ตอนที่294 คุณแน่ใจหรือว่าจะชนะ

ตอนที่294 คุณแน่ใจหรือว่าจะชนะ

เจียงหวั่นหวั่นมองดูไป๋เสว่เอ๋อร์ที่ดูเหมือนจะไม่มีความสุขอย่างที่คิดไว้ ทนไม่ไหวจึงเอ่ยปากถาม “เสว่เอ๋อร์เป็นไรไป? เป็นเพราะฉันไปพบเขาพรุ่งนี้มันไม่ค่อยเหมาะสมใช่ไหม?

ไป๋เสว่เอ๋อร์ยิ้ม “ก็ไม่ใช่ว่าไม่เหมาะสม ฉันเพียงแต่รู้สึกความสัมพันธ์มันเร็วเกินไป”

ว่ากันตามเหตุผล ชายหญิงที่พบกันโดยบังเอิญ ก็จะพูดคุยกันผ่านโซเชียลสักระยะแล้วค่อยนัดเจอกัน แต่ผู้ชายคนนี้กับนัดเจอหวั่นหวั่นเร็วขนาดนี้ เธอจึงกังวลใจไม่น้อย

เจียงหวั่นหวั่นลังเลเมื่อได้ยิน “งั้นฉันควรจะ....”

“ไม่เป็นไร พรุ่งนี้เธอควรไป แต่คอยจับตาดูให้ดีนะ เข้าใจไหม?”

“อืม!” เจียงหวั่นหวั่นตั้งใจพยักหน้ารับ จิตใจค่อยดีขึ้น

ไป๋เสว่เอ๋อร์กับเจียงหวั่นหวั่นดูเหมือนจะไม่มีเรื่องพูดอะไรอีก หลังจากกินข้าวอย่างมีความสุขสักพัก เมื่อก่อนเธอมีเพื่อนเยอะ จึงไม่ค่อยได้พบเจอสถานการณ์แบบนี้

พูดถึงก็ถือว่าโชคดีมาก

เจียงหวั่นหวั่นดึงไป๋เสว่เอ๋อร์ไม่ยอมให้ไปหลังจากออกจากร้านอาหาร เรื่องพูดคุยสัพเพเหระระหว่างผู้หญิงพูดเท่าไรก็ไม่จบ สองคนเดินไปตามถนนพูดคุยหัวเราะไปมาเป็นระยะทางไกลแล้ว

“ฉันว่าเซียววี่เหมือนหลงซิงเหลียงมาก! สุภาพเรียบร้อย มารยาทงดงามกว่าเยอะ ฉันแค่คิดนะ แต่ก็ยังอดประทับใจไม่ได้!”

เซี่ยววี่ คือผู้ชายที่พวกเขาเจอในร้านบาร์บีคิววันนั้นโดยบังเอิญ

ไป๋เสว่เอ๋อร์ยิ้มและพูดอย่างมีความหมาย “ที่แท้เธอก็ชอบสไตล์แบบนี้”

สองคนหัวเราะคิ๊กคั๊ก เธอเงยหน้าโดยไม่ตั้งใจไปเห็นประตูของสโมสรระดับสูงซึ่งอยู่ไม่ไกล มีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังอาเจียนออกมาอยู่ข้างต้นไม้

เธอหรี่ตา รู้สึกคุ้นเคยกับผู้หญิงคนนั้นมาก ขณะที่เธอกำลังคิด ผู้หญิงคนนั้นก็ใช้กระดาษทิชชูเช็ดปาก จากนั้นก็ขึ้นรถหรูราคาแพงที่อยู่ข้างๆ

ในที่สุดเจียงหวั่นหวั่นนึกออก “นั่น...นั่นใช่จินจิงจิงหรือเปล่า?”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ขมวดคิ้ว เมื่อได้ยินเจียงหวั่นหวั่นพูด อาศัยจังหวะที่คนนั้นยังไม่ปิดประตูรถ ก็ได้เห็นใบหน้าแวบหนึ่ง

เป็นจินจิงจิงจริงๆ ด้วย

แต่รถที่เธอขึ้นไป ไม่ใช่รถของเผยอี้และก็ไม่ใช่รถของเธอด้วย แต่ที่แน่ๆ บนรถมีชายคนอื่นอยู่ด้วย....

ไป๋เสว่เอ๋อร์กวาดตามองสโมสรหรูหราแห่งนั้น ในใจก็พอจะเดาออกได้เกินครึ่ง

เจียงหวั่นหวั่นที่อยู่ข้างๆ ก็อดถอนหายใจไม่ได้ “จินจิงจิงคนนี้ เห็นปรากฏตัวบ่อยมากเลย ดูท่าจะมาดื่มเหล้าสังสรรค์กับคนอื่น!”

เห็นรถหรูขับออกไป ไป๋เสว่เอ๋อร์รู้สึกสับสน แต่ก็ยังไม่พูดอะไรออกมา

หลังจากล่ำลาเจียงหวั่นหวั่นแล้ว ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็ตรงดิ่งกลับบ้านคฤหาสน์ พอเข้าบ้านจึงถามป้าจางถึงได้รู้ว่าเผยลี่เชินยังไม่กลับจากงานเลี้ยง

คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในการประชุมผู้ถือหุ้นวันนี้ ไป๋เสว่เอ๋อร์ก็อดเป็นห่วงไม่ได้

วันมะรืนจะเป็นวันประกาศผลการประมูล พรุ่งนี้ก็จะถือเป็นวันสุดท้าย พวกเขายังเหลือเวลาอีกเท่าไรถึงจะฉวยโอกาสนี้ได้?

ไป๋เสว่เอ๋อร์เดินไปเดินมาอยู่ในห้องนอน รอเผยลี่เชินกลับมา เพื่อบอกเรื่องจินจิงจิง จากนั้นจึงค่อยถามว่าเขามีแผนการหรือความคิดอะไรต่อ มีเพียงวิธีนี้ถึงจะทำให้เธอวางใจนอนหลับได้

วันนี้ผู้ถือหุ้นล้วนแต่กล้าบีบบังคับเขา ถ้าไม่สามารถคว้าโครงการนี้มาได้ เกรงว่าจะมีคนมากกว่านี้ที่ไม่เชื่อมั่นในตัวเผยลี่เชิน

รอมาประมาณครึ่งชั่วโมง เผยลี่เชินก็ยังไม่กลับ ไป๋เสว่เอ๋อร์นั่งอยู่บนโซฟา คุยเล่นวีแชทกับเจียงหวั่นหวั่น ไม่รู้ว่าความง่วงเข้าครอบงำตั้งแต่เมื่อไร ทำให้เธอเผลอหลับไป