ตอนที่ 300
ตอนที่300 บางเรื่องไม่ควรพูดส่งเดช
October 28, 2026
ตอนที่300 บางเรื่องไม่ควรพูดส่งเดช
กู้หลี่เหลียงขมวดคิ้วดูเหมือนไม่อยากพูด แต่สีหน้าที่เคร่งขรึมของเผยลี่เชินทำให้เขานิ่งไปสักครู่ก่อนจะพูดต่อ “ตระกูลไป๋คดโกง ไป๋เสว่เอ๋อร์ทำงานข้างนอกยังคิดจะจับผู้ชาย แล้วยังอยากให้แม่...”
เผยลี่เชินกำหมัดแน่นขึ้นหลังจากได้ยิน “เคอะ...เคอะ..” ดังขึ้น
กู้หลี่เหลียงเงียบไม่กล้าพูดต่อ เขาหายใจลึกแล้วพูดเตือนสติ “เหล่าเผย จะให้ฉันไปเจรจากับเขาไหม?”
เผยลี่เชินพูดเสียงเย็นชา “ไม่ต้อง ฉันไปหาเขาเอง เขาอยู่ที่ไหน?”
กู้หลี่เหลียงหน้าขาวซีดหลังจากได้ยินเผยลี่เชินพูด “ยังอยู่ในห้องพิเศษดื่มเหล้า ให้ฉันไปเองเถอะ นายอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนไป๋เสว่เอ๋อร์”
“นายวางใจ เรื่องนี้ฉันเอาอยู่” เผยลี่เชินนิ่งไปก่อนจะกำชับ “ช่วยดูแลเธอด้วย อย่าให้เธอไปไหน”
พูดจบเผยลี่เชินก็เดินตรงไปห้องพิเศษนั้น
พอเปิดประตูเข้าไป ทุกคนที่หัวเราะสนุกสนานในห้องต่างนั่งนิ่ง หันหน้ามามองที่ประตู
เฝิงเจิ้งปางเมื่อเห็นชัดเจนว่าเป็นเผยลี่เชินถึงกับหุบยิ้ม จากนั้นเปลี่ยนเป็นยิ้มเฝื่อนให้เขา “คุณเผยมานี่เพื่อดื่มเหล้ากับพวกเราใช่ไหม?”
สายตาเผยลี่เชินสั่นไหว พูดเสียงเย็นยะเยือก “คุณเฝิง ฉันมีเรื่องอยากคุยกับคุณ คุณออกมาคุยกับฉันจะดีกว่าไหม?”
“มีเรื่องอะไรที่ไม่สามารถพูดตรงหน้าได้” เฝิงเจิ้งปางโบกไม้โบกมือ หันไปมองทุกคนพร้อมเสียงหัวเราะ “ทั้งหมดนี้เป็นเพื่อนของฉัน ไม่ต้องปิดบัง คุณอยากพูดอะไรก็พูดมาตรงๆ เลย”
เผยลี่เชินจ้องมองเฝิงเจิ้งปางด้วยสีหน้าเย็นชา “ได้...ในเมื่อคุณต้องการให้พูดต่อหน้า งั้นผมก็ไม่มีอะไรต้องกังวล ผมได้ยินมาว่า เมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา การสั่งซื้อถ่านหินเพื่อส่งออกของตระกูลเฝิงเกี่ยวกับถึงชีวิตคน นั่นเพราะว่า....”
เฝิงเจิ้งปางหน้าซีดทันทีแม้ว่าเผยลี่เชินยังพูดไม่จบ เขารีบตัดบทของเผยลี่เชิน “ช้าก่อน!”
ขณะนั้นสายตาทุกคู่ในห้องพิเศษจับจ้องไปที่เฝิงเจิ้งปาง ซึ่งเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้
เฝิงเจิ้งปางเหงื่อออกทั่วหน้าผาก ไม่สามารถหลีกพ้นสายตาของทุกคนได้ จึงรีบเดินมาที่ประตู “ฉันออกไป....พวกเราไปคุยกันส่วนตัว”
เสียงปิดประตู “ปัง” เฝิงเจิ้งปางมองเผยลี่เชินด้วยสายตาเย็นยะเยือก
เขาเดินไปข้างหน้า ถามเสียงเข้ม “คุณคิดจะทำอะไรกันแน่?”
เผยลี่เชินไม่รู้สึกกลัว แต่กลับเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ เข้ามาหาเขา “คุณเฝิงมีบางเรื่องไม่ควรพูดส่งเดช คุณเข้าใจไหม?”
เฝิงเจิ้งปางสามารถพูดลับหลังเรื่องตระกูลไป๋และเรื่องไป๋เสว่เอ๋อร์ แต่เขาไม่ควรเอาเรื่องที่เขารู้ไปเที่ยวพูดมั่วซั่ว
เผยลี่เชินก้าวเท้าเดินไปข้างหน้าเรื่อยๆ จนเฝิงเจิ้งปางต้องก้าวถอยหลังไปจนหลังชนกำแพง ไม่สามารถเดินถอยต่อไปได้ เผยลี่เชินขมวดคิ้ว “ตระกูลไป๋และไป๋เสว่เอ๋อร์ไม่ใช่ใครจะมาวิพากษ์วิจารณ์ส่งเดช คุณเฝิงจำไว้ให้ดีนะครับบางเรื่องก็ไม่ควรพูด ไม่เช่นนั้นผมเองก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะพูดอะไรออกมาบ้าง เข้าใจไหมครับ?”
ดูเหมือนเขาตกอยู่ในสถานการณ์เยือกเย็นดุจน้ำแข็ง เฝิงเจิ้งปางลังเลอยู่นานไม่พูดอะไร
“ได้ยินไหม? เรื่องระหว่างเธอกับแม่ของเธอ ผมไม่ขอยุ่งเกี่ยว แต่อย่าให้ผมได้ยินเรื่องของไป๋เสว่เอ๋อร์ที่มาจากปากของคุณ ไม่เช่นนั้นคุณคงรู้ผลลัพธ์นะ”
เผยลี่เชินจ้องมองเฝิงเจิ้งปางตาเขม็งหลังพูดจบ แล้วเดินจากไปทิ้งให้เฝิงเจิ้งปางยืนหอบด้วยความตกใจกลัว
เผยลี่เชินเปิดประตูห้องพิเศษแล้วเดินเข้าไป เห็นไป๋เสว่เอ๋อร์พิงโซฟานอนหลับ แต่กู้หลี่เหลียงยืนอยู่ข้างๆ หน้าตาบ้องแบ้ว
เผยลี่เชินขมวดคิ้ว “เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”