บทที่ 195 ปากกาของประธาน เป็นของปลอม

วันต่อมา

โห้ถิงกรุ๊ป ในห้องทำงานของประธานบริษัท

มีคณะกรรมการบริษัทยืนเรียงกันอยู่ภายในห้อง กำลังรายงานความคืบหน้าของงาน และรอโห้หลีเฉินเซ็นอนุมัติ นี่เป็นขั้นตอนการทำงานปกติ พวกเขาเองก็มักจะต้องมายืนรวมกันในห้องนี้บ่อยๆ แต่เช้าวันนี้พวกเขากลับรู้สึกได้อย่างชัดเจน ว่าโห้หลีเฉินอารมณ์ดีไม่น้อย

หรือจะพูดได้ว่า อารมณ์ดีกว่าปกติหลายเท่า โดยเฉพาะตอนที่เขาหยิบปากกาออกมาจากกระเป๋าหน้าอก แววตาของเขาจะอ่อนโยนมาก แล้วเขายังมองปากกาด้วยสีหน้ายิ้มๆ ท่าทางอารมณ์ดีผิดปกติ

บรรดากรรมการบริษัทต่างก็ตะลึงจนอ้าปากค้าง เหมือนเห็นฝนสีแดงตกลงมาจากฟ้า

พวกเขาเข้าทำงานที่บริษัทมาหลายปีแล้ว และเคยมาที่ห้องของคุณโห้หลายครั้ง แต่พวกเขากลับยังไม่เคยเห็นคุณโห้ยิ้มมาก่อน

ใบหน้าหล่อเหลานั้น ปกติจะมีสีหน้าเย็นชามาตลอดเลยไม่ใช่หรือไง

แล้วอีกอย่าง เรื่องที่น่าแปลกใจที่สุดก็คือ คุณโห้ยิ้มให้กับปากกาแบรนด์ธรรมดาอย่างแบรนด์KT เหมือนกำลังยิ้มให้คนรักอย่างนั้นแหละ

วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

หรือว่าประธานจะเป็นตัวปลอม ที่ถูกเปลี่ยนตัวมาอย่างนั้นเหรอ

ทุกคนตกใจและต่างพากันจินตนาการไปหลายรูปแบบ สีหน้าของแต่ละคนตกใจเหมือนเห็นสิ่งลี้ลับ จนปิดไม่อยู่

โห้หลีเฉินนั่งสง่าอยู่ตรงเก้าอี้ ไม่ใส่ใจว่าคนพวกนี้กำลังคิดอะไรกันอยู่ เขาหมุนปากกาในมือเล่น แค่เห็นมัน เขาก็นึกถึงเย้นหว่านขึ้นมา ปากกาด้ามนี้ เป็นของขวัญชิ้นแรกที่เย้นหว่านมอบให้เขา

และยังตั้งใจสลักรูปรอยยิ้มไว้ด้วย

เป็นไปตามที่คาดไว้ เธอแอบทำความเข้าใจเรื่องของเขาอยู่เหมือนกัน นี่ไง แค่เขาเห็นรูปรอยยิ้มเขาก็อารมณ์ดีแล้ว

หลังจากนั้น เขาก็เปิดฝาปากกา แล้วเริ่มเซ็นชื่อตัวเองลงบนเอกสาร

พอเห็นลายเซ็นที่แสนเรียบลื่น สายตาของโห้หลีเฉินก็เปร่งประกาย สมแล้วที่เป็นปากกาที่เย้นหว่านเป็นคนเลือก ใช้งานได้ดีมากจริงๆ

เขายกยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจ

แต่พอจะหยิบเอกสารออก ทันใดนั้นเอง มีเสียง แตะ ก่อนที่หมึกปากกาจะหยดลงบนลายเซ็นที่เขาเซ็นไว้ น้ำหมึกหยดนั้น พอหยดลงบนกระดาษก็แตกตัวออก จนทำให้ลายเซ็นชื่อของเขาถูกหมึกเยอะจนดูไม่ออก

โห้หลีเฉินชะงักไป

บรรยากาศภายในห้องเงียบสงัดอย่างน่าประหลาด

บรรดาคณะกรรมการมองปากกาด้ามนั้นด้วยสีหน้าตะลึง และมองไปที่เอกสารที่เลอะไปด้วยหมึก ก่อนจะอ้าปากค้าง

ปากกาของท่านประธาน หมึกเลอะออกมาได้ยังไงกัน นี่มันเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นจริงๆ

เว่ยชีที่ยืนอยู่ด้านข้างก็ตกใจเช่นเดียวกัน เขาเองก็คิดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

เว่ยชีตื่นตกใจ ทำไมของขวัญที่คุณเย้นให้ถึงได้หมึกเลอะได้… หรือว่าจะเป็นของปลอม

ปฏิกิริยาตอบสนองของเขาเร็ว เขารีบยื่นปากกาอีกด้ามให้โห้หลีเฉิน “เจ้านายครับ เปลี่ยนมาใช้แท่งนี้ก่อนเถอะครับ”

โห้หลีเฉินมองปากกาในมือนิ่ง ก่อนจะขมวดคิ้วขึ้น

หลายปีมานี้ ของที่เขาใช้ทุกอย่างล้วนแต่เป็นของที่ดีที่สุด คุณภาพดีเยี่ยม ไม่เคยมีเหตุการณ์หมึกเลอะมาก่อน

เป็นเพราะสาเหตุอะไรกัน

โห้หลีเฉินไม่สนใจปากกาที่เว่ยชียื่นมาให้ แต่เขากลับตั้งปากกาไว้ แล้วบิดปากกาออก

พอบิดออกมา หมึกทั้งหมดก็ไหลออกมา จนทำให้เลอะเต็มมือของโห้หลีเฉิน

เว่ยชีสูดหายใจเข้าลึก เขาทำงานให้โห้หลีเฉินมาหลายปี จึงเข้าใจเป็นอย่างดี นอกจากเรื่องที่ว่าโห้หลีเฉินจะใช้ของที่ดีที่สุดแล้ว เขายังเป็นพวกรักสะอาดมาก ไม่เคยแตะต้องโดนของสกปรก จึงไม่ต้องพูดถึงเรื่องปล่อยให้มือเลอะหมึกเลย

พอเห็นมือทั้งสองข้างที่เลอะไปด้วยหมึก เว่ยชีก็รู้สึกเหมือนฟ้าจะถล่ม เขารีบยื่นกระดาษทิชชู่ไปให้ แล้วพูด “เจ้านายครับ เอามาให้ผมเถอะครับ เดี๋ยวผมเอาไปทิ้งให้”

ทิ้งให้มันไกลๆไปเลย

ความคิดเห็น