ตอนที่ 417 ใครมากำกับคุณ

ตอนที่ 417 ใครมากำกับคุณ

เรื่องมาถึงตอนนี้ ถ้าเพราะคนคนเดียวทำให้ต้องฉีกหน้าเวินซิวหวี ถือว่าไม่มีประโยชน์ต่อพวกเขาเลยสักนิด อีกอย่างเรื่องนี้รุกรามใหญ่โตขนาดนี้ เวินซิวหวีเองต้องการรักษาหน้าของตัวเองไว้ ยังไงซะก็ต้องจัดการเรื่องนี้อย่างตรงไปตรงมา ให้พวกเขาได้รับความยุติธรรมแน่นอน

เผยลี่เชินก้มหน้าเห็นดวงตาที่ยืนกรานของไป๋เสว่เอ๋อร์ ก็เข้าใจความหมายของเธอในทันที

แท้จริงแล้วตอนนี้คนที่พวกเขาอยากคิดบัญชีไม่ใช่เวินซิวหวี แต่เป็นจินจิงจิงกับพวกสมรู้ร่วมคิดของเธอ

เผยลี่เชินเงยหน้ามองเวินซิวหวี พูดด้วยเสียงเย็นเรียบ “ในเมื่อคุณเวินออกหน้าแบบนี้ ผมก็จะไม่เข้าไปแทรกแซง”

เวินซิวหวียิ้มให้เขาพร้อมพยักหน้า จากนั้นหันไปมองลูกน้องที่อยู่ข้างๆ สั่งด้วยเสียงเย็นชา “นายพาคนขึ้นไปสองสามคน ไปเอาตัวคนก่อเรื่องมา ความอับอายนี้พวกเราควรลงมือเอง”

ในยุคของข้อมูลข่าวสาร เรื่องซุบซิบนินทาของดาราไม่ดังทั้งหลายยังทำให้ดูมีสีสัน มีชีวิตชีวาได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงจินจิงจิงดาราสาวผู้โด่งดังที่ถ่ายทอดสด ไม่ต้องเปิดค้นหา ทุกคนต่างรู้ว่าใครคือตัวเอกที่แสดงในฉากนี้

ลูกน้องของเวินซิวหวีทำงานด้วยความรวดเร็ว คนที่ใส่ชุดดำรีบขึ้นไปชั้นบน จากนั้นไม่นานชายร่างสูงใหญ่ก็ปรากฏตัวออกมาจากฝูงชนเดินตามมา

ไป๋เสว่เอ๋อร์มองอย่างใกล้ชิดและเห็นชายคนนั้นชัดเจนด้วยใจที่ตื่นตระหนก

เป็นเผยอี้! ตอนนี้จินจิงจิงเลือกใช้วิธีนี้ให้คนทั่วไปได้รับรู้โดยการคบชู้สู่ชายสวมเขาให้กับเผยอี้ ด้วยนิสัยของเขา จะยอมปล่อยเธอไปรึ?

เห็นชายหนุ่มกำหมัดแน่นและก้าวเท้าขึ้นไปชั้นบนด้วยความแข็งแรงของร่างกาย มันทำให้ไป๋เสว่เอ๋อร์นึกบางอย่างออกโดยไม่รู้ตัว เธอเองไม่อยากจินตนาการเมื่อเผยอี้ไปถึงชั้นสองห้องนั้น จะทำอะไรกับจินจิงจิงบ้าง

ไป๋เสว่เอ๋อร์พยักหน้าให้เขา “งั้นรบกวนคุณเวินแล้วคะ”

เวินซิวหวียิ้มเมื่อได้ยิน จากนั้นหันหลังเดินกลับทางบันได

ลูกน้องของเขาสองสามคนสังเกตการณ์แล้วรีบเดินตามไปทันที

ขณะที่เวินซิวหวีกำลังเดินขึ้นไปบนชั้นสอง ได้ยินเสียงดังเอะอะโวยวายจึงเข้าไปดูที่ประตูห้องแรกที่เปิดกว้างไว้

ไม่ต้องสงสัยลังเลเขารีบเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว เมื่อผ่านประตูเข้าไปเห็นกลุ่มคนกำลังมุงอยู่ที่ประตูห้องนอน ภายในมีเสียงดังด้วยความโกรธของผู้ชาย

เขาแหวกทางลูกน้องเข้าไปข้างทางได้เห็นความยุ่งเหยิงภายในห้อง นอกจากโทรศัพท์มือถือและชั้นวางของที่เกลื่อนกลาด ยังมีชายผู้ซึ่งแข็งแรงถูกคนกดหัว คุกเข่าอยู่บนพื้น อีกด้านหนึ่งจินจิงจิงถูกเผยอี้ผลักให้เข้าไปอยู่ที่มุมห้อง ร่างถูกห่มด้วยผ้าห่ม ดวงตาบวมแดง

“จินจิงจิง คุณมันต่ำช้าจริงๆ!”

เสียงของเผยอี้ปะปนไปด้วยความโกรธ แขนทั้งสองข้างที่อยู่ข้างลำตัวกำจนเป็นหมัดแน่น

“เผย...เผยอี้ ฉัน....ขอโทษ คุณฟังฉันอธิบายก่อนนะ....”

พูดยังไม่ทันจบ ทันใดนั้นเผยอี้ยื่นมือไปบีบคอจินจิงจิง ผลักเธอเข้าไปจนชิดกำแพงอย่างแรง แทบอยากจะฉีกร่างเธอออกเป็นชิ้นๆ

สีหน้าท่าทางของจินจิงจิงแสดงความเจ็บปวดออกมา เธอยื่นมือพยายามแกะมือของชายหนุ่มที่บีบคอเธอไว้ แต่แรงไม่มากพอ ใบหน้าเป็นสีแดงมากขึ้นเพราะหายใจไม่ออก...

“คุณเผย!”

เวินซิวหวีเห็นว่าเรื่องชักไปกันใหญ่แล้ว รีบเดินเข้ามาดึงแขนของเผยอี้ข้างหนึ่งไว้

เผยอี้โกรธจัดจนไม่สนใจคนที่มาดึงเขาว่าเป็นใคร คิดจะใช้แรงที่แขนผลักคนนั้นออกไป แต่มีแรงจับมือของเขาเอาไว้ เขาพบว่าตัวเองไม่สามารถต้านทานแรงของคนนั้นได้

หันกลับมามองด้วยความประหลาดใจและหงุดหงิดใจ เผยอี้เห็นหลังของเขาอย่างชัดเจนจนตกตะลึง สายตามีร่องรอยของความระมัดระวังและลังเล