ตอนที่ 303 เพิ่มเพื่อนในวีแชทก่อนแล้วจะปล่อยพวกเธอไป

ตอนที่ 303 เพิ่มเพื่อนในวีแชทก่อนแล้วจะปล่อยพวกเธอไป

“ว่าไงนะ?” เมื่อได้ยินเช่นนั้น เย่หรงชิวตกใจมาก “เกิดอะไรขึ้น? ยังรักกันดีอยู่ทำไมต้องหย่ากัน?”

จินจิงจิงพูดสะอึกสะอื้น “คุณแม่ให้ฉันช่วยเผยอี้แบ่งเบาภาระเรื่องงานไม่ใช่เหรอคะ? ฉันพยายามทุกวิถีทางช่วยเขาหาวิธีตีสนิทสร้างสัมพันธ์กับคนในการประมูล สุดท้ายเขาก็ยังโทษหนู! จะหย่ากับหนู!”

“เจ้าเด็กไม่รู้จักโตคนนี้! ทำไมไม่แยกแยะบ้างเลย!” เย่หรงชิวว่าเขาต่างๆนานา จากนั้นก็พูดปลอบจินจิงจิง “ไม่เป็นไรนะจิงจิง เธอหยุดร้องไห้ได้แล้ว ร้องจนทำให้ฉันกระวนกระวายใจหมดแล้ว งั้นเอาอย่างนี้ ฉันจะโทรไปถามเรื่องราวจะเขาดู บางทีเอาอาจจะแค่โกรธมากจนพูดออกไปแบบนั้น”

เมื่อได้ยินสิ่งที่เย่หรงชิวพูดขึ้น จินจิงจิงจึงถอนหายใจเฮือกใหญ่ รีบตอบกลับ “โอเคค่ะ...รบกวนแม่ด้วยนะคะ”

“อื้ม” เดี๋ยวฉันโทรหาเขาเลย

หลังจากเย่หรงชิววางสาย หล่อนไม่ได้โทรหาเผยอี้ทันที แต่กลับนั่งครุ่นคิดเงียบๆอยู่สักพักใหญ่

หล่อนค่อนข้างพอใจกับลูกสะใภ้อย่างจินจิงจิง เพราะหล่อนเป็นคนเชื่อฟัง พูดอะไรก็ทำตาม ทั้งยังมักจะซื้อของขวัญหรือเพชรอัญมณีให้หล่อน ถ้าเผยอี้จะหย่าจริงๆ และไปหาสะใภ้แบบไป๋เสว่เอ๋อ เกรงว่าแม่สามีอย่างหล่อนคงทนไม่ไหวแน่นอน

เมื่อครุ่นคิดถึงผลดีผลร้ายของเรื่องนี้ทั้งหมดแล้ว เย่หรงชิวจึงหยิบมือถือขึ้นโทรหาเผยอี้

เสียงรอสายดังอยู่สักพักใหญ่ ไม่มีใครรับสาย เย่หรงชิวร้อยใจ กดตัดสายและโทรกลับไปใหม่ จากนั้นไม่นาน เขาก็รับจนได้ “แม่ มีเรื่องอะไรเหรอ?”

เสียงของเผยอี้ฟังดูเย็นชา แทบไม่มีความรู้สึก เย่หรงชิวรู้สึกลางสังหรณ์ไม่สู้ดีนัก ถามเขาขึ้นอย่างระมัดระวัง “เผยอี้ลูก แม่ได้ยินมาว่าลูกจะหย่ากับจิงจิงเหรอฦ”

เขาเงียบไปครู่หนึ่งจึงจะตอบกลับ “อื้ม”

“วัยรุ่นอย่างพวกเธอเนี่ย เห็นเรื่องแต่งงานเป็นเรื่องสนุกล้อเล่นกันหรือไง เพิ่งจะแต่งงานกันไม่นาน จะเลิกกันแล้ว ไม่อายคนอื่นบ้างหรือไง?”

“แม่ ผมเข้าใจเรื่องของผมดี ครั้งนี้ต้องหย่าเด็ดขาด ผมไม่อยากจะเห็นหน้าหล่อนอีกแล้ว เรื่องนี้แม่อย่ามายุ่งเลย ผมแยกแยะเองได้”

เมื่อได้ยินน้ำเสียงเด็ดขาดของเผยอี้ เย่หรงชิวถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ไม่รู้จะทำยังไงต่อ

“แม่ ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแค่นี้ก่อนนะ ผมมีธุระต้องไปจัดการ”

ทิ้งท้ายคำพูดนี้ไว้ จากนั้นเผยอี้ก็วางสายลงทันที เย่หรงชิวยังไม่ทันได้ตอบอะไร คู่สายก็เงียบไปแล้ว

“ลูกคนนี้!”

หล่อนวางมือถือกระแทกลงบนโต๊ะ โกรธจนพูดอะไรไม่ออก

หลังจากนั้นสักพัก หล่อนตัดสินใจบางอย่างขึ้นมาเพื่อที่จะห้ามไม่ให้เผยอี้ต้องหย่ากับจิงจิง ตอนนี้หล่อนไม่มีแรงพอที่จะรับมือกับสะใภ้ที่จะแต่งเข้าบ้านคนใหม่!

หล่อนหยิบมือถือขึ้นมา โทรหาจินจิงจิง

เมื่อกดโทรออก คู่สายก็กดรับทันที “แม่ เป็นอย่างไรบ้างคะ?”

“เขาพูดเด็ดขาดมาก” เย่หรงชิวสูดหายใจเข้าลึก “แต่อย่ากังวลไปเลย ฉันยังมีวิธีอยู่”

……

หลังจากเลิกงาน ไป๋เสว่เอ๋อเก็บของเรียบร้อย จากนั้นไปกินชาบูกับเจียงหวั่นหวั่นทันที

ค่ำคนนี้ เจียงหวั่นหวั่นจะนำความโกรธแค้นทั้งหมดมาลงที่อาหาร หล่อนโบกมือขึ้น สั่งอาหารเต็มโต๊ะ

เมื่ออาหารมาเสริ์ฟครึ่งหนึ่ง ไป๋เสว่เอ๋อมองดูด้วยสายตาอันเบิกกว้างตกตะลึงกับอาหารที่ตั้งเต็มสองโต๊ะ อดไม่ได้ที่จะถามขึ้น “หวั่นหวั่น เธอจะกินหมดเหรอ?”

เจียงหวั่นหวั่นลวกเนื้อแกะพลาง พยักหน้าพลาง “สบายใจได้ วันนี้ฉันจะกินให้พุงแตกเลย!”

เมื่อเห็นท่าทางอันไร้เดียงสาของหล่อน ไป๋เสว่เอ๋อพยายามกลั้นขำเอาไว้ ตามใจหล่อน จากนั้นก็หยิบตะเกียบขึ้นมากินด้วยกัน

สุดท้าย เพิ่งจะกินได้เพียงครึ่งหนึ่ง ไป๋เสว่เอ๋อก็รู้สึกอิ่มแล้ว แต่เจียงหวั่นหวั่นที่นั่งอยู่ตรงข้ามหล่อนดื่มเบียร์หมดไปหลายกระป๋องจนหน้าแดงฉาด แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเบียร์ หรือ ไอน้ำจากหม้อต้มกันแน่