ตอนที่ 302 หย่ากับจินจิงจิง

ตอนที่ 302 หย่ากับจินจิงจิง

“เปล่า” เจียงหวั่นหวั่นร้องไห้พลางส่ายหน้า “ตอนแรกเขาบอกว่าทานข้าวเสร็จแล้วจะไปเดินเล่นในสวนสาธารณะ พอทานข้าวใกล้จะเสร็จ เขาไปเข้าห้องน้ำ ฉันเห็นว่าวีแชทของเขาสั่นเตือนข้อความเข้าไม่หยุด ทั้งยังมีคนโทรเข้ามา ฉันแค่อยากจะช่วยเขารับสาย ใครจะไปคาดคิดว่าจะเปิดไปเห็นข้อความแชทมากมาย จนตกใจวิ่งหนีออกมาเลย”

ไป๋เสว่เอ๋อยกมือขึ้นลูบหลังมือของหล่อน พูดปลอบ “ไม่เป็นไรนะ ไม่โดนล่วงเกินอะไรก็ดีแล้ว ผู้ชายแบบนี้ไว้ใจไม่ได้เลยจริงๆ ยังดีที่เธอไม่ได้คบกับเขา ไม่อย่างนั้นใครจะไปรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น!”

เจียงหวั่นหวั่นร้องไห้จนตัวสั่น “เสียดายที่ฉันชอบใครมากขนาดนี้เป็นครั้งแรก! คนสวยอย่างฉันกินแห้วอีกแล้ว!”

เมื่อเห็นเจียงหวั่นหวั่นเป็นทุกข์ขนาดนี้ ไป๋เสว่เอ๋อก็รู้สึกไม่สบายใจ หล่อนพูดปลอบขึ้นเบาๆ “ไม่เป็นไรๆ อย่าเสียใจไปเลยนะ เย็นนี้ฉันเลี้ยงชาบูแล้วไปดูหนังด้วยกัน โอเคไหม?”

เมื่อได้ยินคำว่าชาบู เจียงหวั่นหวั่นหยุดชะงัก พร้อมเบิกตากว้างมองไปที่ไป๋เสว่เอ๋อ “จริงเหรอ?”

“ฉันจะโกหกเธอทำไม? วันนี้กินให้เต็มที่ ฉลองให้กับการลาจากกับผู้ชายเลวทรามคนนั้น!”

เจียงหวั่นหวั่นเช็ดคราบน้ำตา พยักหน้าลงเต็มแรง “เธอพูดถูก บอกลาผู้ชายชั่วๆถือเป็นเรื่องที่ดี! งั้นเดี๋ยวเลิกงานฉันมาหาเธอนะ อย่าเบี้ยวนัดฉันล่ะ!”

ไป๋เสว่เอ๋อยิ้ม “โอเค รีบกลับไปทำงานเถอะ!”

หลังจากส่งเจียงหวั่นหวั่นกลับไป ไป๋เสว่เอ๋อจึงจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา จากนั้นก็ย้อนนึกถึงเรื่องที่เผยอี้พูดขึ้นมาเมื่อครู่ขึ้นอีก ความตื่นตกใจในตอนแรกที่คิดอยากจะโทรหาเผยลี่เชินกลับลดหายไปทันที

ไม่เป็นไรหรอก เรื่องแบบนี้ถามต่อหน้าคงจะดีกว่า

ณ คฤหาสน์สไตล์ยุโรปแถบชานเมือง จินจิงจิงหยิบมือถือขึ้นมาด้วยความโกรธโมโห กดโทรออก “เกิดอะไรขึ้นห้ะ? ฉันนัดเสริมสวยตอนบ่ายสามโมงไม่ใช่เหรอ? ทำไมตอนนี้ยังไม่มีใครมา! ”

“ขออภัยด้วยค่ะคุณจิน เมื่อครู่รถติด อาจจะถึงสายนิดหน่อยะนะคะ”

“เธอรู้บ้างรึเปล่าว่าเวลาของฉันมีค่ามากแค่ไหน? พอแล้ว! ไม่ต้องมาแล้ว! ฉันจะไปหาเจ้าอื่น!” จินจิงจิงตัดสายด้วยความโกรธทันที

ช่วงนี้หล่อนยุ่งวุ่นวายกับการช่วยเผยอี้คบค้าสมาคม ทำความรู้จักกับคนใหม่ๆ อีกทั้งยังมีผลกระทบเรื่องข่าวฉาวก่อนหน้านี้ ทำให้หล่อนไม่มีงานเลย วันนี้ผู้จัดการส่วนตัวของหล่อนโทรมาบอกว่ารับงานสัมภาษณ์รายการหนึ่งไว้ ให้หล่อนไปร่วมรายการ จินจิงจิงกำลังจะไปเสริมสวยสักหน่อย กลับถูกขัดแบบนี้

“ครืดๆ——”

โทรศัพท์บนโต๊ะสั่นขึ้น จินจิงจิงรับสายโดยไม่ได้ดูว่าใครโทรเข้ามา พูดจาด่าว่าคู่สาย “ฉันบอกแล้วไม่ใช่หรอ! ไม่ต้องมาแล้ว! ยังจะโทรมาอีกทำไม!”

คู่สายมีเสียงผู้ชายดังขึ้น “พี่จิงจิง แย่แล้ว....ผลการประมูลประกาศออกมาแล้ว”

จินจิงจิงยักคิ้วขึ้น “นี่ถือเป็นเรื่องดีไม่ใช่หรือไง?”

“คนที่ประมูลได้ไม่ใช้รองประธานเผย....แต่เป็นประธานเผย!”

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น จินจิงจิงแข็งทื่อไปทั้งตัว มืดแปดด้าน

จะเป็นไปได้ยังไง! หล่อนติดต่อคนที่เกี่ยวข้องไปโดยส่วนตัวไปตั้งเยอะ ทั้งกินดื่มทั้งให้เงินใต้โต๊ะ ไม่มีทาง! ไม่มีทางเกิดข้อผิดพลาด!

“เป็นไปไม่ได้! เธอได้ข่าวผิดมารึเปล่า!”

“เปล่าครับ....พี่จิงจิง เป็นเรื่องจริง”

“เป็นไปไม่ได้แน่นอน!” จินจิงจิงไม่ยอมปักใจเชื่อ หล่อนตัดสายลงทันที รีบเดินออกไปด้านนอก เมื่อเดินลงมาชั้นล่างเห็นเผยอี้เดินเข้ามาพอดี

ขณะนั้น สายตาของทั้งคู่เผชิญหน้าเข้าหากัน ราวกับจะหยุดหายใจ

จินจิงจิงยิ้มต้อนรับเขา “เผยอี้ ผลการประมูลออกมาแล้วใช่ไหม...”

เผยอี้ดูเยือกเย็นนิ่งขรึม เมื่อได้ยินหล่อนพูดเช่นนั้น สายตาของเขายิ่งเยือกเย็นมากขึ้นไปอีก

เขาเดินเข้ามาจ้องหน้าหล่อน “ใช่ ผลออกมาแล้ว เธอน่าจะรู้อยู่ก่อนแล้วใช่ไหม?”