ตอนที่293 จริงใจไม่พอ

ตอนที่293 จริงใจไม่พอ

ไป๋เสว่เอ๋อร์ขมวดคิ้วใจเต้นแรง

เผยลี่เชินทำไมถึงยอมรับข้อเสนอนี้ในสถานการณ์เช่นนี้

หากท้ายที่สุดพวกเขาไม่ชนะในโครงการนี้ พวกผู้ถือหุ้นหน้าเลือดทั้งหลายต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้เผยลี่เชินลงจากตำแหน่งโดยไม่ต้องออกแรงมาก

ผู้ถือหุ้นต่างนิ่งเงียบเมื่อได้ยินเผยลี่เชินยอมรับข้อเสนอ

เผยลี่เชินถามด้วยเสียงเย็นชา “ยังมีเรื่องอื่นอีกไหม?”

เผยลี่เชินหายใจลึก หลังจากเห็นว่าไม่มีใครตอบคำถามจากนั้นก็พูดต่อ “ในเมื่อไม่มีเรื่องอื่น งั้นก็ปิดประชุม”

พูดจบเขาก็ลุกขึ้นเดินออกจากห้องโดยมีไป๋เสว่เอ๋อร์ตามหลังออกไป

เดินไปถึงสำนักงานประธานบริษัท ไป๋เสว่เอ๋อร์อดไม่ไดที่จะถาม “ทำไมเมื่อกี้คุณถึงยอมรับข้อเสนอ? ถ้าทำไม่ได้ คุณจะทำอย่างไร? พวกเขาจงใจทำกับดักไว้ชัดเจน เพื่อให้คุณตกลงไปในกับดักนั้น...”

“ฉันเห็นแล้ว?” เผยลี่เชินยิ้ม

“ความทะเยอทะยานของหมาป่าชัดเจน ฉันจะใช้โอกาสนี้ดูว่าทุกคนจะอยู่ในกรอบอย่างไร มันไม่ใช่เรื่องเลวร้าย วางใจเถอะ เรื่องนี้ฉันคิดอย่างรอบคอบแล้ว”

ขณะพูด เขารีบก้าวเท้าเดินตรงไปออฟฟิศ

มองดูเงาฝ่ายชายที่เดินจากไป ความกังวลในใจของไป๋เสว่เอ๋อร์ยังไม่จางหายไป แต่กลับเพิ่มทวีคูณกลายเป็นความเครียด

แพ้การประมูลครั้งที่แล้วเธอเองก็ต้องรับผิดชอบ ครั้งนี้เธอไม่สามารถปล่อยให้เผยลี่เชินตกเป็นเป้าที่ให้ทุกคนทำร้ายได้..

ไป๋เสว่เอ๋อร์เดินกลับไปที่ออฟฟิศช้าๆ หลังจากตัดสินใจอย่างลับๆ

กลับถึงออฟฟิศ เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทร

ไม่นานเสียงของกู้หลี่เหลียงดังมาจาโทรศัพท์ “ฮัลโหล? อาซ้อมีเรื่องอะไรถึงได้โทรศัพท์มาหาฉันด้วยตัวเอง จนฉันรู้สึกประหลาดใจไม่คาดคิดมาก่อน”

เมื่อได้ฟังเสียงกระเซ้าเย้าแย่ของกู้หลี่เหลียง ไป๋เสว่เอ๋อร์ยิ้มมุมปาก พูดเสียงเบา “กู้หลี่เหลียง ฉันมีเรื่องสำคัญอยากพบคุณ คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหม?”

กู้หลี่เหลียงน้ำเสียงฟังดูเป็นทางการมากขึ้น เมื่อได้ยินไป๋เสว่เอ๋อร์พูด “เรื่องอะไร? ขอเพียงฉันช่วยได้ ฉันยินดีช่วย”

ไป๋เสว่เอ๋อร์หายใจลึก กำโทรศัพท์แน่น แล้วพูดต่อ “ฉันอยากให้คุณช่วยสืบว่า วันนี้คุณเฝิงอยู่ที่ไหน ฉันอยากพบเขา”

เหลือเวลาครึ่งชั่วโมงจะถึงเวลาเลิกงาน ไป๋เสว่เอ๋อร์เก็บของให้เรียบร้อยเสร็จแล้วก็แอบออกมาก

เมื่อได้รู้กำหนดการเดินทางของเฝิงชิ่งหมิงจากกู้หลี่เหลียง เธอตั้งใจรออยู่ที่หน้าประตูโรงแรม เพื่อใช้โอกาสนี้พบเขาสักครั้ง

ถ้าสามารถคว้าโอกาสนี้ไว้ได้ มีเฝิงชิ่งหมิงคอยช่วยเหลือ ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะชนะการประมูล

ไป๋เสว่เอ๋อร์รอเฝิงชิ่งหมิงที่ห้องโถงของโรงแรมมากกว่าครึ่งชั่วโมง ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของเขา ตอนที่เธอกำลังจะโทรศัพท์หากู้หลี่เหลียงเพื่อถามความถูกต้องของการเดินทาง ทันใดนั้นก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินเท้ามาทางลิฟต์

ผู้ชายที่อยู่ในวงล้อมไม่ใช่เฝิงชิ่งหมิงแล้วเป็นใคร?

ไป๋เสว่เอ๋อร์รีบยืนขึ้นอย่างรวดเร็ว แล้วก้าวเท้าเดินไปโดยไว

“คุณเฝิง ฉันเป็นเลขาของประธานเผยบริษัทเผยซื่อ เมื่อวานพวกเราได้พบกันแล้ว รบกวนถามว่าตอนนี้คุณพอมีเวลาไหม....”

เธอยังพูดไม่ทันจบ ก็มีชายที่ดูท่าทางเป็นผู้ช่วยเดินมาขวางหน้าไว้

ไป๋เสว่เอ๋อร์ขมวดคิ้ว ยังคงเดินตามไป “คุณเฝิง...ฉันขอเวลาสิบนาทีได้ไหมคะ? รบกวนเวลาคุณแค่สิบนาที!”

ในที่สุดเฝิงชิ่งหมิงก็มีปฏิกิริยาตอบกลับ เขาหยุดก้าวมองไปที่ผู้ช่วยจากนั้นผู้ช่วยก็ถอยห่างออกไป