บทที่ 1059 จากหน้ามือเป็นหลังมือมันเป็นแบบนี้

"มา อธิษฐานเร็ว"

กู้จื่อเฟยดึงเย้นโม่หลินไปที่เค้ก

อธิษฐาน?

เย้นโม่หลินสงสัยเล็กน้อย "ทำไมฉันต้องอธิษฐานกับเค้กด้วย?" เค้กสามารถช่วยให้ความปรารถนาเป็นจริงได้ด้วยเหรอ?

เมื่อฝูงคนได้ฟัง ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

นายน้อยผู้สูงศักดิ์ของบ้านพวกเขาคนนี้ หลังจากสามขวบก็ไม่ได้ฉลองวันเกิดเลย แล้วพวกงานวันเกิดระดับสูง โดยทั่วไปก็จะไม่อธิษฐานกับเค้ก

ดังนั้นเกรงว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่ได้ยินเรื่องการอธิษฐานกับเค้ก

กู้จื่อเฟยปรับตัวได้เป็นอย่างดีกับชีวิตที่ขาดสีสันของพี่เย้นของเธอ อธิบายอย่างอดทน

"อธิษฐานกับเค้กตอนวันเกิด ความฝันจะกลายเป็นจริงนะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นเค้กที่ฉันทำเองด้วย ความปรารถนาจะต้องเป็นจริงอย่างแน่นอน"

เย้นโม่หลินเลิกคิ้ว

ใช่เหรอ?

เขามองดูเค้กอย่างจริงจังมากขึ้น ทำท่าขอพร "ฉันขอให้เฟยเอ๋อร์ปลอดภัยแข็งแรง ไม่ได้รับบาดเจ็บไปชั่วชีวิต"

กู้จื่อเฟยมองไปที่เย้นโม่หลินด้วยความตะลึง คิดไม่ถึงว่านี่คือความปรารถนาของเขา

เขามีความปรารถนาจริงๆ

แล้วความปรารถนาเพียงอย่างเดียวของเขา ก็คือเธอ

กู้จื่อเฟยซาบซึ้งจนเก็บไว้ไม่อยู่ ดวงตาแดงก่ำ

เธอพูดสะอื้น "ต้องเป่าเทียน"

"โอเค" เย้นโม่หลินเป่าเทียนอย่างให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

เขาหันหน้ามองไปที่กู้จื่อเฟย ถึงเห็นว่าตาเธอแดงก่ำ ขมวดคิ้วขึ้นทันที

"ทำไมเหรอ ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?"

กู้จื่อเฟยยิ้มส่ายหน้า "คนเขาซาบซึ้งต่างหากล่ะ"

มันมีอะไรน่าซาบซึ้ง? ในความเข้าใจของเย้นโม่หลิน สุขภาพของกู้จื่อเฟยสำคัญที่สุด ตอนนี้เธอเจ็บไข้ได้ป่วย เป็นเรื่องที่ทำให้เขาโศกเศร้าทุกข์ที่สุด

เย้นโม่หลินพูดเสียงนิ่ง "เฟยเอ๋อร์ ขอบคุณนะที่เธอทำเค้กให้ฉัน ฉันชอบมาก ทำให้ฉันรู้สึกว่างานเลี้ยงวันเกิดก็เป็นเรื่องที่ดีมากเรื่องหนึ่ง"

เพียงแค่มีเธอ เรื่องที่น่าเบื่อก็สวยงามขึ้นมาได้

เย้นโม่หลินก้มหน้า จูบลงที่หมวกเธอเล็กน้อย

กู้จื่อเฟยมีความสุขจนแทบจะสวมปีกเล็กๆ โบยบินขึ้นไป การเตรียมการที่วุ่นวายช่วงไม่กี่วันมานี้ ได้รับการตอบแทนที่ดีที่สุดแล้ว

ขอแค่เย้นโม่หลินดีใจก็พอ

"จะจูบแค่หมวกได้ยังไง? KISS KISS KISS"

ในกลุ่มคน ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมา จากนั้น ก็ตะโกนขึ้นมาตามๆ กัน

คำเรียกร้องของพวกเขาแต่ล่ะคน KISS

กู้จื่อเฟยตะลึง ความสุขและรื่นเริงที่มีเต็มหัวใจ ทันใดนั้นก็เหมือนกระจัดกระจายออกไป มีความสับสนทำอะไรไม่ถูก

แม้แต่ใบหน้าเธอยังไม่กล้าเผย จะไป KISS ได้ยังไงล่ะ

เมื่อสังเกตเห็นอารมณ์ของกู้จื่อเฟย เย้นโม่หลินก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ดุด้วยเสียงเย็นชา

"อย่าโวยวาย"

สามพยางค์ ราวกับแอ่งน้ำแข็ง ทำให้บรรยากาศโกลาหลภายในงาน อึมครึมทันที

บรรยากาศที่รื่นรมย์ของผู้คน ก็ถูกระงับไปเล็กน้อยเช่นกัน

กู้จื่อเฟยเห็นสถานการณ์นี้ ก็ใจเสียทันที เธอกลั่นบรรยากาศวันเกิดออกมาอย่างยากลำบาก ก็ถูกทำให้กลับมาสู่สภาพเดิมแล้ว?

หรือว่าเป็นเพราะเธอ

เธออารมณ์เสียมาก รีบหยิบมีดเค้กแล้วก้าวไปข้างหน้า พูดยิ้ม

"ตัดเค้กกันเถอะ ทุกคนมาชิมฝีมือฉัน"

ได้ยินดังนั้น เย้นโม่หลินก็ขมวดคิ้ว

เค้กนี่ของเขาไม่ใช่เหรอ ยังต้องให้คนอื่นกินด้วย?

เค้กที่เฟยเอ๋อร์ทำเองกับมือ แบ่งให้คนอื่นกิน เขารู้สึกไม่พอใจทันที

แต่เมื่อเห็นท่าทางตัดเค้กอย่างกระตือรือร้นของกู้จื่อเฟย เขาก็ขัดจังหวะเธอไม่ลง

เค้กสามชั้นใหญ่มาก แม้ว่าในงานมีคนไม่น้อย แต่ตัดออกมา ก็สามารถแบ่งให้ได้ทุกคน