ตอนที่ 252 กลับบ้านแล้ว ฉันจะใส่ให้ดูนะ

หลังจากที่วุ่นวายกับงานที่บริษัททั้งวัน เวลาเลิกงานก็มาถึงในที่สุด ไป๋เสว่เอ๋อร์ไปทานมื้อค่ำกับเผยลี่เชินที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง จากนั้นก็กลับไปยังคฤหาสน์ดังเช่นเคยในทุกวัน แต่ทว่าวันนี้รถยนต์กลับเคลื่อนที่มุ่งหน้าไปยังเส้นทางที่ตรงกันข้ามกับทางกลับไปคฤหาสน์อย่างสิ้นเชิง

ไป๋เสว่เอ๋อร์หันหน้ามาหาชายหนุ่ม พร้อมกับถามด้วยความตกตะลึง “พวกเรากำลังจะไปไหนคะ”

“คุณยังจำตอนที่พวกเราไปที่ร้าน Sara คราวก่อน แล้วจองชุดราตรีจำนวนหนึ่งไว้ให้คุณได้ไหม ตอนนี้ชุดทั้งหมดตัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผมจะพาคุณไปดูเสียหน่อย ถ้าไม่มีปัญหาอะไร ผมก็จะได้รับมันกลับไปไว้ที่คฤหาสน์ด้วย”

หลังจากที่ได้ยินเผยลี่เชินพูดเช่นนั้น ไป๋เสว่เอ๋อร์จึงร้องอ๋อและนึกถึงเรื่องราวเหล่านั้นขึ้นมาได้ พวกเขาไปที่ร้าน Sara เมื่อคราวก่อนเพื่อสั่งตัดชุดราตรีจำนวนหนึ่ง เธอสวมมันไปแล้วหนึ่งชุดตอนที่ไปร่วมงานปาร์ตี้วันเกิดของเหอหลิงเฟิง ส่วนชุดราตรีตัวอื่นที่เหลือนั้น เธอไม่สามารถมารับมันได้ทันเวลาในตอนนั้น

รถยนต์เคลื่อนมาจอดที่อาคารซิงกวาง ไป๋เสว่เอ๋อร์ลงจากรถพร้อมกับเผยลี่เชิน จากนั้นพวกเขาก็ไปที่สตูดิโอของ Sara ที่ตั้งอยู่บริเวณชั้นหกในทันที

ครั้งนี้ สตูดิโอของร้านมีการออกแบบตกแต่งภายในใหม่อีกครั้ง และมันดูมีสไตล์มากกว่าครั้งก่อนที่มาอย่างมาก เมื่อพวกเขาเดินมาถึงบริเวณประตูทางเข้า Sara ก็เข้ามาต้อนรับพวกเขา เธอยิ้มและแซวทั้งสองคนอย่างร่าเริงว่า “พวกคุณทั้งสองคนเป็นลูกค้าที่หาได้ยากจริงๆ ค่ะ ชุดราตรีที่สังตัดทั้งหมดก็ทำเสร็จเรียบร้อยตั้งแต่เมื่อครึ่งเดือนก่อนแล้ว แต่ว่าพวกคุณสองคนกลับเพิ่งจะมารับมันในวันนี้”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ยิ้มให้กับหญิงสาว “ช่วงนี้ยุ่งมากน่ะค่ะ พอดีวันนี้มีเวลาว่าง พวกเราถึงได้มาที่นี่ได้”

“มากับฉันเลยค่ะ” Sara คล้องแขนของหญิงสาว เธอพาพวกเขาไปที่บริเวณเคาน์เตอร์ห่อของขวัญ ซึ่งพนักงานของร้านกำลังจัดเตรียมชุดราตรีทั้งหมดของเธอจัดลงกล่องบรรจุภัณฑ์ขนาดใหญ่อยู่

“มีชุดราตรีหลายชุดที่ฉันเปลี่ยนแบบไปมาอยู่หลายรอบทีเดียวค่ะ ไม่รู้ว่าคุณจะชอบหรือเปล่า แล้วมีก็ชุดนี้ สไตล์ของมันค่อนข้างพิเศษไม่เหมือนใครมากทีเดียว คุณอยากจะลองใส่ดูไหมคะ”

ขณะที่ Sara พูดอยู่นั้น เธอก็ชี้ไปที่ราวเสื้อผ้าที่อยู่ด้านหลังของเธอ และเอ่ยปากลองถามไป๋เสว่เอ๋อร์ดู

ชุดราตรีสีม่วงอ่อนที่ดัดแปลงมาจากชุดภายในราชสำนักโบราณแบบดั้งเดิม กระโปรงยาวที่ถูกจัดวางซ้อนกันเลเยอร์แล้วเลเยอร์เล่า แต่กลับดูสวยสดงดงามอย่างเหลือเชื่อ

ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่สไตล์ที่เธอโปรดปรานเป็นพิเศษเท่าไรนัก แต่กลับทำให้หญิงสาวรู้สึกอยากลองสวมใส่ขึ้นมาอย่างมากทีเดียว “ฉันขอลองสวมดูหน่อยค่ะ”

เมื่อได้ยินดังนั้น Sara ก็ดีดนิ้วเพื่อส่งสัญญาณให้ผู้ชายที่อยู่ข้างๆ เธอนำชุดราตรีชุดนั้นไปให้ไป๋เสว่เอ๋อร์ลองสวมใส่ดู

ทันทีที่ไป๋เสว่เอ๋อร์เดินเข้าไปลองชุดในห้องลองชุดนั้น Sara ก็มองเผยลี่เชินและยิ้มให้กับเขา เธอยิ้มอย่างมีเลศนัยพร้อมกับเอ่ยปากถามเขาว่า “ช่วงนี้ดูอารมณ์ดีทีเดียวนะ”

เผยลี่เชินยิ้มขึ้นที่มุมปาก “ทำไมถึงดูออกล่ะ”

Sara เชิดคางของเธอขึ้น และมองไปที่เนกไทของเผยลี่เชิน “เนกไทเส้นนี้สวยดีนะ เสว่เอ๋อร์เป็นคนเลือกให้ใช่ไหม”

เผยลี่เชินยิ้มกว้าง “ไม่ว่าอะไรก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาของเธอไปได้เลยสินะ”

Sara หัวเราะเบาๆ จากนั้นเธอก็หมุนตัวหันหลังไปและสอนพนักงานถึงวิธีการบรรจุชุดราตรีลงไปในกล่องให้สวยงาม “อย่าพับมุมผ้าสิ ผ้าชิ้นนี้เนื้อผ้ามันค่อนข้างนิ่มนะ ถ้าไปพับมันเข้า ก็เสียทรงหมดพอดี!”

เผยลี่เชินหยิบนิตยสารที่วางอยู่ข้างตัวขึ้นมาพลิกเปิดอ่าน เมื่อเขาเห็นนิตยสารชุดแต่งงานเล่มหนึ่งเข้า เขาก็รู้สึกสนใจขึ้นมาในทันที และหยิบขึ้นพลิกเปิดอ่านไปหลายหน้าโดยไม่รู้ตัว

ทันใดนั้น เมื่อสัมผัสได้ว่ามีเงาของใครบางคนสะท้อนที่บริเวณหน้านิตยสาร เขาก็เงยหน้าขึ้น และเห็น Sara กำลังมองเขาด้วยรอยยิ้มที่แสนคลุมเครือ “แหม ลี่เชิน นายอ่านนิตยสารชุดแต่งงานด้วยเหรอ!”

ในบรรดาเพื่อนกลุ่มเดียวกันของพวกเขานั้น เธอเป็นคนที่เข้าใจเผยลี่เชินมากที่สุด ทุกวันนี้ถ้าเกิดผู้ชายแท้ๆ สักคนเริ่มพลิกเปิดอ่านนิตยสารชุดแต่งงานแล้วล่ะก็ เขาคนนั้นจะต้องมีความคิดอะไรบางอย่างอยู่ในหัวแล้วอย่างแน่นอน

เผยลี่เชินยิ้มอย่างเงียบๆ

“นี่ มีอยู่ชุดหนึ่งที่ฉันคิดว่ามันสวยเป็นพิเศษเลยล่ะ แบบเฉพาะตัวไม่ซ้ำใคร เดี๋ยวฉันเปิดให้นายดู” Sara นั่งลงบริเวณข้างๆ เผยลี่เชิน และพลิกหน้านิตยสารชุดแต่งงานไปเรื่อยๆ

ในตอนนั้นเอง ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็เปลี่ยนชุดเป็นชุดราตรีเสร็จเรียบร้อยพอดี เธอเดินออกมาจากห้องลองชุด และเธอก็มองเห็น Sara กับเผยลี่เชินกำลังนั่งอยู่บนโซฟาข้างๆ กัน พร้อมทั้งพลิกนิตยสารและคุยกันอย่างสนุกสนานมากทีเดียว

ภายในหัวใจของเธอเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อย ความรู้สึกไม่สบายใจจู่ๆ ก็ผุดขึ้นมาภายในหัวใจของเธอ เธอตัดสินใจหันหลังและเดินกลับไปที่ห้องลองชุดในทันที

ในตอนแรก เธอคิดที่จะให้เผยลี่เชินดูว่าเธอสวมชุดราตรีชุดนี้เป็นอย่างไรบ้าง แต่กลับนึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะนั่งอยู่ที่ด้านนอก และคุยเล่นกับผู้หญิงคนอื่นอย่างออกรสชาติขนาดนั้น เธอไม่เข้าใจเลยสักนิดเดียว

ระหว่างที่เธอกำลังคิดเช่นนั้น ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็โกรธขึ้นมา พร้อมกับถอดชุดราตรีออกและเปลี่ยนกลับเป็นชุดเดิม ขณะที่เธอเพิ่งเปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อยนั้น ทันใดนั้น ก็มีคนมาเคาะประตูห้องลองชุดในทันที

“เสว่เอ๋อร์ คุณอยู่ข้างในไหมคะ”

เสียงของ Sara ดังขึ้นมาจากด้านนอกของประตู

ไป๋เสว่เอ๋อร์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกับถามกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นว่า “มีอะไรคะ”

Sara ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ร่าเริง “เปิดประตูให้หน่อยค่ะ ฉันมีเรื่องอยากคุยกับคุณ”

ภายในหัวใจของหญิงสาวยังคงกลัวถึงเรื่องที่เธออยากจะพูดคุยด้วย แต่ทว่าตอนนี้เห็นได้ชัดว่าหญิงสาวกำลังอยู่ในร้านของเธอ ไป๋เสว่เอ๋อร์แสร้งทำเป็นนิ่ง และเปิดประตูห้องลองชุดออกมา

ความคิดเห็น