บทที่ 1054 เธออ้วนที่สุด

สิ่งที่เธอกังวลมากที่สุดคือเขาจะเห็นขั้นตอนการบำบัดของเธอ รับรู้ถึงความมืดมิดทั้งหมดที่ซ่อนอยู่ในใจเธอ ความทรมานไร้มนุษยธรรมที่เธอได้รับตอนอยู่ที่ประภาคาร

นั่นคือ ความทรมานจนอยากจะฆ่าตัวตายที่แม้แต่เธอยังทนรับไม่ได้

เธอไม่อยากให้เขาปวดใจไปด้วย

แม้ว่าเขาจะจัดแจงเจิ้งเหลียง รู้ทุกอย่างลับๆ แต่กลับหลีกเลี่ยงเรื่องที่เธอกังวล ไม่ไปตรวจสอบความมืดมนและหวาดกลัวในจิตใจเธอ

แม้ว่า เขาอาจจะอยากรู้มาก

แต่ว่าเขาคือเย้นโม่หลิน เป็นคนที่เคารพ และเป็นห่วงมุมมองและความคิดของเธอเสมอ

เย้นโม่หลินกอดกู้จื่อเฟยแน่น พูดเสียงเบา "เธอไม่จำเป็นต้องตอบแทนอะไรฉัน"

เธออยู่ข้างกายเขา ก็เป็นความพึงพอใจที่สุดของเขาแล้ว

กู้จื่อเฟยตาแดงก่ำ สะอื้นแล้วพูดอย่างหนักแน่น "ฉันต้องตอบแทนนายให้ได้"

เธอครุ่นคิด น้ำเสียงอู้อี้ในจมูก พูดอย่างเคร่งขรึม

"เพื่อเป็นการตอบแทน ฉันมีเสี่ยวโม้น้อยให้นายคนหนึ่งแล้วกัน! นายอยากได้เด็กผู้ชาย หรือว่าเด็กผู้หญิง?"

เย้นโม่หลินตกตะลึงตาค้างทันที

คำถามนี้ ทำไมจู่ๆ ถึงมาหยุดที่คำถามนี้ได้ล่ะ?

การโพล่งขึ้นมาอย่างไม่เคยมีมาก่อน ทำให้เขาไม่รู้จะพูดยังไงดีโดยสมบูรณ์

ผู้ชายหรือผู้หญิง?

คำถามเคร่งเครียดแบบนี้ ต้องครุ่นคิดให้ดีนะ

แต่พอคิดดูแล้ว เขาก็ชอบหมดเลย......

กู้จื่อเฟยมองดูเขาขมวดคิ้วไม่มีการตอบสนอง ใบหน้าเล็กๆ ที่เปื้อนน้ำตาเต็มหน้า ก็ทรุดลงทันที

พูดอย่างน้อยใจ "นายไม่อยากได้เหรอ?"

"ฉันอยากได้หมดเลย ผู้ชายผู้หญิงเอาทั้งหมด"

เย้นโม่หลินพูดโพล่งออกมา

พูดจบ เขาก็รู้สึกเก้อเขิน ยังไม่ทันแต่งงาน ก็พูดคุยกันเรื่องนี้ เหมือนไม่ค่อยให้เกียรติกู้จื่อเฟยหรือเปล่า?

แต่คนที่ต้องถูกให้เกียรติ กลับยิ้มอย่างมีความสุขทันที "งั้นนายต้องพยายามหน่อย พวกเราจะมีลูกแฝดชายหญิง!"

เย้นโม่หลิน "......" อะไรคือ เขาต้องพยายามหน่อย? ใบหู แดงขึ้นอีกครั้งโดยไม่ได้ตั้งใจ

แต่เย้นโม่หลินท้ายที่สุดก็ พยักหน้านิ่งๆ

สิ่งที่ผู้คนรอบด้านมองคือความอิจฉาริษยาเกลียดชัง

โดยเฉพาะผู้หญิง อดไม่ได้ที่จะโมโห

"คุณเย้นรักใคร่เธอมากเลยอ่ะ ฉันก็อยากได้แฟนหนุ่มแบบนี้"

"ฉันอยากเปลี่ยนแฟนแล้ว......"

"คุณเย้นยังมีน้องชายไหม พี่ชายก็ได้ กรุณาแนะนำให้ด้วย"

......

ตั้งแต่ที่เจิ้งเหลียงปรากฏตัว โจ๋ลี่ก็กลายเป็นคนโง่แล้ว

เธอทุ่มเทแรงใจเปิดโปงใบหน้าที่แท้จริงของกู้จื่อเฟยในวันนี้ อยากให้กู้จื่อเฟยถูกเย้นโม่หลินทิ้ง แต่กลับไม่คาดคิดมาก่อน ว่าความจริงจะเป็นเช่นนี้

แม้แต่เจิ้งเหลียง ก็เป็นเย้นโม่หลินดำเนินการอย่างเงียบๆ

คู่รักมีน้ำใจต่อกัน รักใคร่กันถึงขีดสุด แต่เธอกลับทำเรื่องแบบนี้ ช่างเหมือนตัวตลกที่ทำให้ตัวเองขายขี้หน้าจริงๆ

โจ๋ลี่สุดทนจนแทบไม่มีหน้าไปเจอคนอื่น

ยิ่งมองเห็นความรักใคร่หวานชื่นของกู้จื่อเฟยกับเย้นโม่หลิน เธอก็ยิ่งไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

ความโลภและทะเยอทะยานทั้งหมดภายในใจ ล้วนกลายเป็นฟองในความฝัน แตกกระจายไปหมด

เธอไม่กล้ามองต่อ อยากที่จะจากไปเงียบๆ

ในตอนนี้ ร่างที่สูงใหญ่ของเจิ้งเหลียง กลับขวางอยู่ตรงหน้าเธอ

เจิ้งเหลียงมองไปที่เธอดูสีหน้าเคร่งขรึม ไม่มีท่าทีอ่อนโยนราวกับหยกแม้แต่น้อย

"โจ๋ลี่ ภาพถ่ายนี่เธอแอบถ่าย และเผยแพร่ออกไปอย่างลับๆ ใช่ไหม?"

โจ๋ลี่หน้าซีดเผือด แววตาตื่นตระหนก

เธอพูดโต้แย้ง "ไม่ ไม่ใช่ฉัน ฉันเพียงแค่เห็นรูปพวกนั้น ก็เลยเข้าใจผิด"

"มาถึงตอนนี้แล้ว ยังจะโกหกอีก"

เจิ้งเหลียงด่าทอเสียงดัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ หยิบกระดาษแผ่นหนึ่ง ออกมาจากกระเป๋าเสื้อขนาดใหญ่ โยนไปบนหน้าของโจ๋ลี่

"วันนี้ได้ยินข่าวลือ ฉันเลยไปตรวจสอบมาแล้ว เรื่องพวกนี้ เธอเป็นคนทำทั้งหมด"

บนกระดาษ เป็นภาพถ่ายขาวดำที่พิมพ์ด้วยเครื่องพิมพ์ เป็นภาพที่กล้องวงจรปิดถ่ายไว้ตอนที่เธอแอบเอารูปภาพไปวางไว้ที่สถานีพยาบาล