บทที่ 362 ฉันจะตามหาเธอให้เจอให้ได้

บทที่ 362 ฉันจะตามหาเธอให้เจอให้ได้

“ ฉันจะตามหาเธอให้เจอให้ได้!”

คำพูดทีละคำของโห้หลีเฉิน เด็ดเดี่ยวและมั่นคง

ไม่ว่าใครจะพาเธอหนีไป แม้ว่าจะซ่อนตัวอยู่ในพื้นดิน เขาก็จะขุดหาพวกเขาออกมาให้ได้โดยไม่สนใจค่าใช้จ่ายในการดำเนินทั้งหมด

เย้นหว่านเป็นของเขา ใครก็ไม่สามารถพาเธอหนีไปได้

ในเวลาต่อมา เว่ยชีกระทืบเท้าไปมาอย่างวุ่น ไม่มีเวลาแม้แต่จะหลับตาและนอนหลับเลย

สมองของเขาเต็มไปด้วยสิ่งต่างๆที่เกี่ยวกับเย้นหว่าน การตามหาเธอ ตามหาเธอโดยไม่สนใจค่าใช้จ่ายในการดำเนินทั้งหมด กลายเป็นงานยุ่งในทุกๆวันของเขา

โห้หลีเฉินก็ทิ้งงานทั้งหมดลง และทุ่มเทหมดใจเพื่อไปตามหาเย้นหว่าน และหาตระกูลเย้น

แต่ว่าตั้งแต่วันนั้นมา เย้นหว่านก็ดูเหมือนจะระเหยไปจากโลก แม้ว่าระดมพลทั้งโลกแล้ว แต่ก็ไม่พบเบาะแสใด ๆ เกี่ยวกับเธอเลยสักนิดเดียว

โห้หลีเฉินโทรหาเบอร์โทรศัพท์มือถือของเย้นหว่านทุกวัน แต่กลับโทรไม่เคยติดสักครั้งเดียว

และเธอก็ไม่เคยตอบ WeChat กลับ

หลังจากเย้นหว่านจากไป ก็หายไปอย่างสะอาดหมดจด โดยไม่เหลือช่องทางติดต่อใด ๆเลย

เว่ยชีตาแดงเพราะนอนดึกติดต่อกัน บนปากมีหนวดที่ไม่มีเวลาโกนขึ้น เขารายงานด้วยเสียงแหบแห้ง:

"คุณผู้ชายครับ พลังที่ระดมพลได้ และเบาะแสทั้งหมด ได้ถูกค้นหามาหมดแล้ว แต่ก็ยังไม่พบเบาะแสของคุณเย้น และตระกูลเย้น... "

เว่ยชีหยุดไปชั่วขณะ และพูดด้วยความยากลำบากเป็นอย่างมาก "เบาะแสทั้งหมดที่เกี่ยวกับตระกูลเย้นหายไปหมดแล้ว จากการตรวจสอบ ก็พบว่าพวกนี้เหมือนเป็นตำนานมากกว่า ไม่มีใครรู้ว่า ตระกูลเย้นอยู่ที่ไหน พวกเราจะตามหาแบบนี้ต่อไป เกรงว่าจะหาตระกูลเย้นไม่เจอนะครับ "

ทำงานมาตั้งหลายปี เว่ยชีจัดการเรื่องเล็กและเรื่องใหญ่กับโห้หลีเฉินมานับไม่ถ้วน และก็เป็นคนที่มีประสบการณ์มากๆคนหนึ่งด้วย

แต่การตามหาตระกูลเย้นในครั้งนี้ แต่กลับทำให้เขารู้สึกหมดพลังอย่างมาก จนถึงกับตกใจมากๆ

เขาใช้วิธีการทั้งหมด ล้วนแต่ไม่เจอที่อยู่ของตระกูลเย้น และสิ่งต่างๆที่เกี่ยวกับตระกูลเย้น ก็เหมือนเป็นตำนานมากกว่า โดยไม่สามารถหาคนที่มีความสัมพันธ์ที่แท้จริงกับตระกูลเย้นได้เลย

ถ้าไม่เคยเจอเย้นโม่หลินตัวจริงๆ เว่ยชีก็ต้องสงสัยว่า ตระกูลเย้นเป็นเพียงแค่ตำนานที่ไม่มีอยู่จริงใช่ไหม

"เพล้ง" หนึ่งเสียง คอมพิวเตอร์แท็บเล็ตในมือของโห้หลีเฉินก็แตกออกจากกันทันที

ข้อมูลที่แสดงด้านบนก็กลายเป็นสีดำทันที

สีหน้าของเขามืดลึกไร้ที่เปรียบ และโหดร้าย จนทำให้ผู้คนรู้สึกมีอันตรายอันน่ากลัว

ตระกูลเย้นซ่อนตัวเก่งมากกว่าที่เขาคิดไว้ซะอีก

"ไปเรียกการ์ดมา!"

แววตาของโห้หลีเฉินเย็นชาเป็นที่สุด

เว่ยชีตัวสั่นทั้งตัว และมองไปคุณผู้ชายของตนอย่างเหลือเชื่อ สงสัยว่าหูของตัวเองมีอะไรผิดปกติไป

ในรอบหลายปีที่ผ่านมา เป็นครั้งแรกที่เขาถามการตัดสินใจของโห้หลีเฉินอีกครั้ง "คุณผู้ชายครับที่คุณพูด ... เป็นเรื่องจริงใช่ไหม?"

น้ำเสียงของโห้หลีเฉินแน่วแน่ "ไปจัดการซะ"

ในที่สุดเว่ยชีถึงจะแน่ใจได้ว่า โห้หลีเฉินต้องการเรียกใช้การ์ดจริงๆ!

เขาแข็งทื่อและไม่ขยับตัว แม้แต่เนื้อบนใบหน้าก็ยังสั่น“ คุณผู้ชายครับ การ์ดเป็นถึงกับดักที่ท่านได้วางมือมาตั้งหลายปีแล้ว เป็นไพ่หลุมหลักที่สำคัญที่สุดของท่านนะครับ! ถ้าการ์ดพวกนี้ถูกเปิดเผยออกมา คนส่วนใหญ่ก็จะสูญเสียคุณค่าของตัวเองนะครับ "

ใช้การ์ดเพื่อไปตามหาคนเพียงเท่านั้น สำหรับเว่ยชี ไม่คุ้มเป็นอย่างยิ่ง!

เขายอมที่จะนอนดึกจนตาแดงต่อ และตามหาทั้งโลกอีกห้าครั้ง

โห้หลีเฉินหัวเราะเยาะ “ ไม่ว่าจะมีค่ามากแค่ไหน ก็เทียบกับเย้นหว่านไม่ได้”

เขายอมที่จะโค้นล้มทุกอย่างตั้งแต่ต้นใหม่ แต่ก็ทนไม่ได้ที่จะใช้แผนแล้วตามหาเย้นหว่านไม่เจอ

เขาจะต้องหาเธอให้เจอให้ได้

ยิ่งผัดวันประกันพรุ่ง เขาก็ยิ่งตื่นตระหนก วิตกกังวล และดูเหมือนว่าจะคว้าเธอไม่ได้แล้ว