บทที่ 1259 ถูกฆ่าตายหมด

มนุษย์พันธุ์แกร่งนั้นมีน้อย ล้วนเลือกมาจากหนึ่งในล้าน และก็ต้องปลูกฝังความภักดีตั้งแต่เล็ก ๆ อีกทั้งยังแยกโลกแห่งจิตวิญญาณกับร่างกายออกจากกัน ทำให้พวกเขาเหมือนกับหุ่นยนต์ประดิษฐ์ในร่างคน

ดังนั้นเจมส์กับคนขององค์กร ไม่มีทางคลางแคลงการทรยศของพวกเขา

หานจื่อคือสิ่งที่ผิดคาด

คนที่ทำให้เจมส์ องค์การล้วนต่างคาดไม่ถึง

เธอถูกป่ายฉียุแยงสำเร็จ

เพราะว่าเจมส์พวกเขาไม่เคยป้องกันมนุษย์พันธุ์แกร่ง ดังนั้น ไม่ว่าเจมส์จะอยู่ที่ไหน หานจื่อก็มีวิธีที่หาพวกเขาเจอได้โดยเฉพาะ

หานจื่อพาป่ายฉีมาถึงเมืองแห่งหนึ่ง

ที่นี่ดูธรรมดา แต่ด้านใต้ของโรงงานเคมีที่ธรรมดาที่อยู่ในเมืองนี้ ก็คือสถานที่ที่เจมส์ใช้หลบซ่อน

หากไม่ใช่ว่าหานจื่อเป็นคนนำทาง ป่ายฉีคงต้องใช้เวลาหลายปีในการพลิกแผ่นดินทุกตารางนิ้วถึงจะตามหาสถานที่นี้เจอ

หานจื่อคุ้นเคยกับการเตรียมการและการป้องกันของพวกเขาเป็นอย่างดี อีกอย่างเมื่อพวกเขาเจอหานจื่อ ก็ไม่มีทางที่จะโจมตีเธอเลย ดังนั้นแผนการของป่ายฉีกับหานจื่อ ก็คือให้หานจื่อเข้าไปก่อน

เธอไปสำรวจทางก่อน จากนั้นป่ายฉีค่อยตามเข้าไป

หานจื่อเตรียมตัวลุกขึ้น ก่อนที่จะโดดลงไป ได้หันมามองป่ายฉี "คุณเชื่อใจฉันจริงเหรอ ฉันสามารถเข้าไปแล้ว ไม่ออกมาอีกก็ได้ หนำซ้ำยังอาจจะเรียกคนมาฆ่าพวกคุณทิ้งทั้งหมด"

ป่ายฉีพิงอยู่ที่ตัวรถแล้วส่ายหน้า

"คุณไม่ทำหรอก"

น้ำเสียงบางเบาแต่กลับหนักแน่น

แววตาที่เชื่อมั่นทำให้หานจื่อสั่นไหวเล็กน้อย เธอที่สังหารคนอย่างเลือดเย็น วันนี้กลับมีคนเชื่อใจเธอขนาดนี้

ช่างทำให้รู้สึกว่าถึงความแดกดัน

หานจื่อเปิดตัวรถแล้วก็จากไป

เธอหายไปกับถนน จากทางเข้าที่ซ่อน เข้าไปในโรงงานเคมี และก็ลงไปยังใต้ดิน

ทั้งหมดล้วนเป็นไปอย่างราบรื่นตามแผนที่วางไว้

แต่ หลังจากที่ผ่านไปนาน หานจื่อย้อนกลับมาพร้อมกับข้อมูลที่ทำให้ตกใจ "เกิดเรื่องแล้ว คนที่นี่ถูกฆ่าตายหมดแล้ว คุณรีบลงมา"

ป่ายฉีหน้าถอดสี ถูกฆ่าหมดเลยเหรอ

แล้วโห้หลีเฉินล่ะ

เขารีบจะกระโจนออกไป แต่ลูกน้องที่อยู่ข้างๆกลับรั้งเขาไว้

"คุณชายป่ายฉีครับ นี่มันผิดปกติเกินไป สถานที่ลึกลับซับซ้อนแบบนี้ จะถูกสังหารจนหมดได้อย่างไร เกรงว่าหานจื่อคนนี้คงจะสมรู้ร่วมคิดกับพวกมัน หลอกให้ท่านไปหา"

พวกเขาต่างไม่เชื่อหานจื่อ

แต่ป่ายฉีกลับส่ายหน้าอย่างหนักแน่น "ผมเชื่อเธอ เธอไม่มีทางแบบนี้ ด้านล่างจะต้องเกิดเรื่องอย่างแน่นอน พวกนายคุ้มกันอยู่ด้านนอก อีกกลุ่มหนึ่งตามผมมา"

ป่ายฉีกระโดดลงจากรถอย่างไม่ปฏิเสธและก็ไม่ต่อต้าน

ตลอดทางเขาเดินเข้าไปตามที่หานจื่อบอก ผ่านทางเข้าท่อระบายน้ำ ในสภาพที่ส่งกลิ่นเหม็น แล้วเปิดประตูพัดหนึ่งบานออก จากนั้นเดินเข้าไปอาคารในชั้นใต้ดิน

ทางเดินที่ยาว ดวงไฟที่สลัว เลือดสดๆที่ไหลไปทั่ว และคนที่ล้มกองอยู่กับพื้น

เส้นทางนี้มีคนเฝ้าสิบคน ทั้งหมดถูกฆ่าทิ้งหมด

ยิ่งกว่านั้นเมื่อตรวจสภาพศพแล้ว น่าจะเสียชีวิตไม่เกินหนึ่งวัน

อย่างนั้นก็แปลว่า สิบชั่วโมงก่อนที่พวกเขาจะมาถึง อาจจะมีคนหาที่นี่เจอก่อน และก็ฆ่าคนที่นี่ทั้งหมด

ใครกัน?

อย่างน้อยไม่ได้รับข่าวคราวจากตระกูลเย้น ยิ่งไม่มีทางที่จะเป็นกองกำลังของพวกเราทำ

ทางฝั่งเว่ยชี กองกำลังของโห้หลีเฉินก็ไม่เคยมีวิธีการแบบนี้

ยังมีใครที่สามารถหาสถานที่แบบนี้เจอได้อีก และก็สังหารคนที่นี่ ป่ายฉีจิตใจกระสับกระส่ายกระวนกระวาย

เขารีบเดินเข้าไป ตลอดทาง ทางที่เดินผ่านสิ่งที่เห็นล้วนเป็นคนทั้งนั้น วิธีการที่สังหารคนนั้นแม่นยำรวดเร็วและโหดเหี้ยม โจมตีเพียงครั้งเดียวก็เสียชีวิต

หานจื่อยืนอยู่บนระเบียงทางเดิน หน้าประตูห้องหนึ่ง

เธอเห็นป่ายฉีเดินเข้ามา จึงชี้เข้าไปในห้อง "บางทีคุณอาจต้องการดู"