ตอนที่193 เมาแล้ว

ตอนที่193 เมาแล้ว

เผยลี่เชินหันหลังมองตามไป๋เสว่เอ๋อ เห็นเสิ่นหรูเฟิงที่ยืนอยู่ด้านหลังพวกเขา สีหน้าค่อยๆเปลี่ยนไป

เสิ่นหรูเฟิงยิ้มเย้ย ทักทายด้วยเสียงแผ่วเบา “คิดไม่ถึงเลยว่าจะเจอประธานเผยที่นี่ เป็นเกียรติมากครับ”

เผยลี่เชินก้มหน้าเล็กน้อย เป็นการตอบรับ ขณะที่เขากำลังจะหันกลับมา เสิ่นหรูเฟิงก็พูดขึ้นต่อ “ประธานเผย ไม่ดื่มกันสักแก้วหน่อยเหรอ?”

ในเมื่อพูดออกมาขนาดนี้แล้ว เผยลี่เชินก็ไม่มีทางปฏิเสธ เขาจึงลุกขึ้นมา หยิบแก้วไวน์ในมือขึ้นไปชนกับแก้วของเสิ่นหรูเฟิง ยกขึ้นดื่มจนหมดแก้ว

ดื่มหมดไปแล้วหนึ่งแก้ว เสิ่นหรูเฟิงทำท่าทีเหมือนจะเดินออกไป ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม สายตาของเขาหยุดตรงที่ไป๋เสว่เอ๋อ “คุณไป๋ เราก็เป็นเพื่อนกัน วันนี้เจอหน้ากัน มาดื่มกันสักแก้วเป็นไง?”

หลังจากครั้งที่แล้วที่ไป๋เสว่เอ๋อพูดคุยกับเสิ่นหรูเฟิงเพียงลำพัง หล่อนก็รับรู้แล้วว่าเขาไม่ธรรมดา ไป๋เสว่เอ๋อยิ้มให้เขา พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ขออภัยด้วยค่ะประธานเสิ่น ฉันไม่ดื่มค่ะ”

“จริงเหรอ?” เสิ่นหรูเฟิงไม่ปักใจเชื่อง่ายๆ ละเลยเผยลี่เชินที่ทำสีหน้านิ่งขรึมยืนอยู่ด้านข้าง ยังคงพูดจาเกี้ยวพาราสีไป๋เสว่เอ๋อต่อหน้าเขาต่อไป

“คุณไป๋อย่ามาหลอกผมเลย ผมเคยเห็นคุณดื่มมาก่อนนะ”

เขาเจตนาทำให้คนอื่นเข้าใจผิด น้ำเสียงมีเลศนัย เสียงไม่ดังและไม่เบา สามารถทำให้คนรอบข้างฟังแล้วเข้าใจได้อย่างชัดเจน

เวลานั้นเอง จากเดิมที่ทั้งห้องวีไอพีเต็มไปด้วยเสียงดังจอแจความสนุกสนานครึกครื้นกลับเงียบลงทันที สายตาของผู้คนมองตรงมายังพวกเขา

ตอนนี้ไม่มีใครไม่ทราบถึงสถานะความสัมพันธ์ระหว่างเผยลี่เชินกับไป๋เสว่เอ๋อ เสิ่นหรูเฟิงกล้าพูดจาเย้าแหย่ไป๋เสว่เอ๋อต่อหน้าเผยลี่เชิน ใครจะไปรู้กันว่าเผยลี่เชินจะมีท่าทีตอบโต้เขาอย่างไร?

ฉากการเผชิญหน้าของทั้งสาม บรรยากาศความคลุมเครืออึดอัดทำให้ใครหลายคนคิดจินตนาการปะติปะต่อเรื่องไปต่างๆนานา ท่ามกลางศึกระหว่างชายสองหญิงหนึ่งทำให้ทุกคนเฝ้ารอดูเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อไปเหลือเกิน

ไม่รีรอให้ไป๋เสว่เอ๋อตอบโต้อะไร เผยลี่เชินก็เดินขึ้นไปด้านหน้า บังตัวไป๋เสว่เอ๋อไว้ สายตามองไปที่เสิ่นหรูเฟิงด้วยความเย็นชา

“หล่อนบอกว่าไม่ดื่ม ก็คือไม่ดื่ม”

สีหน้าของเสิ่นหรูเฟิงยังคงไม่มีความสะทกสะท้านใดๆ ลักยิ้มตรงด้านข้างของใบหน้าทำให้เขาเพิ่มความดื้อรั้นมากขึ้น เพียงแต่สายตาทั้งสองข้างนั้นกลับส่องเป็นประกายราวกับเหยี่ยว เปลี่ยนไปอย่างคาดเดาไม่ได้

“ประธานเผย ดื่มแก้วเดียวเท่านั้นเอง ถ้าคุณจะไม่ไว้หน้าผม ก็ให้เกียรติประธานหัวสักหน่อยสิ!”

เสิ่นหรูเฟิงพูดพลางหันหน้าไปมองหัวจั๋วที่นั่งห่างออกไปไม่ไกล เมื่อหัวจั๋วได้ยินเสียงเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น เขายิ้มขึ้นแต่ไม่ห้ามปราม

เสิ่นหรูเฟิงเจ้าเล่ห์จอมแผนการ เจตนาใช้หัวจั๋วเป็นไพ่ไม่ตาย ถ้าเผยลี่เชินไม่ให้ไป๋เสว่เอ๋อดื่ม ก็ถือเป็นการไม่ให้เกียรติหัวจั๋วต่อหน้าทุกคน

ขณะนั้นเอง ประธานผู้บริหารจากบริษัทต่างๆที่ยืนอยู่ด้านข้างต่างหันมามองที่เผยลี่เชิน เพื่อรอเขาตัดสินใจ

ไป๋เสว่เอ๋อดูสถานการณ์แล้วเข้าใจขึ้นมาทันที เวลานี้ ถ้าเพียงเพราะไวน์แก้วเดี๋ยวจะทำให้ต้องผิดใจกับหัวจั๋ว คงจะไม่คุ้มแน่นอน

หล่อนสูดหายใจเข้าลึก หยิบแก้วไวน์ทที่ตั้งอยู่บนโต๊ะด้านข้างขึ้นมา เผยอปากขึ้น กำลังจะยกขึ้นดื่ม ใครจะไปคาดคิดว่าเผยลี่เชินที่ยืนอยู่ด้านข้างจู่ๆก็ยื่นมือเข้ามาแย่งแก้วในมือหล่อนไปทันที

เขายกแก้วขึ้นพร้อมเงยหน้า แก้วเดียวก็สามารถแสดงถึงเจตนาของเขาได้ จากนั้น เขายกแก้วเปล่าขึ้น หันหลังกลับมา มองไปที่เสิ่นหรูเฟิงบอกเป็นนัย ต่อมา เขาก็วางแก้วลงบนโต๊ะ ยิ้มเย้ยย้อนถามกลับไป “ประธานเสิ่นมีความชื่นชอบอะไรเป็นพิเศษหรือไง? ชอบบังคับให้ผู้หญิงดื่มเหล้า กิริยาแบบนี้ ไม่ถือเป็นสิ่งที่ผู้ดีเขาทำกันหรอกนะครับ”

น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความเยาะเย้ย ดูเหมือนจะเป็นการพูดจาหยอกล้อ แต่ภายในกลับตั้งใจสื่อถึงการถากถางประชดประชัน คนที่ฟังอยู่รอบข้างก็สามารถเข้าใจได้ถึงความหมายที่เขาต้องการจะสื่อ

สีหน้าของเสิ่นหรูเฟิงเจื่อน รอยยิ้มของเขาเลือนหายไปในทันที

เขาหัวเราะเหอะๆ พูดขึ้นเบาๆ “ผมก็แค่พูดหยอกล้อเล่น ไม่ได้จริงจังแบบที่ประธานเผยพูดมาขนาดนั้นสักหน่อย”

เมื่อพูดจบ เขาก็หันหลังเดินออกไปด้วยสีหน้านิ่งเรียบ

การเผชิญหน้าของทั้งสอง ใครแพ้ใครชนะ สามารถตัดสินได้อย่างชัดเจน

เหตุการณ์พัดผ่านไป ทุกคนก็กลับมากินดื่มสนุกสนานกันต่อ ทำเหมือนไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นมาก่อน

พวกเขานั่งลงพูดคุยและทานอาหารกันอีกครั้ง

เผยลี่เชินหันหน้าไปมองหล่อน กระซิบถามขึ้น “อีกสักพักไปชนแก้วให้เกียรติหัวจั๋วกับผมนะ คุณดื่มน้ำผลไม้ก็พอ ”

ไป๋เสว่เอ๋อได้ยินเช่นนั้น รีบพยักหน้าตอบรับทันที