ตอนที่ 331
ตอนที่ 331 อาศัยแรงคนอื่นมาสู้
October 28, 2026
ตอนที่ 331 อาศัยแรงคนอื่นมาสู้
ดวงตาของสวี่เยว่หรูเปล่งประกาย ยิ้มมุมปากอย่างเย็นชาเมื่อได้ยิน “ฉันเคยบอกแล้วไง ผู้หญิงคนนี้ถือเป็นว่าตัวเองเป็นคนโปรด เป็นคนของประธานเผย จะทำอะไร อย่างไงก็ได้ ไม่สนใจคนอื่น จนเที่ยวไปรังแกคน แถมยังยโสอีก”
เธอกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว จ้องมองด้วยสายตาเคร่งขรึมหันไปทางเสี่ยวหลิวพร้อมพูดว่า “ฉันเป็นพนักงานคนหนึ่งของบริษัท แน่นอนว่าไม่สามารถทำแบบที่เธอกล่าวหาได้ วางใจเถอะฉันมีวิธี”
พูดจบสวี่เยว่หรูยกมือขึ้นตบไหล่ของเสี่ยวหลิว กล่าวยกยอ “ทำได้ไม่เลว เธอชอบน้ำหอมที่วางอยู่บนโต๊ะฉันใช่ไหม? ฉันใช้ไม่แค่กี่ครั้งเอง เธอเอาไปใช้เถอะฉันให้”
เสี่ยวหลิวดีใจมากที่ได้ยินเช่นนั้น “ขอบคุณคะพี่เยว่!”
รอจนเสี่ยวหลิวเดินจากไปแล้ว สวี่เยว่หรูจึงกลับไปออฟฟิศของตัวเองแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรศัพท์หาเสิ่นหรูเฟิงเพื่อเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อตอนเที่ยงนี้พร้อมกับเรื่องของเสี่ยวหลิว
เสิ่นหรูเฟิงนั่งอยู่ที่หน้าโต๊ะทำงาน พาดขาทั้งสองข้างไว้บนโต๊ะ นั่งฟังสวี่เยว่หรูพูดด้วยความขี้เกียจ ยิ้มบ้างเป็นครั้งคราว
เมื่อสวี่เยว่หรูพูดจบเขาก็พูดอย่างหงุดหงิด “เธอยังไม่ชินกับไป๋เสว่เอ๋อร์อีกรึ? ตอนเช้าทำไมถึงปล่อยให้เขามาทำรังแกเธอได้?”
สวี่เยว่หรูหายใจไม่ทั่วร้องเมื่อได้ยิน “คุณก็รู้นะว่าตอนนี้เธอเป็นแฟนของเผยลี่เชิน ฉันไปมีเรื่องกับเธอและคนที่ทุกข์ใจมากที่สุดก็คือฉัน”
ขณะพูดเธอถามด้วยความสงสัย “คุณเคยพูดว่าจะให้ฉันไปทำงานที่บริษัทของคุณใช่ไหม! ตอนนี้ฉันเบื่อทำงานที่นี่แล้ว คุณจะให้ฉันไปทำงานที่บริษัทของคุณเมื่อไรดีล่ะ?”
“อย่าพึ่งรีบร้อนนักซิที่รัก!” เสิ่นหรูเฟิงยักคิ้วพร้อมรอยยิ้มแต่สายตากลับดูเย็นชา “เราแพ้การประมูลครั้งที่แล้วไม่ใช่รึ?” เธออยู่ที่เผยซื่อไปก่อน ร่วมมือกับฉันช่วยเสิ่นซื่อของพวกเราแย่งเอาโครงการมาสักสองสามโครงการ กดดันเผยซื่อ ถึงตอนนั้นเธอค่อยย้ายมาก็ยังไม่สาย เงินของฉันก็คือเงินของเธอ?”
เสิ่นหรูเฟิงพูดเพียงไม่กี่คำก็ทำให้จิตใจของสวี่เยว่หรูเบิกบานจนลืมบ่นโน่นนี่ พูดพร้อมรอยยิ้ม “คุณพูดถูก ฉันควรช่วยเสิ่นซื่อให้ได้โครงการมากกว่านี้”
เสิ่นหรูเฟิงหัวเราะเมื่อได้ยิน พูดด้วยความตื่นเต้น “ที่จริงเธอทำได้ไม่เลว แต่ฉันมีวิธีหนึ่งที่ทำให้ประธานเผยลี่เชินไม่สามารถปกป้องไป๋เสว่เอ๋อร์ได้ เธออยากรู้ไหม?”
“ว่าไงนะ!” สวี่เยว่หรูรู้สึกตื่นเต้นรีบถามทันควัน “รีบบอกฉันมาเร็ว”
เสิ่นหรูเฟิงพูดอย่างไม่รีบร้อน “เธอก็ยืมแรงคนอื่นมาให้ต่อกรกับไป๋เสว่เอ๋อร์ซิ เธอไม่อาจต่อสู้กับอำนาจของเผยลี่เชินได้ แต่ในบริษัทก็มีคนซึ่งสามารถต่อกรกับเผยลี่เชินได้ เช่น ถานปิน ผู้ถือหุ้นที่เธอเล่าให้ฉันฟังเมื่อครั้งก่อนไง”
สวี่เยว่หรูดูเหมือนจะเริ่มเข้าใจที่เขาพูดแบบนี้ เธอหายใจลึกพูดอย่างตื่นเต้น “ฉันเข้าใจแล้ว! เพราะเรื่องของเฝิงเช่นหลานสาวของถานปินทำให้เขามีอคติกับไป๋เสว่เอ๋อร์ ขอเพียงฉันเอาเรื่องนี้ไปบอกเขา ฉันเองก็ไม่ต้องจัดการกับไป๋เสว่เอ๋อร์โดยตรง มีถานปินเป็นคนออกโรงเอง”
“ฉลาดมาก!” เสิ่นหรูเฟิงหัวเราะเสียงดัง “นับวันที่รักของฉันจะฉลาดมากขึ้น คืนนี้อยากกินอะไร ฉันอยากให้รางวัลเป็นการตอบแทนเธอสักหน่อย”
สวี่เยว่หรูเบิกบานใจเมื่อถูกยกยอ พูดอีกสองสามประโยคแล้ววางโทรศัพท์คิดวางแผนว่าจะทำอย่างไรให้ถานปินรู้เรื่องนี้ และยังต้องใช้เรื่องของบริษัทหงซิงด้วย
ในเวลาเดียวกันไป๋เสว่เอ๋อร์มาถึงคฤหาสน์ตระกูลไป๋ เธอรีบลงจากรถแท็กซี่ทันทีโดยไม่รอให้รถจอดสนิท เปิดประตูลงจากรถเดินเข้าประตูใหญ่อย่างรวดเร็ว
ที่ลานบ้านมีรถเบนท์ลีย์จอดอยู่ ไป๋เสว่เอ๋อร์เห็นก็รู้ทันทีว่าเป็นรถของเฝิงเจิ้งปาง
เธอรีบกลับขึ้นไปที่ห้องนอนชั้นสอง เปิดประตูใหญ่เดินเข้าไปเห็นคนสองคนยืนอยู่คือเฝิงเจิ้งปางและคุณหมอคนหนึ่ง ส่วนคุณแม่ไป๋นอนอยู่บนเตียงหน้าขาวซีด สภาพหมดแรง
“แม่!” ไป๋เสว่เอ๋อร์รีบวิ่งไปหน้าเตียง “แม่เป็นอะไร?”