บทที่ 103 อืม ดีใจมาก

บทที่ 103 อืม ดีใจมาก

เห็นท่าทางของโอวน่อหย่าโดนโจมตีอย่างแรง เย้นหว่านหัวเราะด้วยความเบิกบานใจ

“คุณโห้คะ คุณมาได้ทันเวลามาก”

โอวน่อหย่าเห็นความสัมพันธ์กลมเกลียวระหว่างทั้งสองคน หล่อนก็รู้ได้อย่างแน่ใจ โห้หลีเฉินกับเย้นหว่านไม่เพียงไม่ได้ถอนหมั้น ความสัมพันธ์ยิ่งใกล้ชิดอีกขั้น

สมองหล่อนขาวโพลนไป เรื่องที่บอกความลับหล่อนก็ผิดใจโห้หลีเฉินเข้าแล้ว ผิดใจบุคคลยิ่งใหญ่เก่งกาจในเมืองหนาน หล่อนยังมีโอกาสกลับตัวได้เหรอ?

โอวน่อหย่าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ลุกลี้ลุกลน และผ่านไปไม่นาน ความกังวลของหล่อนก็กลายเป็นความจริงอันแน่แท้

แฟชั่นวีคได้เริ่มต้นขึ้น พิธีกรยืนอยู่บนเวที ภายใต้การจับจ้องของผู้คน ก็ประกาศเรื่องหนึ่งขึ้นก่อน

“เพื่อยกระดับความเป็นมืออาชีพและคุณภาพของงานแฟชั่นครั้งนี้ เราได้เชิญผู้เชี่ยวชาญมืออาชีพมาตรวจสอบผลงานที่ทำก่อนหน้านี้อีกครั้ง และพบว่าที่จริงแล้วการออกแบบเสื้อผ้าของคุณโอวน่อหย่าในครั้งนี้ ไม่ถึงกำหนดความต้องการของงานแฟชั่นในครั้งนี้ ดังนั้นจึงขอยกเลิกสิทธิ์การเข้าร่วมงานแฟชั่นในครั้งนี้”

เสียงของลำโพงแพร่ดังกังวานไปทุกที่ทั้งงานแล้ว

ชั่วขณะหนึ่งทั้งงานเกรียวกราวกัน ดวงตานับไม่ถ้วนมองทางโอวน่อหย่า โดนยกเลิกสิทธิ์อย่างโจ่งแจ้ง สำหรับนักออกแบบคนหนึ่งแล้ว นี่เป็นความอัปยศอดสูอย่างใหญ่หลวง

ต่อไปโอวน่อหย่ายังมีหน้าที่ไหนไปยืนในวงการอีก?

โอวน่อหย่าถลึงตาโตอย่างนึกไม่ถึง ล้วนไม่อยากเชื่อสิ่งที่หูของตนเองได้ยินมา ไม่ตรงตามเกณฑ์ที่กำหนด ยกเลิกสิทธิ์เข้าร่วมงาน?

หล่อนลุกขึ้นมาทันใด สายตาที่แค้นเคืองบ้าคลั่งมองไปทางเย้นหว่านโดยตรง

หล่อนชี้นิ้วไปที่เย้นหว่าน อ่อนแรงเสียงแหบแห้ง “เป็นเธอใช่มั้ย? เย้นหว่าน เธอจงใจจัดการฉันใช่มั้ย?”

ได้ยินคำพูดของหล่อน สายตาของผู้คนก็มองมาทางเย้นหว่านอีกครั้ง

เย้นหว่านแปลกใจมากเช่นกัน นึกไม่ถึงว่าโอวน่อหย่าจะถูกยกเลิกสิทธิ์อย่างโจ่งแจ้ง และคนที่สามารถทำเรื่องแบบนี้ได้ โดยพื้นฐานต้องเป็นผู้ชายที่อยู่ข้างกายเธอแบบไม่ต้องสงสัย

แผนการที่เขาระบายความแค้นให้เธออย่างนี้ ถึงแม้จะเลวร้ายไปหน่อย แต่ว่า......เธอพอใจมาก

เย้นหว่านต้อนรับสายตาของโอวน่อหย่าอย่างไม่หลบเลี่ยงสักนิด ยิ้มตอบอย่างหยอกล้อ

“คุณโอว เมื่อกี้คุณยังฟังคำพูดของพิธีกรไม่ชัดอีกเหรอ? เสื้อผ้าที่คุณออกแบบไม่ถึงเกณฑ์ที่งานแฟชั่นกำหนด ถูกคนอื่นเขาหาออกมาได้ช่วงสุดท้าย คุณไม่ลองหาปัญหาของตัวเอง จะมาหาฉันทำไม?”

“เธอ”

โอวน่อหย่าโมโหจนแทบกระอักเลือด เย้นหว่านพูดน้ำไหลไฟดับได้ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน?

ถ้าหล่อนยังดึงดันต่อไป มีแต่จะยิ่งขายหน้า

เพียงแต่ได้รับการเหยียดหยามใหญ่หลวงแบบนี้มากะทันหัน จะให้หล่อนยอมได้อย่างไร เห็นรอยยิ้มได้ใจบนใบหน้าของเย้นหว่าน หล่อนจะกลืนคำพูดนี้ไปได้อย่างไร

“เย้นหว่าน”

โอวน่อหย่าควบคุมความโกรธไว้ไม่อยู่ อยากอัดไฟโกรธมาที่เย้นหว่าน

ในเมื่อหล่อนพังแล้ว นั้นหล่อนจะไม่ปล่อยเย้นหว่านไปง่ายๆ อย่างมากก็แค่พินาศไปด้วยกัน

“น่อหย่า ใจเย็นหน่อย”

ซือหนานรีบกอดโอวน่อหย่าเอาไว้ก่อน เขาพูดเสียงเบาๆ ที่ข้างหูหล่อน “แค่ยกเลิกสิทธิ์เท่านั้น มีผมอยู่ คุณยังมีโอกาสหวนกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง อย่าวู่วามทำเรื่องที่แก้ไขไม่ได้ออกไป นั่นต่างหากเป็นสิ่งที่เย้นหว่านอยากเห็นมากที่สุด”

“แต่ฉันทนไม่ไหว หล่อนมีสิทธิ์อะไรมาทำลายฉันแบบนี้ แถมยังกำเริบเสิบสานดีใจอยู่ตรงนั้นอีก”

โอวน่อหย่าเกือบจะบ้าไปแล้ว ชื่อเสียงที่หล่อนสร้างมาอย่างยากลำบากตั้งหลายปีขนาดนี้ ทั้งระดับการเป็นที่รู้จักในวงการ กลับโดนพังทลายลงไปอย่างนี้

หากยังอยากกลับมารุ่งเรืองใหม่ หล่อนรู้ว่านั่นยากแค่ไหน

ช่างน้อยนิดเหลือเกิน แม้กระทั่งชาตินี้หล่อนอาจจะไม่มีหวังเลย

“นั่นจะมาทะเลาะกับหล่อนที่นี่ไม่ได้ คนที่ขายหน้าก็มีเพียงคุณเท่านั้น”

น้ำเสียงของซือหนานหนักหน่วง ภายใต้การปลอบโยนนั้น สิ่งที่มากกว่าคือการตำหนิและรำคาญ

ตั้งแต่แต่งงานกับโอวน่อหย่ามา หน้าตาตระกูลซือของเขาขายหน้าไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

โอวน่อหย่าตะลึงงันพักหนึ่ง จากนั้นถึงใจเย็นลงไปเล็กน้อย ตอนนี้หล่อนอาละวาดขึ้นมา คนที่อับอายมีเพียงหล่อน คนที่พ่ายแพ้อย่างยับเยินก็มีแค่หล่อน