บทที่ 1206 มีวิธีอะไร

โห้หลีเฉินและคนกลุ่มหนึ่งมาถึงเมืองเล็กๆริมทะเลทรายก่อน ที่นี่คนผ่านมาผ่านไป แม้ว่ามีคนกลุ่มหนึ่งมาก็ไม่ได้ดึงดูดความสนใจมากนัก

พวกเขาเหมาโรงแรมแห่งหนึ่ง ปรึกษากันในนี้

เด็กหนุ่มสีหน้าเคร่งขรึม "เมื่อเข้าสู่ทะเลทรายแห่งนี้ ก็อาจจะเข้าสู่เขตเฝ้าระวังของคนในองค์กรแล้ว เข้าใกล้บริเวณร้อยลี้ล่ะก็ จะถูกพวกเขาตรวจพบเข้า หากยังเดินหน้าต่อไป ก็จะมีคนออกมาตรวจสอบและขับไล่"

"เข้าไปโดยตรงนั้นเป็นไปไม่ได้ วิธีเดียวของเรา ก็คือแฝงตัวเข้าไปในขบวนขนส่งสินค้า แต่ว่าสินค้าพวกนี้ก็ต้องตรวจสอบด้วยเช่นกัน ตรวจสอบทุกขั้นทุกตอน คิดจะแฝงตัวเข้าไป ความหวังก็มีไม่มาก"

ถึงแม้จะพาคนมามากขนาดนี้ ล้วนแต่เป็นยอดฝีมือตระกูลเย้น แต่ถ้าแฝงตัวเข้าไปเงียบๆไม่ได้ ทั้งหมดก็สูญเปล่า

ถึงอย่างไรใช้กำลังเข้าโจมตีซึ่งๆหน้า หากว่าอีกฝ่ายใช้แรบบิทหรือพวกเด็กๆมาข่มขู่ พวกเขาก็คงต้องยอมจำนน

โห้หลีเฉินเทชาเพิ่มความชุ่มชื้นแก้วหนึ่งตรงหน้าเย้นหว่าน ถึงจะพูดออกมาว่า:

"ผมมีวิธีเข้าไป"

"วิธีอะไร?"

ทุกคนต่างตกตะลึงและมองโห้หลีเฉินอย่างรอคอย

เพราะว่าเด็กหนุ่มไม่รู้ตำแหน่งที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ แค่จำทางได้ ดังนั้นเลยพาพวกเขามาที่นี่ พูดคร่าวๆถึงตำแหน่งไหนในทะเลทราย พวกเขาถึงรู้ว่าอยู่ที่นี่

ก่อนหน้านี้ถึงแม้จะเตรียมพร้อมทุกอย่าง แต่ก็ถือว่าเพิ่งมาถึงสถานที่

อีกอย่างในสถานการณ์ที่เป็นกลางทะเลทรายที่ไม่มีที่สิ้นสุด เงื่อนไขนี้ โห้หลีเฉินก็ยังสามารถหาวิธีได้ในทันที

โห้หลีเฉินมองเย้นหว่านสักพัก ถึงจะพูดอย่างช้าๆ:

"ภายในองค์กรนั่น มีคนของผมอยู่"

ป่ายฉีตกตะลึง "โอ้โห ทะเลทรายที่อยู่ห่างไกลขนาดนี้ นายยังมีคนอยู่อีก?"

เด็กหนุ่มก็มองโห้หลีเฉินอย่างไม่อยากเชื่อเช่นกัน "คนที่สามารถอยู่ในองค์กรหลักได้ ล้วนเป็นคนที่ผ่านการคัดเลือกมาอย่างดี ทุกคนล้วนภักดีอย่างมาก จะมีคนของคุณอยู่ในนั้นได้ยังไง?"

"อีกอย่าง คุณก็พึ่งรู้จักองค์กรนี้ไม่ใช่หรอ? คุณจะส่งคนเข้าไปได้ยังไง หรือว่าคุณทำนายเหตุการณ์ล่วงหน้าได้?"

แม้แต่เด็กหนุ่มที่พูดน้อยยังตกใจขนาดนี้

โห้หลีเฉินกลับดื่มชาหนึ่งอึกอย่างสงบนิ่ง

กลับเป็นเย้นหว่านที่ผ่อนลมหายใจ เทียบกับอาการตกใจของเด็กหนุ่ม เธอรู้สึกชินแล้ว ยิ่งรู้สึกว่าโชคดี

โชคดีที่โห้หลีเฉินมีสายสืบอยู่ทั่วโลก โชคดีที่ที่นี่ก็มีเหมือนกัน

เธออธิบาย: "โห้หลีเฉินมีเครือข่ายสารสนเทศ พวกคุณรู้ ทำสารสนเทศ ก็ต้องมีคนอยู่ทุกที่ถึงจะถูก"

เด็กหนุ่ม: "......" สายตาของเขาเอาแต่จ้องมองโห้หลีเฉิน นับถืออย่างบอกไม่ถูก

แม้แต่ในช่องมืดยังสามารถแทรกสายสืบเข้าไปได้ บนโลกนี้เกรงว่าจะมีเพียงแค่ชายที่อยู่ตรงหน้าคนนี้เท่านั้นที่สามารถทำได้

เขายังเป็นคนใช่มั้ย? กลัวว่าจะเป็นปีศาจน่ะสิ

ป่ายฉีชิออกมา "ถ้าเสียสติ ไม่รู้เข้า คงจะนึกว่านายมีสายสืบมากขนาดนี้ ก็เพื่อเอาไว้แอบดูผู้หญิงแต่ละประเทศอาบน้ำนะเนี่ย"

แต่เขาก็ไม่ปฏิเสธ เครือข่ายสารสนเทศของโห้หลีเฉิน ในหลายๆครั้ง ก็มีบทบาทสำคัญ

อีกอย่างจิ้กจอกตัวนี้ แม้แต่ตระกูลเย้นของพวกเขาก็ยังมีสายสืบ

แม้ว่าจะเป็นครอบครัวเดียวกัน เย้นโม่หลินก็ไม่ได้พูดอะไร แต่เขาเคยไปจับเป็นการส่วนตัว ยังจับไม่ได้เลย

โห้หลีเฉินไม่เพียงแค่สายสืบมากมาย สายสืบของเขายังซ่อนตัวเก่งมากอีกด้วย

"ดังนั้นนายเลยคิดใช้งานสายสืบของนาย? ให้พวกเขาทำลายการตรวจตราภายในชั่วคราว จากนั้นเราก็ถือโอกาสวิ่งเข้าไป?"

โห้หลีเฉินมองบนใส่เขา "คุณคิดว่ายามเฝ้าบนหลังคาของพวกเขาเป็นของตกแต่งหรือไง?"

ป่ายฉี: "ถ้างั้นนายก็ให้สายสืบของนายจัดการยามเฝ้าซะสิ"

โห้หลีเฉิน: "สายสืบไม่ใช่นักฆ่า อีกอย่าง มีแค่คนเดียว มากสุดก็ไม่เกินสามคน"

น้อยแล้วก็ขาดแคลน

คนมีความสามารถแบบนี้ ต่อให้เป็นยอดฝีมือในยอดฝีมือ ก็จัดการคนบนหลังคาทั้งหมดไม่ไหว

การใช้งานสายสืบที่สำคัญที่สุดก็คือส่งข่าว และในสถานการณ์คับขัน ทำส่วนสำคัญที่เป็นสิ่งหลัก

ทำน้อยแต่ได้มาก

ป่ายฉีดูหมิ่น "ถ้างั้นสายสืบของนายเอามามีประโยชน์อะไร?"