บทที่ 1137 คุณชอบกินรสชาติไหน

เย้นหว่านตะลึงจริงๆ คิดอยู่ว่าแองเจล่าทำอาหารอลังการขนาดนี้เป็นเพราะว่าอยากจะฉลองที่พวกเขาสำเร็จรึเปล่า?

เธอเงยหน้ามองไปทางแองเจล่า กลับเป็น สาวน้อยคนนี้ตอนนี้กำลังจ้องโห้หลีเฉินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยเปลวไฟ

ลูกตานั้นแทบจะติดอยู่บนหน้าของโห้หลีเฉินแล้ว

"คุณโห้ คุณชอบรสชาติแบบไหนหรอ?ที่ฉันคิดว่าอร่อยก็ได้ทำไว้อย่างละชุด คุณจะลองดูไหม?"

แองเจล่ามองโห้หลีเฉินเหมือนกับถวายสมบัติ เหลือเพียงแต่เอาแซนด์วิชไปวางไว้ในจานของโห้หลีเฉินแล้ว

โห้หลีเฉินสายตาเฉื่อยชา หันไปมองเย้นหว่านอย่างอ่อนโยนแล้วพูดว่า : ." รสชาติการกินของฉันเหมือนกับเธอ"

เมื่อก่อนตอนที่ให้เย้นหว่านชิมกับข้าว เธอชอบอะไร เขาเองก็ชอบกินอันนั้น

แองเจล่ามองเย้นหว่าน "เสี่ยวหว่านตอนนี้ยังตกอยู่ในการสะกดจิต การสะกดจิตนี่ผลกระทบแรงมาก จะทำให้คนชอบของคนเปลี่ยนไปด้วย ที่จริงรสชาติของเสี่ยวหว่านในตอนนี้ คือรสชาติการกินของเย่ซือซือ ไม่ใช่ของเธอคนเดิม ดังนั้นที่เธอชอบกินก็ไม่เหมือนกับเมื่อก่อน"

หมายความว่า ที่เย้นหว่านชอบกินตอนนี้ กับรสชาติที่โห้หลีเฉินความชอบก็ไม่เหมือนกันแล้ว

ดังนั้นเขาก็เลยยังต้องตอบว่าความชอบของเขาคืออะไร

โห้หลีเฉินกลับพูดจางๆ ว่า "เธอชอบอะไร ฉันก็ชอบอะไร"

ไม่ว่า รสชาติการกินของเธอจะเปลี่ยนไปยังไง

แองเจล่าตะลึงแล้วแข็งทื่อ คิดไม่ถึงว่าจะเป็นคำตอบอย่างนี้ นี่มันก็......

"โรแมนติกมาก อ่อนโยนมาก ตามใจเหลือเกิน!"

มือน้อยของแองเจล่าปิดหน้าไว้ ในตาเต็มไปด้วยความหวานสีชมพูเหมือนดูซีรีส์เกาหลี

เย้นหว่านเงียบ โห้หลีเฉินก็ไม่ใช่ดารา แองเจล่าไล่ตามแบบนี้ก็รู้สึกหดหู่เหมือนกัน

แต่เห็นเป็นสาวน้อย เย้นหว่านเองก็ไม่ได้เถียงกับเธออย่างใจแคบ

เธอเอาแซนด์วิชรสที่โห้หลีเฉินชอบมาชิ้นหนึ่ง แล้ววางไว้บนจานของเขา

"กินอาหารเช้าเถอะ เดี๋ยวนมเย็นแล้ว"

โห้หลีเฉินป่วยมานานแล้ว เย้นหว่านก็ได้ชินกับการให้โห้หลีเฉินดื่มนมแล้ว

พวกกาแฟที่หรูหราแบบนั้น เหมือนว่าจะห่างไกลออกไปจากประธานท่านนี้แล้ว

โห้หลีเฉินพยักหน้าแล้วเอาแซนด์วิชขึ้นมากินอย่างงดงาม

"ที่แท้โห้หลีเฉินชอบกินรสชีสนี่เอง"

แองเจล่าจ้องมองที่โห้หลีเฉิน ได้จดจำรสชาติที่เทพบุตรชอบกินไว้ในใจ

เย้นหว่านหมดหนทางจริงๆ ขี้เกียจสนใจเธอแล้ว

โห้หลีเฉินยิ่งนิ่ง กินอาหารเช้าอยู่อย่างงดงาม ไม่ถูกสายตาที่เร่าร้อนนั้นรบกวนเลย

ทุกคนกำลังกินข้าวเช้ากันอยู่ แองเจล่าเองก็นั่งลง

แต่กลับไม่มีความคิดกินอะไรเลย เอาแต่ให้อาหารตา

เธอได้มองโห้หลีเฉินครั้งแล้วครั้งเล่า ก็ได้ถามต่อว่า : "คุณโห้ ขาของคุณสามารถรักษาหายไหม?"

โห้หลีเฉินตอบจางๆ ทีหนึ่ง "อื้ม"

แองเจล่ายิ่งตื่นเต้นเข้ามาใหญ่ "ดีจังเลย!ขนาดคุณนั่งรถเข็นยังหล่อขนาดนี้ ลุกขึ้นมา บวกกับรูปร่างและออร่าความเป็นนายแบบ นั่นมันหล่อมากเลย!"

โห้หลีเฉิน: "........"

ไม่สนใจ กินแซนด์วิชที่เย้นหว่านให้เขาต่อ

เย้นหว่านพยายามไม่สนใจสาวน้อยบ้าๆ บอๆ ที่อยู่ตรงข้าม

และแล้ว ถึงแม้แองเจล่าจะสนุกคนเดียว ก็สามารถสนุกได้อย่างมีความสุข

ไม่เพียงแต่พูดไม่อยู่ เห็นโห้หลีเฉินกินแซนด์วิชจนหมดแล้ว ก็รีบเอาแซนด์วิชชีสไปวางในจานของโห้หลีเฉินอย่างรวดเร็ว