ตอนที่ 384 เรามาทำข้อตกลงกันดีกว่า

ตอนที่ 384 เรามาทำข้อตกลงกันดีกว่า

ฉีเฟิงไม่เข้าใจ ถามขึ้นด้วยความลังเล “งั้น....ตอนนี้ทำไงดีครับ? ให้ตามต่อไหมครับ? ”

เงียบไปครู่หนึ่ง เผยลี่เชินพูดขึ้น “เลี้ยวกลับ”

ถ้าหากตามไปตอนนี้ เกรงว่างคงตามไม่ทันไป๋เสว่เอ๋อ สุดท้ายก็ไม่ได้อะไร รอตรวจสอบดูให้มั่นใจดีก่อนดีกว่าว่าเธอพักอยู่ที่ไหน เมื่อเตรียมการทุกอย่างเสร็จค่อยมุ่งหน้าตรงไป

หกปีมาแล้วที่ตามหาเธอไม่เจอ ครั้งนี้เขาต้องระมัดระวังอย่างมากจึงจะสำเร็จ

เจิงหงได้ยินเช่นนั้น รีบหักเลี้ยวรถทันที รถยังไม่ทันแล่นข้ามถนน มือถือของเผยลี่เชินก็ดังขึ้น

เมื่อมองหน้าจอมือถือ เผยลี่เชินขมวดคิ้วขึ้น จากนั้นกดรับหยิบมือถือแนบข้างหู “พ่อ”

“ลี่เชิน เกิดอะไรขึ้น? ให้ลูกมาทานข้าว ลูกยังจะมาสายอีก!”

เผยลี่เชินตอบด้วยสีหน้านิ่งเฉย “พ่อ ผมติดธุระนิดหน่อย คงไปไม่ทันแล้ว ช่วยบอกคุณลุงให้ผมด้วยนะครับ ผมจะหาวันไปขอโทษด้วยตัวเองที่บ้านครับ”

“ลูกอยากจะให้โมโหมากนักใช่ไหม? เหอหย่าหานบอกว่าลูกตอบรับแล้วว่าจะมา ตอนนี้กลับคำพูดว่ามาไม่ทันแล้ว ลูกจะให้พ่อเอาหน้าไปไว้ที่ไหนได้?”

เมื่อได้ยินเสียงโกรธของท่านเผย เผยลี่เชินขมวดคิ้ว พูดขึ้น “พ่อ พ่อก็รู้ดีว่าลุงเฝิงหมายความว่าอะไร ทำไมยังต้องตอบตกลงไปทานข้าวด้วย? พ่อก็รู้ ช่วงไม่กี่ปีมานี้ใจของผมอยู่ที่ไหน”

คุณท่านเผยได้ยินเผยลี่เชินพูดด้วยท่าทีจริงจัง เขาถอนหายใจออกมา “ลี่เชิน ไม่ว่าในใจลูกจะเป็นยังไง ไป๋เสว่เอ๋อไม่มีทางกลับมาเด็ดขาด! ลูกหาเธอมาหกปีแล้วยังหาไม่เจอ! หรือลูกอยากจะอยู่โดดเดี่ยวลำพังไปทั้งชีวิต! แล้วตระกูลเผยของเราจะทำยังไง!”

เผยลี่เชินได้ฟังเช่นนั้น กำมือถือไว้แน่น เงียบไปครู่หนึ่ง น้ำเสียงของเขากลับแข็งข้อขึ้นมา “พ่อ ผมใกล้จะเจอเธอแล้ว อีกไม่นาน ผมจะพาเธอกลับบ้าน”

“ลูกหมายถึง....ไป๋เสว่เอ๋อ?” คุณท่านเผยทำท่าทีสงสัย “ลูกหาเธอเจอได้ยังไง! กี่ปีที่ผ่านมาลูกหามาหมดทุกหนทุกแห่ง หาไม่เจอแม้แต่เงา วันนี้จะให้ลูกมาพูดคุยอย่างเป็นทางการที่บ้านตระกูลเหอ จู่ๆลูกก็มาบอกว่าหาเธอเจอแล้ว!”

“พ่อ ผมจัดการเรื่องของผมเองได้ แค่นี้นะ” เผยลี่เชินพูดพลาง ตัดสายทันที

เมื่อคุณท่านเผยที่กำลังยืนอยู่บนบันไดบ้านตระกูลเหอได้ยินเสียงตัดสายไป เขาโกรธจนขมวดคิ้วแน่น ถอนหายใจเฮือกใหญ่

เหอหย่าหานยืนอยู่ที่ประตูริมระเบียง แอบฟังสิ่งที่พวกเขาพูดทุกคำทุกประโยค

เมื่อเห็นคุณท่านเผยหันหลังกลับมา เหอหย่าหานรีบเดินหนีไปแอบในมุมซอกหลืบที่ไม่มีคน จึงจะหยุดเดินลง

เธอกำมือแน่น โกรธจนตัวสั่นไปทั้งตัว

เธอคิดไม่ถึงเลยว่า หกปีมาแล้ว เผยลี่เชินยังไม่คิดถึงไป๋เสว่เอ๋ออยู่เสมอ อีกทั้งยังคอยตามหาเธออยู่ตลอด!

เธอคิดเข้าข้างตัวเองว่าจะต้องมีสักวันที่จะทำให้เผยลี่เชินตกหลุมรักได้! แต่มาตอนนี้ เรื่องทั้งหมดกลับกลายเป็นเพียงเรื่องตลก!

เธอรู้สึกเจ็บปวดใจ ไม่นานนักความเจ็บปวดก็กลายเป็นความโกรธเกลียดเคียดแค้น เห่อหย่าหานรีบหยิบมือถือในกระเป๋าออกมา โทรออก “ฮัลโหล ช่วยฉันสืบหาหน่อย ตอนนี้เผยลี่เชินอยู่ที่ไหน วันนี้เขาทำอะไรบ้าง?”

หลังจากวางสายลง เหอหย่าหานค่อยๆกำมือถือในมือแน่นขึ้น สีหน้านิ่งขรึม

ในเมื่อเผยลี่เชินอยากไปหาไป๋เสว่เอ๋อ ดังนั้นเธอก็จะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้เผยลี่เชินหาเธอเจอ!

หลังจากที่ไป๋เสว่เอ๋อกลับไปที่เมืองเซียงหนาน จากชีวิตที่สับสนวุ่นวายกลับกลายมาอยู่ในสังคมที่เงียบสงบ การไปเมืองไห่เฉิงครั้งนี้ราวกับมีหินก้อนใหญ่ซัดพาคลื่นยักษ์ถาโถมเข้าชีวิตของเธอ ลำบากโซซัดโซเซอยู่หลายวัน ท้ายสุดกลับมาอยู่ในความสงบ

เพียงแต่ ห้าวเจ๋อน้อยกลับมีท่าทีไม่เหมือนแต่ก่อน

“แม่ครับ เราจะกลับไปที่เมืองไห่เฉิงอีกครั้งเมื่อไหร่หรอครับ?”