ตอนที่ 407 ทำไมถึงไม่มีความรู้สึก

ตอนที่ 407 ทำไมถึงไม่มีความรู้สึก

สีหน้าสวี่เยว่หรูที่ตื่นเต้นเปลี่ยนเป็นตกตะลึงทันทีทันใด จากนั้นสองสามวินาที เธอจึงตอบโต้กลับ “หรูเฟิง....”

เสิ่นหรูเฟิงยกมือ แสดงสัญญาณให้เธอหยุดพูด “คุณผู้หญิงฉันไม่รู้นะว่าคุณรู้จักฉันได้อย่างไร แต่พวกเราดูไม่คุ้นกันเลย? ถ้าไม่มีเรื่องอื่นแล้ว ฉันไปทำงานก่อนนะ”

ขณะพูดเขาโค้งคำนับเล็กน้อยให้สวี่เยว่หรู จากนั้นจึงก้าวเข้าไปในประตูเผยซื่อ

“เสิ่นหรูเฟิง คุณพูดอะไร!” สวี่เยว่หรูหายใจลึก “คุณรับปากฉันแล้วไม่ใช่หรือ! ถ้าฉันถูกจับได้ จะช่วยฉัน! เมื่อกี้คุณยังรับปากฉันอยู่เลยตอนอยู่ในรถ!”

สีหน้าของเสิ่นหรูเฟิงเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดมากขึ้น เห็นผู้คนโดยรอบกำลังจ้องมองเขาอยู่ ความรู้สึกรำคาญเกิดขึ้นในใจของเขา “ขอโทษที ฉันไม่รู้จักคุณ!”

ความจริงที่ดังขึ้นมากระทบใบหูทำให้สวี่เยว่หรูมีสติตื่นขึ้นมาทันทีเธอกัดริมฝีปาก ความผิดหวังอยากที่จะกล่าวและความเจ็บปวดใจผุดขึ้นมาในจิตใจของเธอ “เสิ่นหรูเฟิง....คุณ! เห็นชัดเจนว่าคุณให้ฉันช่วยลูกน้องคุณแฮกข้อมูลคอมพิวเตอร์ของเผยซื่อแล้วยังมีเรื่องก่อนหน้านี้อีกที่คุณทำ มันไม่ใช่เอกสารลับที่ฉันเอามาจากเผยซื่อ”

สายตาของเสิ่นหรูเฟิงลุกเป็นไฟ ไม่รอให้สวี่เยว่หรูพูดจนจบ เขารีบก้าวเท้าไปข้างหน้าข่มขู่สวี่เยว่หรู พูดอย่างเอาเป็นเอาตาย “ฉันขอเตือนเธอไว้ก่อน ข้าวจะกินมูมมามยังไงก็ได้ แต่คำพูดห้ามพูดซีซั้ว! ตัวเองเป็นคนทำเรื่องชั่วร้ายเอง แล้วยังคิดจะมาโยนความผิดให้ฉัน? ฉันไม่ใช่ลูกพลับที่จะให้ใครมาลูบคลำได้ง่ายๆ”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ที่ยืนอยู่ไม่ไกลได้เห็นฉากนี้ รู้สึกหดหู่ใจอย่างบอกไม่ถูก

คิดไม่ถึงว่าสวี่เยว่หรูที่ติดตามเสิ่นหรูเฟิงมาหลายปี พอเกิดเรื่องร้ายแรงขนาดนี้เสิ่นหรูเฟิงกลับทำเป็นไม่รู้จักเธอ พูดปฏิเสธหน้าตาเฉย

ทันใดนั้นเผยลี่เชินเดินก้าวเข้ามาข้างหน้า กวาดตามองเสิ่นหรูเฟิง ถามด้วยน้ำเสียงเข้ม “ประธานเสิ่น ช่วงนี้บริษัทเผยซื่อกับบริษัทคุณไม่มีเรื่องติดต่อทางธุรกิจใดๆ ที่คุณมาเนี่ยมีเรื่องอะไรไม่ทราบ? คงไม่ใช่เพราะมีจุดประสงค์อื่นหรอกนะ?”

เผยลี่เชินใช้คำพูดทดลองใจ จนเสิ่นหรูเฟิงหน้าดำคร่ำเครียด เขายิ้มมุมปาก “ประธานเผย ฟังจากที่คุณพูด หากไม่มีธุระอะไร ผมก็มาที่นี่ไม่ได้ใช่ไหม? ฉันก็เป็นเหมือนพี่น้องของเผยอี้ เมื่อวานฉันได้เหล้าดีมาจากเพื่อนเก่าคนหนึ่ง วันนี้ก็เลยมาที่นี่ เพื่อเอาเหล้ามาให้เผยอี้สักสองขวด”

เผยลี่เชินเงยหน้ามอง เห็นผู้ช่วยของเสิ่นหรูเฟิงในมือถือกล่องเหล้าไวน์สองกล่อง

ดูท่าเขามาที่นี่อย่างมีจุดประสงค์

สวี่เยว่หรูที่อยู่ข้างๆ ดูเหตุการณ์นี้ ใจที่เต็มไปด้วยความผิดหวังขณะนั้นเริ่มมีความหวัง เธอคิดไม่ถึงว่าเสิ่นหรูเฟิงขนาดตัวเองจะมาที่เผยซื่อยังต้องหาเหตุผลในการมา แต่กลับไม่สนใจเรื่องของเธอ

เดิมที....ไม่มีความจริงใจตั้งแต่แรก ไม่มีข้อผูกพัน ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเพียงสิ่งที่เสิ่นหรูเฟิงเล่นละครขึ้นมาเอง!

เริ่มแรกเขามีจุดประสงค์ในการมาใกล้ชิด พอมีเรื่องน่าสะเทือนใจเกิดขึ้น ก็ใช้เงินหลอกล่อทำให้เธอประทับใจ! หลอกใช้ประโยชน์จากเธอ! ทุกอย่างเป็นการวางแผนในระยะยาว!

สวี่เยว่หรูเข้าใจเหตุผลสุดท้ายเธอตะโกนใส่เสิ่นหรูเฟิงอย่างบ้าคลั่ง “เสิ่นหรูเฟิง! แกมันเป็นสัตว์ร้าย!”

เธออยากเข้าไปทุบตี แต่ไม่สามารถดิ้นหลุดจากชายสองคนได้ เสิ่นหรูเฟิงมองเธออย่างเย็นชาจากนั้นค่อยๆ ละสายตาไปจากเธอ

เสิ่นหรูเฟิงมองไปยังเผยลี่เชิน พร้อมหัวเราะเบาๆ “ประธานเผย เกิดอะไรขึ้นในบริษัทของพวกคุณ ถึงได้มีหมาบ้าเที่ยวกัดคนไปทั่ว?”

เผยลี่เชินมองดูชายที่อยู่ตรงหน้าเขา ด้วยสายตาเย็นชาดุจน้ำแข็ง

คาดไม่ถึงว่าเรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว เสิ่นหรูเฟิงยังคงแสร้งทำเป็นหน้าตาเฉยไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลย

เมื่อรู้แน่ชัดแล้วว่าถึงให้สวี่เยว่หรูอยู่ตรงนี้ต่อไปคงไม่เกิดประโยชน์อะไร เผยลี่เชินจึงส่งสายตาไปทางฉีเฟิงพร้อมกับพูดเสียงเข้ม “พาเธอไปได้แล้ว”

ฉีเฟิงรับคำสั่งรีบพาเธอออกไป

เสิ่นหรูเฟิงสีหน้ายังคงเดิม พูดพร้อมรอยยิ้ม “บริษัทนี้เวลาจะรับสมัครงานต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ จริงไหมประธานเผย?

เผยลี่เชินกวาดตามองเขาด้วยสายตาเย็นชาโดยไม่พูดอะไร หันกลับไปจูงมือไป๋เสว่เอ๋อร์เดินจากไป

เมื่อขึ้นลิฟต์ไป๋เสว่เอ๋อร์ทนไม่ไหว กำมือแน่น พูดด้วยความโกรธโมโห “เสิ่นหรูเฟิง คนเลวจริงๆ!”

ตอนนี้เรื่องมาถึงขนาดนี้ พวกเขาเข้าใจซึ่งกันและกันโดยไม่ต้องพูดออกมา สวี่เยว่หรูมีความสัมพันธ์กับเสิ่นหรูเฟิง แต่พวกเขาไม่มีหลักฐานแน่ชัดที่จะใช้พิสูจน์ จะใช้แค่สิ่งที่สวี่เยว่หรูอ้างเพื่อเอาผิดเขาคงเป็นเรื่องที่ยากมาก