ตอนที่ 262
ตอนที่ 262 หญิงสาวกำลังมีความรัก
October 28, 2026
ตอนที่ 262 หญิงสาวกำลังมีความรัก
ฟังเสิ่นหรูเฟิงพูดมาเยอะ จนจิตใจเผยอี้เริ่มสั่นไหว แต่ก็ยังคงลังเลคิดใคร่ครวญอยู่ในใจ คนอื่นอาจไม่เข้าใจเผยลี่เชิน แต่เขาเข้าใจดี
เขาเข้าใจชัดเจนดี ถ้าเผยลี่เชินต้องการจะชนะการประมูลนี้ อย่าว่าแต่เขากับเสิ่นหรูเฟิงร่วมมือกันเลย ต่อให้มีบุคคลที่สามมาร่วมมือด้วย เกรงว่าจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา
ดูเหมือนเสิ่นหรูเฟิงจะดูออกว่าเขาลังเล จึงพูดต่อ “คุณชายอี้ พวกเราต่างก็เคยร่วมมือกันมาก่อน มีประสบการณ์ร่วมกัน ยังต้องคิดอะไรอีก?”
เผยอี้วางแก้วไวน์ไว้บนโต๊ะ “แต่หรูเฟิง คุณรู้ไหม โครงการวิศวกรรมของรัฐบาลครั้งนี้ต้องมีความสัมพันธ์กับคนหลายระดับ ถ้าหากคุณไม่รู้จักคนในองค์กรของรัฐที่จะเป็นสะพานเชื่อมโยงให้ได้ พวกเราก็เหมือนจับมือวิ่งเข้ากองไฟ”
เสิ่นหรูเฟิงหัวเราะ “แน่นอนฉันรู้อยู่แล้ว ฉันไปที่สำนักงานประมูลมาแล้ว บังเอิญมากได้ไปรู้จักกับเพื่อนเก่าของฉันคนหนึ่ง ซึ่งสามารถช่วยพวกเราได้ ถ้าวันไหนคุณว่างพวกเราก็ไปด้วยกัน”
เห็นเสิ่นหรูเฟิงมั่นใจ เผยอี้พิจารณาสักครู่ จากนั้นเงยหน้ามองเขา พร้อมพูดติดตลก “ดูเหมือนว่าคุณจะมีอคติต่อเผยลี่เชินไม่น้อยไปกว่าฉัน”
เสิ่นหรูเฟิงยกแก้วขึ้นดื่มพร้อมกับรอยยิ้ม “พอๆ กัน”
เผยอี้ลังเลสักพัก ในที่สุดก็หยิบแก้วบนโต๊ะ ชนกับแก้วของเสิ่นหรูเฟิง หัวเราะเบาๆ “ฉันยอมร่วมมือกับเสิ่นซื่อ วันหลังถ้ามีโอกาสพวกเราค่อยมาคุยเรื่องรายละเอียดกันต่อ”
เมื่อได้ยินเขาตอบรับ เสิ่นหรูเฟิงก็หัวเราะด้วยความพอใจในการตอบรับ “คุณชายอี้ เชื่อฉัน การร่วมมือกันครั้งนี้ไม่ทำให้คุณเดือดร้อนแน่”
เผยอี้ก้มหน้ามองดูเอกสารที่ถูกขย้ำเป็นก้อน ด้วยสายตาเย็นชา
นับตั้งแต่เขาและแม่เข้ามาในบ้านตระกูลเผย ความคับข้องใจของเขาและเผยลี่เชินก็สิ้นสุดลง ตอนนี้ก็ถึงเวลาสิ้นสุดด้วยเช่นกัน
เช้าวันต่อมา
ไป๋เสว่เอ๋อร์กำลังฝัน ในหมอกจางๆ กลับรู้สึกอบอุ่นบนหน้าผากของเธอ เธอลืมตาสะลึมสะลือ เห็นใบหน้าอันหล่อเหล่าเหมือนอยู่ในความฝัน
เธอยื่นแขนไปจับคอชายหนุ่มโดยไม่ลังเล บ่นพึมพำ “ง่วงนอน ขอนอนอีกหน่อย”
เผยลี่เชินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ จึงยื่นมือไปจับแขนทั้งสองข้างของเธอ พูดเตือนเบาๆ “ฉันไปแล้วนะ สองวันนี้ทำตัวดีๆ ล่ะ แล้วจะซื้อของขวัญมาฝาก”
ขณะพูด เขาก็ยกมือเสยผมของเธอตรงหน้าผากทัดไว้ที่หู ดูใบหน้าที่ยังไม่ตื่นนอน ค่อยๆ เดินออกไปจากห้องเบาๆ
ลงไปชั้นล่าง เห็นป้าจางยืนรออยู่ “คุณผู้ชายจะไปแล้วหรือคะ?”
เผยลี่เชินพยักหน้า พร้อมกับกำชับเพิ่มเติม “ดูแลเธอให้ดี”
ป้าจางรีบพยักหน้า “อ้อ...คุณผู้ชาย คุณไป๋บอกกับป้าไว้ว่า เธอจะไปค้างบ้านเพื่อนคืนนี้กับคืนพรุ่งนี้ รู้สึกจะชื่อหวั่นหวั่น คุณผู้ชายทราบไหมคะ?”
เผยลี่เชินพยักหน้าเบา “ฉันรู้แล้ว ให้เธอไปได้”
ป้าจางพยักหน้าพร้อมหยิบถุงกระดาษจากตู้ข้างๆ ส่งให้เผยลี่เชิน “นี่เป็นอาหารเช้าที่ป้าเตรียมให้กินระหว่างทาง”
เผยลี่เชินยิ้มที่มุมปาก แล้วพูดเบาๆ “ขอบใจป้าจาง”
พูดจบเขาก็เดินออกไปประตูใหญ่ ทิ้งให้ป้าจางยืนอยู่ที่เดิม
รอจนเงาของชายหนุ่มหายลับไป ป้าจางจึงมีสติกลับมา หันไปทางคนใช้ที่อยู่ถัดไปด้วยความรู้สึกประหลายใจและดีใจ “เมื่อกี้คุณผู้ชายพูดขอบใจกับฉันใช่ไหม?”
ในอดีตเผยลี่เชินเป็นคนเย็นชาเข้าถึงยาก ตามปกติเขาปฏิบัติกับคนใช้ในบ้านด้วยท่าทางเย็นชา พูดคุยไม่แค่กี่คำ แต่เมื่อสักครู่เขาพูดขอบคุณเธอเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ยาก