ตอนที่ 429 เป้าหมายของเขาคือคุณ

ตอนที่ 429 เป้าหมายของเขาคือคุณ

ขึ้นมาบนรถ ไป๋เสว่เอ๋อร์หันหน้าแอบกวาดตามองไปยังชายหนุ่มที่อยู่ด้านข้างเล็กน้อย เห็นสีหน้าที่มืดมนของเขา ยังคงแฝงไปด้วยอารมณ์โกรธ เธอจึงเอ่ยปากถามขึ้นอย่างระมัดระวังว่า “ทำไมอยู่ๆคุณถึงมาที่นี่ได้คะ?”

เผยลี่เชินเหลือบสายตาขึ้นเล็กน้อย เอ่ยออกมาอย่างเยือกเย็นว่า “เหตุผลเดียวกันกับคุณ”

พูดจบ ริมฝีปากบางของเขาก็เม้มเข้าหากันแน่น ดูเหมือนจะไม่ยอมพูดอะไรออกมาอีก

รู้ว่าชายหนุ่มยังมีความโกรธอยู่ในใจ ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็เอ่ยปากขึ้นอย่างระมัดระวังว่า “เมื่อครู่นี้ที่คุณเห็น คืออุบัติเหตุ”

เมื่อครู่นี้เหตุผลที่เธอรับปากเวินซิวหวีว่าจะต่อยมวยกับเขา ที่จริงแล้วยังมีอีกเป้าหมายหนึ่ง นั่นก็คือเธออยากจะใช้โอกาสนี้ทำความรู้จักเขาให้มากขึ้นสักหน่อย รวมไปถึงแผนการขยายตัวธุรกิจที่เมืองไห่เฉิงที่เขาได้วางแผนเอาไว้

แม้ว่าทั้งๆที่รู้ว่าคิดอยากจะล้วงเอาความลับออกมาจากปากของคนที่มีแผนการมากมายอยู่ในใจอย่างเวินซิวหวีนั้นสามารถพูดได้เลยว่าเป็นสิ่งที่ยากยิ่งกว่ายาก แต่เธอก็ยังคงอยากทำความเข้าใจเกี่ยวกับข่าวคราวที่มีประโยชน์มากกว่านี้อีกสักหน่อย มีเพียงเช่นนี้ เผยลี่เชินถึงจะไม่ตกอยู่เพียงแค่สถานะของผู้ถูกกระทำ

เธอรู้ดีว่า ต่อให้เธอไม่รับปากเวินซิวหวีว่าจะทำงานแทนเขา แผนการของเขาก็จะยังคงดำเนินการไปตามปกติ นี่เป็นสิ่งที่เธอกำหนดไม่ได้ แต่สิ่งเดียวที่เธอสามารถกำหนดได้ก็คือ ทำความเข้าใจข่าวคราวมากขึ้นหน่อย พยายามช่วยเผยลี่เชินอย่างเต็มกำลังความสามารถ

เห็นชายหนุ่มที่อยู่ด้านข้างไม่พูดอะไรออกมา ทันใดนั้นไป๋เสว่เอ๋อร์ก็สูดหายใจเข้าเต็มปอด เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมและจริงจังขึ้นมาหลายระดับว่า “คุณรู้ไหมคะว่าวันนี้ฉันพบเข้ากับเวินซิวหวีที่ไหน?”

สายตาของเผยลี่เชินอึมครึมลงเล็กน้อย ได้ยินเธอพูดเช่นนี้ ในที่สุดก็มีการตอบสนองกลับมาบ้าง

“หน้าประตูโรงพยาบาล” ไป๋เสว่เอ๋อร์เอ่ยออกมาทีละคำทีละประโยค “ฉันเยี่ยมคุณลุงเสร็จ พอออกมาก็ถูกเขาขวางมาถึงที่ด้านหน้าประตูแล้ว ฉันรู้ในทันทีว่า เขาจะต้องมีการตรวจสอบก่อนล่วงหน้าและรู้ทุกการกระทำการเคลื่อนไหวของพวกเราทุกคนดีอย่างแน่นอน”

“แล้วก็ วันนี้ตอนอยู่บนรถเขาพูดกับฉันว่า อยากจะให้ฉันทำงานแทนเขา ยังบ่งบอกถึงความตั้งใจของตนเองอย่างชัดเจน เขาบอกว่าเขาคิดอยากจะขยายตัวธุรกิจที่เมืองไห่เฉิง กำหนดเป้าหมายเอาไว้แล้ว ว่าจะต้องกลายเป็นผู้นำทางด้านอสังหาริมทรัพย์และธุรกิจการเงินแห่งเมืองไห่เฉิงภายในระยะเวลาสามปี”

ได้ยินไป๋เสว่เอ๋อร์พูดเช่นนี้ เผยลี่เชินก็ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย หันหน้าไปมองหญิงสาวที่อยู่ด้านข้าง เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นว่า “เขายังพูดว่าอะไรอีก?”

“เขาให้ฉันคิดใคร่ครวญดูให้ดีๆ ไม่ต้องรีบร้อนตอบ หลังจากนั้นพวกเราก็ไปพบกับเฉิงเผิงด้วยกัน เกี่ยวกับเรื่องเหล่านั้นที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยง เขายอมรับทั้งหมด”

ได้ยินดังนั้น สายตาของเผยลี่เชินก็อึมครึมลงไปเล็กน้อย มือที่วางอยู่ด้านข้างก็กำเข้าหากันแน่นโดยที่ไม่รู้ตัว

เขารู้มาตั้งนานแล้วว่าเวินซิวหวีคนนี้ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น คิดไม่ถึงว่า เขาถือชื่อเสียงของความเป็นผู้ใจบุญกลับมาที่เมืองไห่เฉิง แท้จริงแล้วภายใต้ใบหน้าที่แสร้งทำเหมือนว่าเป็นคนดีนั้นแอบซ่อนหัวใจที่ทะเยอทะยานดวงหนึ่งเอาไว้อยู่

ตอนนี้ ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าการลองหยั่งเชิงแบบลอยๆที่เวินซิวหวีปฏิบัติต่อเขาและไป๋เสว่เอ๋อร์ในก่อนหน้านี้นั้น แท้จริงแล้วหมายความว่าอะไรกันแน่

ไป๋เสว่เอ๋อร์กัดริมฝีปากเล็กน้อย เอ่ยขึ้นด้วยท่าทีที่จริงจังอย่างหาใดเปรียบ “คุณจะต้องเตรียมตัวให้ดี เป้าหมายของเขาก็คือคุณ”

เผยลี่เชินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำ “ผมเข้าใจแล้ว”

เพิ่งจะพูดจบลง รถก็ขับมาถึงทางแยกที่อยู่ด้านหน้าพอดี ช่วงเวลาที่กำลังรอไฟเขียวไฟแดงอยู่นั้น อยู่ๆฉีเฟิงที่นั่งอยู่ทางแถวหน้าก็หันศีรษะกลับเข้ามาเอ่ยถาม “ประธานเผย จะไปดูที่โรงพยาบาลหน่อยไหมครับ?”

เผยลี่เชินหยุดชะงักเล็กน้อย “ไม่ไปแล้ว กลับบ้านเลย”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ได้ยินดังนั้น ก็รู้สึกประหลาดใจขึ้นมาเล็กน้อย คิดว่าที่เขาบอกอาจจะไปโรงพยาบาลก็คงจะไปดูอาการของคุณท่านเผย ก็เลยไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงแต่เอ่ยปากขึ้นมาว่า “วันนี้อาการของคุณลุงดีขึ้นมากเลยค่ะ กับข้าวที่ฉันนำไปท่านทานไปเยอะมากเลย...”

เพิ่งจะพูดจบลง ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็ชะงักไปชั่วขณะ อยู่ๆก็คิดขึ้นมาได้ว่ากล่องอาหารของตนเองถูกวางเอาไว้ในล็อกเกอร์ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าที่สนามซ้อมมวย ยังมีเสื้อผ้าของเธอต่างก็วางเอาไว้ด้วยกัน เมื่อครู่นี้รีบร้อนออกมา ลืมไปจนสนิท

เธออดไม่ได้ที่จะพูดโพล่งออกมา “เสื้อผ้า...กับกล่องอาหารของฉันลืมเอาไว้ที่สนามซ้อมมวยค่ะ”

จากนั้น เธอก็เอ่ยพึมพำกับตัวเองขึ้นมาอีกครั้ง “ดูเหมือนฉันยังจะต้องกลับไปอีกสักรอบ”

“ไม่ต้อง” เผยลี่เชินเอ่ยปากขึ้นอย่างเยือกเย็น “อีกสักครู่ผมจะให้ฉีเฟิงกลับไปช่วยคุณเอามา”