ตอนที่ 428 เห็นมันให้เป็นศัตรูของคุณ

ตอนที่ 428 เห็นมันให้เป็นศัตรูของคุณ

บรรยากาศเงียบลงไปครู่หนึ่งอย่างกะทันหัน

เวินซิวหวีจ้องมองผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า นิ่งเงียบไปหลายวินาที มองดูสีหน้าที่จริงจังทั้งยังแฝงไปด้วยความดื้อรั้นเล็กน้อยของเธอ ก็รู้สึกมีความสนใจขึ้นมาอย่างประหลาด

“ครับ ในเมื่อคุณคิดที่จะจัดการแบบเงียบๆ งั้นก็ทำตามที่คุณพูด เพียงแต่...”

อยู่ๆเขาก็ลากเสียงยาวขึ้นมาอย่างกะทันหัน นัยน์ตาปรากฏรอยยิ้มเล็กน้อยออกมา “ผมช่วยคุณมากขนาดนี้แล้ว คุณก็ต้องรับปากคำขออย่างนึงของผม”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ได้ยินดังนั้น ก็ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย คิดถึงคำพูดเหล่านั้นที่เขาพูดกับตนเองตอนที่อยู่บนรถเมื่อสักครู่นี้ ก็อ้าปากเตรียมคิดที่จะปฏิเสธ

แต่ใครจะรู้ว่าเวินซิวหวีกลับหัวเราะออกมาเล็กน้อย ส่งสัญญาณให้เธอมองไปยังเวทีซ้อมมวยที่อยู่ด้านข้าง “ต่อยเป็นเพื่อนผมสักยก”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ตกตะลึงไปชั่วขณะ จากนั้นรีบเอ่ยปากออกมาว่า “ฉันไม่เป็นค่ะ...”

“ผมสอนคุณ” เวินซิวหวีตัดบทพูดของเธอไปในทันที มองไปยังพนักงานที่อยู่ด้านข้างพร้อมกับเอ่ยขึ้นว่า “พาเธอไปเปลี่ยนเสื้อผ้า”

ไป๋เสว่เอ๋อร์สูดหายใจเข้าเต็มปอด ในใจรู้ดีว่าเรื่องมาถึงตอนนี้ ถึงเธอคิดยืนกรานที่จะไป ก็ต้องไปไม่พ้นอย่างแน่นอน ทำได้เพียงตามพนักงานหญิงคนนั้นเดินไปยังห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าที่อยู่ด้านข้าง

พนักงานหยิบชุดมวยชุดใหม่ส่งให้กับเธอ จากนั้นก็ออกจากที่นั่นไป ไป๋เสว่เอ๋อร์เปลี่ยนเสื้อผ้าไปด้วย ใจลอยไปด้วย ในสมองคิดเพียงแต่คำพูดเหล่านั้นที่เวินซิวหวีพูดกับเธอตอนอยู่บนรถไปๆมาๆ

เขาคิดอยากจะพูดโน้มน้าวให้เธอทำงานให้กับเขา ไม่หยุดที่ง่ายดายขนาดนั้นอย่างแน่นอน หากเธอเดาไม่ผิดแล้วล่ะก็ เขาคงอยากจะใช้เธอเป็นเครื่องมือไปรับมือกับเผยลี่เชิน ขอเพียงแค่สามารถจับเอาเผยลี่เชินให้อยู่ในมือได้ เช่นนั้นแผนการของเขาก็จะสามารถดำเนินการได้อย่างราบรื่นไร้อุปสรรคในเมืองไห่เฉิง

ดังนั้น เขาพยายามใช้ความคิดอย่างเต็มที่ทุกวิถีทาง ลองหยั่งเชิงครั้งแล้วครั้งเล่า ก็เพราะเขารู้ดีว่าเผยลี่เชินนั้นแคร์เธอมาก

ไป๋เสว่เอ๋อร์กัดริมฝีปากเล็กน้อย เริ่มที่จะเป็นห่วงเผยลี่เชินขึ้นมาอย่างประหลาด หากข้อตกลงสามสิบวันของพวกเขามาถึงกำหนด เธอพาห้าวเจ๋อน้อยออกไปจากเมืองไห่เฉิง เผยลี่เชินคนเดียวจะสามารถรับมือกับการหลอกลวงซึ่งกันและกัน หอกทวนจากที่แจ้งลูกธนูจากด้านหลังเหล่านี้ได้อยู่อีกหรือเปล่านะ?

ตระกูลเผย เผยซื่อ บวกกับคุณเวินคนหนึ่งเพิ่มเข้าไปอีก อันตรายที่หลบอยู่ภายในเหล่านี้ ต่างก็ราวกับระเบิดเวลาแต่ละลูก แอบแฝงอยู่ที่ข้างกายของเขา ต่างก็มีโอกาสที่จะเอาชีวิตของเขาได้ตลอดเวลา！

พอคิดมาถึงตรงนี้ ใจทั้งดวงของไป๋เสว่เอ๋อร์ก็ถูกดึงขึ้นมาจนมาถึงคอหอย หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จอย่างร้อนรน เธอก็เดินมาถึงด้านหน้าเวทีซ้อมมวย เห็นเวินซิวหวีได้เปลี่ยนเป็นชุดออกกำลังกายสีขาว กำลังปรับนวมอยู่

เห็นเธอเดินเข้ามา เวินซิวหวีก็ยิ้มขึ้นเล็กน้อย หยิบนวมคู่หนึ่งเดินเข้ามา เอ่ยปากขึ้นเบาๆว่า “ยื่นมือออกมาครับ”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ฉันทำเองดีกว่าค่ะ”

“คุณไม่มีทางสวมได้ด้วยตัวเอง อีกทั้งหากสวมไม่ดีก็มีโอกาสที่จะบาดเจ็บได้ง่าย” เวินซิวหวีเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง ไม่เหมือนกำลังพูดโกหก

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอทำได้เพียงยื่นมือออกไป ให้เขานำนวมสวมเข้าบนมือของตนเอง

ทุกอย่างเตรียมพร้อมเสร็จสรรพ ไป๋เสว่เอ๋อร์เดินตามเวินซิวหวีมาถึงยังกระสอบทรายที่อยู่ด้านข้าง ชายหนุ่มออกหมัดแย็บไปที่กระสอบทราย “มาครับ วอร์มร่างกายกันก่อน”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ยกหมัดขึ้นมาต่อยลงไปบนกระสอบทราย

“ปึ้ง” ดังขึ้น กระสอบทรายไม่ได้มีการตอบสนองที่มากมายนัก ไป๋เสว่เอ๋อร์กลับรู้สึกว่ามือของตนเองสั่นเล็กน้อย เธอขมวดคิ้วขึ้น ยังไม่ทันจะได้พูดอะไร ก็เห็นเวินซิวหวีที่อยู่ด้านข้างตั้งท่าพร้อม ปล่อยหมัดออกไปที่กระสอบทรายอย่างมีแรงและแม่นยำ

หมัดราวกับเม็ดฝน ต่อยไปบนกระสอบทรายติดต่อกันหลายต่อหลายครั้ง กระสอบทรายอันหนักอึ้งที่ถูกแขวนเอาไว้เริ่มแกว่งไหวไปมาไม่หยุด รัศมีของการเคลื่อนไหวกว้างมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ

หลังจากที่สาธิตไประลอกหนึ่ง เวินซิวหวีถึงได้หยุดลง ใช้หมัดหยุดกระสอบทรายให้อยู่กับที่ เงยหน้ามองไปยังไป๋เสว่เอ๋อร์พร้อมกับเอ่ยถาม “เห็นชัดเจนหรือยังครับ?”

ไป๋เสว่เอ๋อร์พยักหน้าเล็กน้อยอย่างคิดอะไรอยู่ ในขณะที่กำลังลังเลว่าจะออกหมัดไปดีหรือไม่อยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงของเขาพูดขึ้นมาอีกว่า “เห็นกระสอบทรายเป็นศัตรูของคุณ เห็นเป็นเฉิงเผิง หากพบกับคนที่คิดอยากจะทำร้ายคุณอีก คุณต้องใช้ความสามารถของตนเอง นี่คือความเป็นไปได้ที่มากที่สุดในการพยายามต่อสู้เพื่อตัวคุณเอง”

คำพูดที่อยู่ๆก็ดังขึ้นมาอย่างกะทันหันของชายหนุ่ม ทำให้ไป๋เสว่เอ๋อร์ตกตะลึงไปชั่วขณะ ความรู้สึกสับสนขึ้นมา

ที่เขาพูดนั้นไม่ผิด เรื่องที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยงคราวก่อนเธอสามารถอาศัยสิ่งที่เรียกว่าความโชคดีทั้งหมดหนีรอดออกมาได้ หากในตอนแรกเธอไม่ได้คิดอะไรมากดื่มเหล้าแก้วนั้นลงไป หรือว่าไฟมาช้ากว่านี้อีกหน่อย ต่างก็มีโอกาสที่จะเกิดเป็นตอนจบอีกแบบนึง