ตอนที่ 261
ตอนที่ 261 โอกาสหน้ายังมี
October 28, 2026
ตอนที่ 261 โอกาสหน้ายังมี
“ฉัน...ประธานเผย ฉันแค่มาชงกาแฟที่นี่ แล้วพูดคุยกับเสี่ยวหลิวไม่กี่ประโยค ไม่ใช่มาอู้งานอย่างที่เข้าใจ”
“ไหนลองบอกมาซิ เมื่อเช้าเธอทำอะไรบ้าง?”
“ฉัน.....” สวี่เยว่หรูหน้าแดงพูดอะไรไม่ออก
เผยลี่เชินก้าวไปข้างหน้า จ้องหน้าเธอตาเขม็งอยู่นานพอสมควร จนในที่สุดที่พูดออกมา “สวี่เยว่หรู แต่ไหนแต่ไรมาฉันก็ปฏิบัติกับเธอดีมาตลอด เผยซื่อไม่เลี้ยงคนไม่เอาไหน ถ้าเธอรู้สึกว่าทำงานนี้ต่อไปไม่ไหว บอกฉันเดี๋ยวฉันจะหาคนใหม่มาแทน”
เสียงของเขาไม่ได้แข็งกร้าว แต่กลับให้ความรู้สึกน่าเกรงขามที่บอกไม่ถูก สวี่เยว่หรูสั่นไปทั้งตัว ก้มหน้าพูดว่า “ขอโทษค่ะประธานเผย เป็นความผิดของฉัน ฉันจะจำใส่ใจคะ”
เผยลี่เชินมองสวี่เยว่หรูและเสี่ยวหลิวด้วยสายตาเปล่งปราย จากนั้นพูดเสียงเรียบๆ “ไปทำงานปะ”
ฟังเขาพูดจบแล้ว ทั้งสองก็เรียบออกจากห้องชงชา
ไป๋เสว่เอ๋อร์รู้สึกโล่งอก ก้าวเท้าจะเดินออกไปข้างนอก ก็ถูกคว้าข้อมือไว้
ไป๋เสว่เอ๋อร์ตกใจเหมือนถูกไฟช็อต จึงรีบผลักมือออกพร้อมส่งสายตาเตือนเขาว่าที่นี่คือบริษัท เดี๋ยวมีคนเดินมาที่ห้องชงชา
เผยลี่เชินกลับไม่สนใจ ยิ้มมุมปากพร้อมก้าวไปข้างหน้าพูดเบา “ฉันมีเรื่องอยากคุยกับเธอ”
“เรื่องอะไรคะ?”
“พรุ่งนี้ฉันจะไปทำงานนอกสถานที่ เพื่อตรวจสอบโครงการรายไตรมาสที่ญี่ปุ่น ฉันต้องไปด้วยตนเอง จะได้พูดคุยเกี่ยวกับความร่วมมือในไตรมาสถัดไป
“ไปนานแค่ไหน?” ไป๋เสว่เอ๋อร์พูดเสียงเบา
“สองวันหนึ่งคืน พรุ่งนี้ออกเดินทาง” เผยลี่เชินยิ้มให้เธอ ยกมือขึ้นลูบที่หัวของเธอช้าๆ “วางใจเถอะ ฉันจะรีบไปรีบกลับ”
“คะ” ไป๋เสว่เอ๋อร์พยักหน้า “ดูแลตัวเองด้วยนะคะ กลับมาเร็วๆ”
“โอเค” เผยลี่เชินก้าวไปข้างหน้าตัวเธอ จากนั้นก็กอดเธอไว้ในอ้อมกอดก้มลงจูบเบาๆ ที่หน้าผากของเธอ
จูบของเขาเลื่อนลงมาเรื่อยๆ จนร่างของไป๋เสว่เอ๋อร์แข็งทื่อ แล้วผลักออกจากอกของเขา
เผยลี่เชินยักคิ้ว ทั้งโกรธทั้งหัวเรา “เก่งแล้วสินะ”
ไป๋เสว่เอ๋อร์ยิ้มให้เขาพร้อมกับถอยหลังและจ้องมองเขา “รอคุณกลับมาก่อน”
ได้ฟังประโยคนี้ผสมกับความคลุมเครือที่ผู้ใหญ่อธิบายไม่ได้ เผยลี่เชินมองดูเงาของหญิงสาวที่ค่อยๆ ลับหายไป ก็รู้สึกจั๊กกะจี้ที่หัวใจ
ออกจากห้องชงชา เผยลี่เชินยังไม่กลับเข้าออฟฟิศ โทรศัพท์ก็ดังขึ้นเสียก่อน
เขารับโทรศัพท์ “ฮัลโหล มีเรื่องอะไร?”
“ประธานเผย ช่วงนี้มีคนกำลังสืบเรื่องลึกลับของจินจิงจิงที่ถูกเปิดเผย ซึ่งก็คือคนของเสิ่นหรูเฟิง”
เมื่อได้ฟังสีนหน้าของเผยลี่เชินดูเคร่งเครียด แต่ไม่นานเขาก็เข้าใจเรื่องแล้ว
เมื่อไม่เห็นเผยลี่เชินตอบกลับ อีกฝ่ายจึงถามเบาๆ ให้ลงมือจัดการเลยไหมครับ?”
หลังจากเงียบไปสักครู่ เขาตอบกลับ “ไม่ต้อง ปล่อยให้เขาสืบต่อไป”
เหตุผลที่เสิ่นหรูเฟิงสืบเรื่องนี้เขาพอจะเดาออก ตอนนี้เรื่องที่เขาร่วมมือกับลู่เหยาคงจะแพร่สะพัดจนเสิ่นหรูเฟิงรู้แล้ว เขาจะนิ่งเฉยได้อย่างไร?
กลัวว่าอีกไม่นานเสิ่นเหรูเฟิงคงต้องไปหาเผยอี้แน่
เป็นจริงตามนั้น ค่ำวันนั้น ณ ห้องพิเศษที่ตกแต่งอย่างประณีต เสิ่นหรูเฟิงยกแก้วเพื่อแสดงความนับถือเผยอี้ “คุณชายอี้ พวกเราไม่ได้มาสังสรรค์กันนานแล้ว มา ฉันดื่มให้ก่อน”