ตอนที่288 ถูกตัดหน้า

ตอนที่288 ถูกตัดหน้า

ความแตกต่างระหว่างความเย็นจากขวดน้ำที่สัมผัสใบหน้ากับความอบอุ่นใจ ทำให้ไป๋เสว่เอ๋อร์ปรับตัวไม่ทัน

“อย่าขยับ” เผยลี่เชินพูดเตือน ใช้มืออันอบอุ่นของเขาจับคางของเธอ มืออีกข้างค่อยๆ เลื่อนอย่างช้าๆ ท่าทางของเขา...ดูตั้งใจมาก

ไป๋เสว่เอ๋อร์ตื่นเต้นเมื่อมองไปที่ใบหน้าอันแหลมคมของเขา ใจเต้นเร็วและรัวมากขึ้น

อยู่กับเขามานาน ตอนนี้ได้มองเขาใกล้ๆ เกิดความรู้สึกขึ้นในหัวใจเธอ นี่คงเรียกว่ารัก

คิดมาถึงตรงนี้ไป๋เสว่เอ๋อร์ยิ้มที่มุมปากโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เป็นรอยยิ้มหวานๆ แบบโง่ๆ

เผยลี่เชินเงยหน้าเมื่อรับรู้ได้ถึงความผิดปกติของฝ่ายหญิง เขากวาดตามองไป๋เสว่เอ๋อร์ที่มองเขาด้วยสายตาที่ดูตั้งใจเป็นประกาย จากนั้นเขาก็เลิกคิ้ว ยื่นแขนยาวเหยียดมาโอบกอดเธอไว้ในอ้อมอก “เธอหลงฉันแล้วซิ?”

ชายหนุ่มจงใจใช้เสียงที่ทำให้แก้มของไป๋เสว่เอ๋อร์แดงก่ำรีบผลักเขาออกไป

เขายังอยากหยอกล้อเธอ แต่คาดไม่ถึงโทรศัพท์มือถือเกิดดังขึ้น

เขากดรับโทรศัพท์หลังจากมองหน้าจอ “อืม ทำไมรึ?”

เสียงของกู้หลี่เหลียงดังจากโทรศัพท์ “เหล่าเผย นายจะมาถึงเมื่อไหร่? ฉันได้ยินข่าวมาว่า คุณเฝิงจะมาก่อนเวลา จากเมืองหลินเฉิงถึงไห่เฉิง นายไปเตรียมตัวไว้ให้ดี อย่าช้านะ”

“ได้ ฉันรู้แล้ว” สีหน้าดูจริงจัง จากนั้นเผยลี่เชินตอบไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากวางสาย เผยลี่เชินสัมผัสที่ใบหน้าของไป๋เสว่เอ๋อร์ให้ความอบอุ่นแก่ใบหน้าเธอ

ไป๋เสว่เอ๋อร์อดถามไม่ได้หลังจากที่เห็นสีหน้าจริงจัง “มีอะไรหรือคะ?”

“เมื่อกี้ที่ฉันพูดถึงงานเลี้ยง เฝิงชิ่งหมิง ประธานของบริษัทชิ่งหมิง มีเครือข่ายกว้างขวาง คุ้มค่าที่เราจะคบค้าสมาคม เดิมทีเขาไปทำงานนอกสถานที่ จึงนัดหมายว่าคืนนี้ทานข้าวด้วยกัน แต่คาดไม่ถึงว่าเขาจะกลับมาเร็ว”

เผยลี่เชินวางขวดน้ำที่อยู่ในมือแล้วพูดต่อ “เรื่องนี้เป็นความช่วยเหลือของกู้หลี่เหลียง ข่าวเชื่อถือได้ พอรู้ว่าเฝิงชิ่งหมิงมาถึงก่อนกำหนด จึงโทรศัพท์มาเตือนฉัน”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ถาม “มีอะไรที่น่าแปลกหรือคะ?”

คนประเภทนี้ มีประสบการณ์ในการทำงานกับรัฐวิสาหกิจ เครือข่ายกว้างขวาง แน่นอนว่าใครๆ ก็อยากพบเขา หากต้องการประมูลงานของรัฐบาลก็ต้องนัดเจอกับคุณเฝิงให้ได้

เผยลี่เชินขมวดคิ้ว “ใช่ ตอนนี้พวกเรากลับคฤหาสน์ก่อน เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปพบเขากัน”

“คะ!” ไป๋เสว่เอ๋อร์ตอบรับเห็นด้วย

รถวิ่งด้วยความเร็วไม่ถึงครึ่งชั่วโมง พวกเขาก็มาถึงคฤหาสน์ ไป๋เสว่เอ๋อร์กลับไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่หน้าปิดรอยบวมแดง เสร็จแล้วเก็บของให้เรียบร้อยแล้วตามเผยลี่เชินออกไป

หลังจากขึ้นรถ เผยลี่เชินโทรศัพท์หากู้หลี่เหลียง “คุณเฝิงตอนนี้อยู่ไหน? พวกเรากำลังไปหาเขา”

“คนของฉันบอกว่า คุณเฝิงเข้าพักที่โรงแรมแล้ว ตอนนี้กำลังพักผ่อนอยู่ในห้องน้ำชาของโรงแรม ได้ยินว่ามีคนรู้ข่าวการมาของเขา และตั้งใจมาพบเขา ฉันเองก็อยู่ระหว่างทาง นายรีบหน่อยนะ”

“โอเค รับทราบ”

เผยลี่เชินสีหน้าดูจริงจังหลังรับโทรศัพท์ ดูท่ามีคนจำนวนไม่น้อยใช้โอกาสนี้มาพบคุณเฝิง

รถขับเร็วมากจนในที่สุดก็มาถึงประตูโรงแรม เผยลี่เชินลงรถพร้อมไป๋เสว่เอ๋อร์แล้วเดินไปหากู้หลี่เหลียงที่ห้องน้ำชา

ขณะที่ทั้งสองเดินไปที่ห้องโถงโรงแรม กู้หลี่เหลียงก็โทรศัพท์มา

ขณะรับโทรศัพท์กู้หลี่เหลียงพูดด้วยร้อนรน “แย่แล้วเหล่าเผย พวกเราถูกคนตัดหน้าไปแล้ว”

“ว่าไงนะ?” เผยลี่เชินขมวดคิ้ว “พวกเรามาถึงแล้วนะ”

“ฉันเองก็เพิ่งถึงห้องน้ำชา มองไปรอบๆ ไม่เห็นใครจึงถามบริกรถึงได้รู้ว่าเมื่อห้านาทีก่อนเผยอี้และเสิ่นหรูเฟิงพาคุณเฝิงไปห้องพิเศษแล้ว”