ตอนที่ 234 หมากของเขา

ตอนที่ 234 หมากของเขา

ก่อนที่หล่อนจะออกมาจากบริษัท ท่าทีของผู้ถือหุ้นของบริษัทล้วนแล้วแต่เด็ดเดี่ยวแน่วแน่ ปิดปากเงียบเรื่องเอกสารประมูล ไม่ยอมปริปากพูดออกมา

ตอนนี้การเจรจาร่วมมือที่สิงคโปร์ก็สำเร็จเรียบร้อยแล้ว หากหล่อนกลับไปพวกเขาคงไม่ยอมอ่อนข้อให้หล่อนง่ายๆแน่นอน

เผยลี่เชินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ “เรื่องเอกสารประมูลถือว่าเป็นเรื่องเพียงชั่วคราว ผมมีวิธีพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของคุณ”

ไป๋เสว่เอ๋อกังวลไม่สบายใจ หยุดคิดมากไม่ได้ “แต่ถ้าทำโครงการนี้หลุดมือไป คงสร้างความเสียหายให้กับบริษัทอย่างมาก”

เผยลี่เชินชะงักไปครู่หนึ่ง จู่ๆก็พูดขึ้น “ไม่หรอก จริงๆแล้ว การประมูลครั้งนี้ไม่ใช้เป้าหมายที่แท้จริงของผม ครึ่งเดือนหลังมีโครงการที่จะต้องร่วมมือกับรัฐวิสาหกิจ นั่นคือโอกาสที่สำคัญมากกับตระกูลเผยต่างหาก”

ไป๋เสว่เอ๋อได้ยินเช่นนั้น รู้สึกตกใจขึ้นมาเล็กน้อย “ทำไมฉันถึงไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย...”

เผยลี่เชินยกแก้วขึ้นมา ดื่มไวน์ไปหนึ่งอึก พูดขึ้นด้วยเสียงแผ่วเบา “โครงการขนาดใหญ่ ไม่ได้บอกให้ใครทราบก่อน ครั้งนี้ตระกูลเสิ่นชนะการประมูล ในมือยังมีโครงการใหญ่อีกหนึ่งโครงการ ถ้าจะทุ่มแรงมาแย่งโครงการนี้ด้วย โอกาสที่จะชนะมีไม่มาก”

ได้ยินเช่นนั้น ไป๋เสวเอ๋อรู้สึกตกใจ เงียบอยู่พักใหญ่ จากนั้นไม่นาน หล่อนถึงจะตั้งสติขึ้นมาได้

“ดังนั้น คุณก็เลยตั้งใจปล่อยไป? เพราะคุณรู้อยู่แล้วว่ายังมีโครงการของรัฐวิสาหกิจอยู่งั้นเหรอ?”

เผยลี่เชินหยุดชะงักไป “ก็ไม่ใช่แบบนั้นทั้งหมด ถ้าชนะประมูลได้ สำหรับตระกูลเผยแล้ว สามารถทำควบคู่กันไปได้กับโครงการรัฐวิสาหกิจ แต่สำหรับตระกูลเสิ่น การดำเนินโครงการพร้อมกันสองโครงการ ค่อนข้างยากและท้าทาย”

ไป๋เสว่เอ๋อมึนงง หล่อนคิดมาตลอดว่าเสิ่นหรูเฟิงคิดเอาเปรียบพวกเขา ใช้วิธีสกปรกชนะประมูล ทั้งยังฉวยโอกาสใส่ร้ายป้ายสีตระกูลเผย แต่ดูสถานการณ์แล้ว คงไม่เป็นแบบนั้นทั้งหมด เผยลี่เชินจึงกลายเป็นผู้เล่นที่ใหญ่ที่สุดในเกมส์นี้ และใจอันทุกข์ระทมของหล่อน ที่ถูกคนอื่นเข้าใจผิด เป็นเรื่องที่เขาคิดไว้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว!

หล่อนกำหมัดแน่น มองดูผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า ยิ่งรู้สึกไม่คุ้นเคยขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นสักพัก หล่อนทนไม่ไหวอีกต่อไป ลุกขึ้นยืนขึ้นมา รีบเดินไปที่ห้องน้ำทันที

เผยลี่เชินรู้สึกว่าท่าทางของหล่อนผิดปกติ รีบลุกขึ้นเดินตามหล่อนไป “ไป๋เสว่เอ๋อ”

ไป๋เสว่เอ๋อไม่สนใจ รีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

เมื่อปิดประตูลง ไป๋เสว่เอ๋อหายใจกระหืดกระหอบ เพียงแค่รู้สึกว่าตัวเองกระวนกระวาย คิดมากไปหมด

หล่อนไม่เคยรู้สึกว่าเผยลี่เชินเป็นคนซับซ้อน แต่เมื่อดูจากตอนนี้ คงไม่ใช่แบบนั้นอีกต่อไป

แม่เคยเตือนหล่อนเรื่องเขา ผู้ชายแบบเผยลี่เชินไม่รู้ว่าจะมีแผนลึกลับซ่อนอยู่มากมายเท่าไหร่่ ตอนนั้นหล่อนไม่คิดจะเชื่อ

แต่ตอนนี้ หล่อนเชื่อแล้ว เชื่ออย่างสนิทใจ

ช่วงที่ผ่านมานี้ หล่อนทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจเพื่อเรื่องการประมูล ทั้งถูกคนเข้าใจผิดและถูกลงโทษ จนกระทั่งตอนนี้ หล่อนเพิ่งจะเข้าใจว่าหล่อนก็เป็นเพียงแค่หมากเดินเกมส์ตัวหนึ่งของเขาเท่านั้น

“ก๊อกๆ!”

เสียงทุ้มต่ำของเผยลี่เชินดังขึ้นจากหน้าประตู “ไป๋เสว่เอ๋อ คุณฟังผมก่อน”

ไป๋เสว่เอ๋อกัดปากแน่น กลัวว่าจะมีคนผ่านมาเห็น หล่อนยื่นมือไปเปิดประตู เดินออกมา “ตั้งแต่เริ่มแรก คุณกำลังหลอกใช้ฉันอยู่ใช่ไหม?”

“ไม่ใช่” เผยลี่เชินตอบกลับด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด

ไป๋เสว่เอ๋อยกมือปัดมือของเขาออก รู้สึกปวดใจ “แล้วทำไมคุณถึงไม่ยอมบอกฉันตั้งแต่แรกล่ะ?

ต้องให้ฉันรู้สึกเสียใจจนถึงขีดสุด อารมณ์ดิ่งจนไม่มีแรงทำอะไร เพื่อเล่นเกมส์เป็นเพื่อนคุณ หลังจากนั้นคุณถึงจะมาเปิดเผยความจริงกับฉันใช่ไหม? ”

หล่อนพูดพลาง คัดจมูก น้ำตาไหลรินออกมา

หล่อนมองเขาเป็นคนที่น่าเชื่อถือและไว้ใจได้มาโดยตลอด แต่เขาล่ะ?

เผยลี่เชินกระพริบตา พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอัดอั้น “ไป๋เสว่เอ๋อ คุณเคยคิดบ้างไหม การที่นั่งอยู่ในตำแหน่งระดับผม มีเรื่องที่จะต้องจัดการมากมายขนาดไหน? ไม่ว่าจะชนะหรือไม่ชนะประมูล ผมก็ต้องคิดเพื่อตระกูลเผย เรื่องพวกนี้ไม่สามารถตัดสินใจได้ก่อนล่วงหน้า สิ่งที่ผมทำได้ มีเพียงแค่รับมือแก้ไขตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้น คุณเข้าใจไหม?”

ไป๋เสว่เอ๋อเงียบไปครู่หนึ่ง ไม่พูดอะไร

ที่จริงแล้ว สิ่งที่เขาพูดมาคือความจริง เรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่เขาตัดสินใจเองได้ยังไงกัน?

ณ ขณะนั้น ไป๋เสว่เอ๋อรู้สึกเห็นใจเข้าขึ้นมาทันที