ตอนที่ 203
บทที่ 203 ผู้ชายต่างคนต่างนิสัย
October 21, 2026
บทที่ 203 ผู้ชายต่างคนต่างนิสัย
เมื่อตอนที่หวางกวนจิ้งไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ก็ได้ยินเสียงของผู้ชายดังขึ้นจากด้านข้าง
“งั้นเอาห้องของผมให้คุณเย้นหว่านก็ได้ครับ”
เย้นหว่านมองไปที่ฉูรั่วไป๋อย่างตกตะลึง พลางรีบโบกมือปฏิเสธอย่างรวดเร็ว “ไม่ได้ค่ะ ฉันจะไปเอาห้องของคุณได้ยังไง เดี๋ยวฉันไปอยู่โรงแรมอื่นดีกว่า”
“ผู้หญิงคนเดียว ไปอยู่ข้างนอกตามลำพังผมวางใจไม่ได้หรอกครับ”
ฉูรั่วไป๋มองมาที่เย้นหว่าน ก่อนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงน่าฟัง
ทว่าคำพูดที่ดูห่วงใยนี้ เมื่อได้ฟังในครั้งแรกก็ทำให้คนฟังรู้สึกถึงความคลุมเครือ
เย้นหว่านตะลึงไปครู่หนึ่ง ทว่าก็ไม่กล้านึกไปถึงความคลุมเครือนี้ ไอดอลของเธอทำไมช่างเป็นสุภาพบุรุษขนาดนี้
แล้วยังใจดีให้ห้องเธออีก
“ไม่เป็นไรครับ เดิมทีผมเข้าร่วมแค่ชั่วคราวอยู่แล้ว เดี๋ยวผมจะไปโรงแรมอื่นสักสองวันก่อน รอไว้ที่นี่มีห้องว่างค่อยกลับมาก็ได้ครับ”
ฉูรั่วไป๋ส่งยิ้มให้กับเย้นหว่าน “คุณไม่ต้องอึดอัดไปหรอกครับ จริงๆ แล้วผมมีวิลล่าอยู่แถวๆ นี้ด้วย ผมกลับไปอยู่ก็สะดวกเหมือนกัน”
ดังนั้นเขาจึงสะดวกที่จะมอบห้องให้กับเธอ
เย้นหว่านยังมีความลังเลอยู่บ้าง ถ้าต้องไปมาระหว่างโรงแรมอื่นก็คงจะไม่สะดวก
ในขณะที่เธอยังไม่ทันได้ตัดสินใจดี ฉูรั่วไป๋ก็ช่วยเธอในการตัดสินใจ
เขาหันไปพูดกับพนักงานแผนกต้อนรับที่อยู่เคาน์เตอร์ “เอาห้องที่ผมลงทะเบียนเอาไว้ให้กับเย้นหว่านเลยครับ เดี๋ยวคีย์การ์ดห้องผมจะเอาให้เธอเอง”
“ได้ค่ะคุณฉู”
พนักงานต้อนรับมีความสุขไปโดยปริยาย เมื่อสถานการณ์คลี่คลายได้แล้ว เธอจึงเริ่มลงมือตามขั้นตอนถัดไป
ในเมื่อตัดสินใจลงไปแล้ว เย้นหว่านก็ไม่สามารถบ่ายเบี่ยงได้อีก
เธอหันไปยิ้มให้กับฉูรั่วไป๋ “คุณฉู ขอบคุณคุณมากเลยนะคะ”
“ไม่เป็นไรครับ แค่เรื่องเล็กน้อย”
ฉูรั่วไป๋ยืนอยู่ไม่ไกลจากตำแหน่งของเย้นหว่านมากนัก “ในห้องยังมีของของผมวางอยู่ เดี๋ยวผมเข้าไปจัดการก่อน คุณจะได้เข้าไปอยู่ได้อย่างสะดวก”
“โอเคค่ะ รบกวนด้วยนะคะ”
เย้นหว่านหันไปโบกมือให้หวางกวนจิ้งก่อนจะเดินตามฉูรั่วไป๋ขึ้นลิฟต์ไป
เย้นหว่านไม่คาดคิดเลยว่าจะได้มาพบกับไอดอลของตัวเองอย่างกะทันหัน ทั้งยังสามารถได้ใกล้ชิดขนาดนี้ ทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นและกังวลไปตลอดทาง
เมื่อเดินไปถึงห้อง ฉูรั่วไป๋ก็เปิดประตูก่อนจะใช้คีย์การ์ดเปิดใช้งานห้อง
เขาหันไปพูดกับเย้นหว่าน “นี่เป็นคีย์การ์ดครับ คุณก็พกติดตัวเอาไว้ตอนไปข้างนอกด้วยนะ”
“โอเคค่ะ”
จริงๆ แล้วเย้นหว่านเองก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย เดินตามเขาเข้าไปในห้อง ภายในห้องก็เห็นข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวของฉูรั่วไป๋วางอยู่
ทุกอย่างถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบโดยเฉพาะ คิดดูแล้วเขาคงจะตั้งใจที่จะอยู่ที่นี่ไปสักพัก
“ฉันต้องขอโทษจริงๆ นะคะ ที่ทำให้คุณต้องลำบาก”
เย้นหว่านเอ่ยขอโทษออกมาอีกครั้ง ภายในใจรู้สึกขอบคุณเป็นอย่างมาก
ถ้าไม่ใช่เพราะเขาที่ออกจากห้องก็ต้องเป็นเธอที่ต้องออกไป
“ไม่เป็นไร เรื่องเล็กครับ”
ฉูรั่วไป๋ยิ้มๆ “คุณนั่งตามสบายเลยครับ รอผมเก็บของสักครู่?”
“โอเคค่ะ เอ่อ มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ?”
“ไม่เป็นไรครับ ของไม่เยอะ ผมจัดการไม่นาน ถ้าคุณอยากจะช่วยผมจริงๆ ล่ะก็ งั้นช่วยชงกาแฟให้ผมสักแก้วก็พอครับ”
“คุณอยากได้กาแฟรสแบบไหนคะ? ”
เย้นหว่านทำไปพูดไป เธอเดินไปที่เคาน์เตอร์ไวน์ หลังจากที่ดูหน้าจอแล้วเธอก็เริ่มชงกาแฟอย่างชำนาญ
โห้หลีเฉินชอบดื่มกาแฟมาก เวลาที่เขาทำงาน เธอก็จะชงกาแฟให้เขา ในเวลาสั้นๆ เธอก็สามารถทำเรื่องนี้ได้อย่างชำนาญ
เมื่อนึกไปถึงผู้ชายคนนั้น ภายในใจของเธอก็รู้สึกสับสน
ตอนนี้เธอหนีมาแล้ว ครั้งต่อไปเมื่อเจอเขาก็ยังไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
บางทีอาจจะเปลี่ยนไปมากเลยก็ได้