บทที่ 280 แน่นอนว่าชอบ

บทที่ 280 แน่นอนว่าชอบ

ในสายโทรศัพท์นั้น เสียงผู้ชายขึ้นๆ ลงๆ อยู่บ้าง แต่ยังคงเรียบนิ่งเย็นชา “พูดให้ชัดเจน”

“คืนนี้ฉันกับพวกเย้นเหวินหนานนัดกันมาเที่ยวที่ผับ ตอนที่พึ่งเข้ามา ก็……”

“เข้าประเด็น”

โห้หลีเฉินขัดจังหวะฉินฉู่ที่พูดอ้อมโลกอย่างไม่อดทน

ฉินฉู่สำลัก อดเบ้ปากไม่ได้ ถึงแม้เสียงของโห้หลีเฉินพอฟังขึ้นมายังดูสุขุมเยือกเย็นขนาดนั้น แต่ว่านี่ไม่ได้เผยหางเสียงที่รีบร้อนออกมาแล้วเหรอ

เขากลัวว่าจะใจร้อนหนักล่ะสิ

ยากที่จะทำให้โห้หลีเฉินรีบร้อนได้สักครั้ง ฉินฉู่อยากตั้งใจยั่วน้ำย่อยของเขาหน่อยจริงๆ แต่คิดดูอีกที เขายังไม่มีความกล้าหาญความบ้าบิ่นนั้นอยู่ โดยเฉพาะโห้หลีเฉินช่างโรคจิตและยังใจแคบด้วย เขาจะหาเรื่องไม่ได้

ฉินฉู่ได้แต่บอกไปอย่างซื่อสัตย์ “คือฉันมองเห็นแชทที่กู้จื่อเฟยคุยกับพี่สะใภ้ พี่สะใภ้พูดเหมือนว่าเธอชอบใครสักคนแล้ว อยากหาวิธียืนยันว่าใช่หรือไม่”

โทรศัพท์ในสายนั้น เสียงของชายหนุ่มแข็งอยู่บ้าง กลับตอบมาเร็วมาก

“คำตอบยืนยันคืออะไร?”

“กู้จื่อเฟยส่งแบบทดสอบความรักให้พี่สะใภ้แล้ว แต่ว่าพี่สะใภ้ยังไม่ได้คำตอบ ฉันก็มองไม่เห็นด้วย”

“คนที่เธออยากทดสอบคือใคร?”

ได้ยินเสียงชายหนุ่มจงใจนิ่งเรียบ ทว่ากลับเผยเสียงที่ประหม่ารีบเร่งอยู่บ้าง ทันใดนั้นฉินฉู่ก็กลัวนิดหน่อย

เขาใช้เสียงที่ต่ำมากบอก “ฉันไม่รู้”

ในสายนั้นไม่มีเสียงแล้ว

ความเงียบเหงาที่แพร่กระจายความเย็นลอยมาจากในโทรศัพท์

ฉินฉู่แค่รู้สึกว่าเหมือนได้รับไอเย็นของโห้หลีเฉินแล้ว แม้แต่ปลายเท้ายังสั่นไปหมด

เขารีบเอ่ยปากเสริมทันที “ถึงแม้จะยังไม่ยืนยัน แต่คนที่พี่สะใภ้ชอบต้องเป็นนายแน่ นายไม่ได้อยู่ที่เมืองเจียงด้วยกันกับเธอเหรอ”

ได้ยินคำพูดนี้ โห้หลีเฉินไม่ได้รับการปลอบใจสักนิด

อยู่ด้วยกันกับเธอที่เมืองเจียง ยังมีฉูรั่วไป๋!

“มีข่าวใหม่ก็บอกฉันด้วย”

โห้หลีเฉินพูดจบ วางสายโทรศัพท์ไป

เขามองนอกหน้าต่างด้วยสายตาอึมครึม ใจที่สงบสุขุมนั้นกลับพลิกคลื่นที่โหมซัดสาดอย่างบ้าคลั่งขึ้นเพราะโทรศัพท์สายนี้

เย้นหว่านจิตใจหวั่นไหวแล้ว เย้นหว่านชอบใครเข้าแล้ว

เป็นเขาเหรอ?

หรือว่าฉูรั่วไป๋?

โห้หลีเฉินมีความมั่นใจมาแต่ไหนแต่ไร แต่ในเวลานี้กลับไม่มีความมั่นใจเท่าไร แม้กระทั่งประหม่ากังวล เดิมทีไม่มีทางใช้ตรรกะที่มีสติปัญญามาวิเคราะห์ ความเป็นไปได้ที่เย้นหว่านจะชอบใครมากที่สุด

อาจจะตรงไปตรงมาที่สุด ก็คือไปถามเธอ

ในเมื่อเธอหวั่นไหวแล้ว งั้นเธอยิ่งรู้ว่าตนเองชอบคือใคร

แต่ถ้าไปถามเธอ โห้หลีเฉินที่แต่ไหนไม่เคยกลัวอะไร กลับรู้สึกใต้เท้าแข็งค้างอยู่บ้าง

เขายืนอยู่ข้างหน้าต่าง มองแสงไฟระยิบระยับของทั้งเมืองที่ด้านนอก ในใจกระสับกระส่าย

เย้นหว่านเพียงแค่ทำแบบทดสอบอันหนึ่ง ยังไม่รู้ว่าเกิดปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นจะเป็นลูกโซ่มากขนาดนี้

เธอจับมือถือไว้ ตอบคำถามข้อสุดท้ายเสร็จ

ส่งคำตอบ ผลลัพธ์ออกมา

[83คะแนน ยินดีด้วย คุณชอบเขา/เธออย่างถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว เขาอยู่ในใจของคุณมีตำแหน่งที่เป็นตัวแปรเกิดการเปลี่ยนแปลง คุณอยากอยู่ด้วยกันกับเขามาก อยากแต่งงานกับเขา แต่ว่าคุณกลับมีความกังวลที่ใหม่มาก ลังเลไม่แน่ใจ แม้กระทั่งอยากจะยอมแพ้ในความสัมพันธ์นี้ ในสายตาคุณ เขา/เธอเป็นคนที่คุณรักไม่ได้]

เย้นหว่านคิดไม่ถึงว่าจะได้คะแนนสูงขนาดนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งข้อคิดเห็นนี้กับความคิดของเธอเวลานี้ คาดไม่ถึงว่าเห็นตรงกันโดยบังเอิญขนาดนั้น

เรื่องพวกนั้นที่เธอไม่อยากยอมรับ เวลานี้ก็ถูกสรุปออกมาอย่างตรงไปตรงมาขนาดนี้

ความจริงที่เธอชอบโห้หลีเฉินแล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้การไม่รู้ตัวกลายมาชอบมากๆ แล้ว

เย้นหว่านมองหน้าจอใจลอย หัวใจเต้นเร็วขึ้นหน่อย ในสมองประกายท่าทางของโห้หลีเฉินทั้งนั้น

เธอรักเขาได้เหรอ?

……