บทที่ 1121 ไล่ตามไป

"เสิ่นเคอหานนายกำลังทำอะไร?!"

เย่ซือซือตะโกนถามตกตะลึง สีหน้าก็ซีดเผือด มองมีดคมกริบจี้คอของแรบบิท เธอก็อกสั่นขวัญแขวน

พวกบอดี้การ์ดที่กรูกันเข้ามารีบเข้ามาห้าม ล้อมเสิ่นเคอหานไว้ตรงกลางอย่างระมัดระวัง

ฉินชิวหลานหวาดกลัวสุดขีด ร้องตกใจกลัว

"เสิ่นเคอหานรีบปล่อยแรบบิท! เธอเป็นแค่เด็ก ระวังเธอบาดเจ็บ"

สีหน้าเสิ่นเคอหานคลุ้มคลั่ง กอดรัดแรบบิทแน่น มีดสั้นที่จี้คอยิ่งแนบติดมากขึ้น

"ให้ฉันไปเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้น ถ้าฉันตาย ฉันก็จะให้เจ้าเด็กนี่ตายตามไปด้วย"

แรบบิทถูกเสิ่นเคอหานกอดแน่นจนหายใจไม่ออก กะพริบตากลมโต มองเย่ซือซือขอความช่วยเหลือ

สายตาแรบบิทน่าสงสาร มองจนเย่ซือซือใจอ่อนแล้ว

เย่ซือซือพูดอย่างผิดหวัง "เสิ่นเคอหานนายทำอย่างนี้ได้ไง แรบบิทยังเป็นแค่เด็กเล็กๆ นายทำอย่างนี้เด็กจะตกใจ รีบปล่อยเธอเถอะ ส่งเธอมาให้ฉัน"

"ซือซือเธอบ้าหรือโง่กันแน่ ไม่เห็นหรือไงพวกเขาจะจับพวกเราแล้ว เราหนีไปจากที่นี่ไม่ได้ พวกเราสองคนต้องตายแน่ๆ"

เสิ่นเคอหานกอดแรบบิทถอยหลัง "ยัยเด็กนี่เป็นโอกาสรอดทางเดียวเท่านั้นของพวกเรา"

"แต่..." เย่ซือซือยังคงใจไม่แข็งพอ

"ให้พวกเขาถอยไปให้หมด ไม่อย่างนั้น อย่ามาตำหนิฉันทำร้ายเด็ก"

เสิ่นเคอหานไม่สนใจเย่ซือซืออีก สายตาโหดเหี้ยมมองฉินชิวหลาน

ฉินชิวหลานตกใจจนหน้าซีดเผือด เธอพาแรบบิทมาเป็นเกราะป้องกัน แต่นึกไม่ถึงจะเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ ทำร้ายแรบบิท

"ก็ได้ ฉันจะบอกให้พวกเขาถอยไป นายระวังหน่อย อย่าทำร้ายเด็กเด็ดขาด"

ฉินชิวหลานรีบส่งสายตาให้พวกบอดี้การ์ด

พวกบอดี้การ์ดมองหน้ากัน จำต้องหลีกทาง ให้เสิ่นเคอหานออกไป

พวกเขารักษาระยะห่าง จ้องมองเสิ่นเคอหานระมัดระวัง ขอแค่เพียงมีโอกาสละก็ จะแย่งตัวแรบบิทกลับมา

"ซือซือมัวยืนอึ้งอะไรอยู่ รีบตามฉันมา"

เสิ่นเคอหานอุ้มแรบบิท ก้าวเท้ายาวพร้อมป้องกันตัวถอยไปด้านหลัง

เดินพลางตะโกนข่มขู่ "อย่าตามมา"

"ไม่ได้ พวกเราให้นายออกไป ไปหาเจ้าบ้านหยู แต่นายต้องคืนแรบบิทให้พวกเรา"

ฉินชิวหลานตามไปไม่ใกล้มากแต่ก็ไม่ไกลเกินไป ท่าทางยืนยันหนักแน่น

เสิ่นเคอหานสีหน้าลำบากใจ สายตาประกายรุนแรง

ที่นี่ห่างจากริมสนามไม่ไกลแล้ว

เสิ่นเคอหานเดินไปถึงหน้าประตูเล็ก รีบร้อนเดินออกไป

อำนาจของโห้หลีเฉินแค่ในเขตคฤหาสน์นี้เท่านั้น ด้านนอกคืออำนาจของหยูฉู่สอง เขาแค่เดินต่อไปอีกช่วงหนึ่ง ก็จะไปเจอกับคนที่หยูฉู่สองส่งมาได้แล้ว

เขาก็จะปลอดภัย

เดินออกมาจากประตูเล็กแล้ว ก็ตะโกนเร่ง "ซือซือ เร็วเข้า"

ทว่า เย่ซือซือเพิ่งจะเดินออกมา ก็ถูกฉินชิวหลานดึงตัวไว้ มีดที่พกติดตัวมา ก็จี้ที่คอเย่ซือซือ

ฉินชิวหลานพูดอย่างโหดเหี้ยม

"เสิ่นเคอหานเรามาแลกเปลี่ยนกัน นายส่งแรบบิทให้ฉัน ฉันจะปล่อยพวกนายไป"

สายตาเสิ่นเคอหานเปลี่ยนไปมาก รู้สึกผิดหวังมาก

สายตาของเขาเป็นประกายรุนแรง มองด้านหลังฉินชิวหลาน

พวกบอดี้การ์ดนั่น กำลังยืนห่างออกไปเจ็ดแปดเมตร

ถ้าหากเขาปล่อยตัวแรบบิท พวกนั้นจะต้องพุ่งเข้ามาทันที ถึงตอนนั้นความเร็วของเขา จะวิ่งไปหาจุดที่หยูฉู่สองมารับได้ปลอดภัยหรือ

อีกอย่าง หยูฉู่สองยังไม่ได้ฉีกหน้าโห้หลีเฉินอย่างเป็นทางการ แม้ว่าจะร่วมมือกับเขา ก็ไม่มีทางช่วยเขาต่อหน้าฉินชิวหลาน

เขาต้องหนีอันตรายด้วยตัวเอง