บทที่ 626 อย่าใจร้อน

บทที่ 626 อย่าใจร้อน

ท้องก่อนแต่งงานเหรอ

ดังนั้นคือนอนด้วยกันก่อนค่อยแต่งงานเหรอ

อย่างนั้นตอนนี้ก็……

เย้นหว่านอยากจะผลักเขาออกด้วยความเขินอาย แต่ในหัวสมอง กลับมีความคิดที่ว่าโห้หลีเฉินเป็นหมันแวบขึ้นมา มือของเธอก็เกร็งแข็งทื่ออยู่อย่างนั้นเลย

ถ้าหากโห้หลีเฉินเป็นหมันจริง เขาก็ไม่เพียงจะต้องได้รับการบีบคั้นจากตระกูลหยู พ่อแม่ของเธอก็อาจจะไม่ยอมเห็นด้วยง่ายๆเรื่องที่เธอจะอยู่กับโห้หลีเฉิน

อุปสรรคระหว่างพวกเขา ยิ่งใหญ่มากมายขนาดไหน

แต่ถ้าเธอท้องลูกของโห้หลีเฉินจริงๆ อุปสรรคทั้งหมดที่ดาหน้าเข้ามาหาพวกเขาตอนนี้ก็จะกลายเป็นฟองอากาศไปหมด ถูกเป่าเบาๆก็แตกสลายไป

แต่เธอและเขา จะสามารถผ่านอุปสรรคไปได้จริง จนมีลูกแต่งงานกัน

นี่คือสิ่งที่เย้นหว่านพอจะนึกได้ทั้งหมด อนาคตที่สมบูรณ์แบบที่สุด

คิดมาถึงตรงนี้ มือที่คอยดิ้นรนขัดขืนของเย้นหว่าน ก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นกุมมือของโห้หลีเฉินไว้

ใบหน้าแดงก่ำของเธอมองใบหน้าหล่อเหลาซึ่งอยู่ในระยะที่ใกล้อย่างยิ่ง รวบความกล้า โน้มไปข้างหน้าจูบริมฝีปากบางของเขา

โห้หลีเฉินตกตะลึง แปลกใจในท่าทีที่เปลี่ยนไปของเย้นหว่านอย่างกะทันหัน

เย้นหว่านสายตาเปล่งประกายไม่หยุด กัดริมฝีปาก หลับตาลงเบาๆ

เธอซุกอยู่ในอ้อมกอดของเขา ก็เหมือนกับดอกไม้ที่กำลังผลิบานดอกหนึ่ง ดอกไม้สดที่สวยงามรอให้บุรุษมาเด็ดดอม

โห้หลีเฉินมองเธอตรงๆ สายตาในชั่ววินาทีนั้น ลึกล้ำเหมือนบ่อน้ำบ่อหนึ่งที่ลึกมาก

ลมหายใจของเขาเหมือนกับถูกแผดเผาในชั่วพริบตา เร่าร้อนและหนักหน่วง จะแผดเผาเธอและเขาให้กลายเป็นเถ้าธุลี

ห้องที่อยู่ลับตาคน หนุ่มสาวอยู่ด้วยกันตามลำพัง ยินยอมพร้อมใจกัน

ทั้งหมดนี้ ล้วนเหมาะสมพอดี

ปล่อยให้เขาเลือก

โห้หลีเฉินสะกดกลั้นความปรารถนามาตลอด วินาทีที่พลุ่งพล่านขึ้นมาถึงจุดสูงสุดนั้น สัตว์ร้ายที่ถูกควบคุมไว้ในร่าง คำรามต้องการที่จะฉีกเย้นหว่านกลืนกินเข้าไปในท้อง

เขาเข้าใกล้เธอ แทบจะไม่อาจควบคุมได้

การอยากจะเอาหัวใจของเธอ ดูเหมือนว่าจะเข้าครอบงำจิตใจของเขา

เอ่อ——

ระยะห่างจากริมฝีปากชมพูของเย้นหว่านเหลือเพียงไม่มิลลิเมตร ทั้งร่างของโห้หลีเฉิน กลับเหมือนแช่แข็งไว้ ไม่อาจขยับไปด้านหน้าได้อีก

สีหน้าของเขาร้อนผ่าว ค่อยๆเปลี่ยนเป็นจริงจังหนักแน่น ดิ้นรน

เขาต้องการเธอ แน่นอนว่าทำได้

แต่สภาพร่างกายเขาตอนนี้ กลับไม่แน่นอน ว่าจะสามารถให้ความสุขกับเธอไปตลอดชีวิตได้หรือไม่

เขาอยากจะมอบสิ่งที่ดีที่สุดทุกอย่างให้เธอ ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ ชีวิตที่มีความสุขที่สุด รวมทั้งลูกที่น่ารักที่สุด

เขาไม่อยากให้ชีวิตเธอมีความเสียใจหรือข้อบกพร่องใดๆ

ยิ่งไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้าอย่างไร ถ้าหากข้อบกพร่องนั้นเกิดมาจากเขา……

ภายในใจโห้หลีเฉินหนักอึ้ง ทั้งสับสน

อารมณ์ที่หดหู่เหมือนถูกราดด้วยน้ำเย็น จากศีรษะลงมา ทำให้ความร้อนทั้งหมดของเขา ถูกดับมอดลง

ตอนนี้ ยังทำไม่ได้

สายตาลึกล้ำของเขามองไปที่เธอ ริมฝีปากบางพลาดจากริมฝีปากแดงของเธอ ลงไปที่ข้างใบหูของเธอ

เสียงอ่อนโยน กระซิบเบาๆข้างหู “อย่าใจร้อน คืนนี้ค่อยว่ากัน” กลางคืน ผลตรวจก็ต้องรู้หมดแล้ว มีข้อสรุปแล้ว

ได้ยินประโยคนี้ เย้นหว่านก็ลืมตาขึ้นทันที แก้มแดงก่ำข้นทันทีเหมือนตูดลิง

อย่าใจร้อนเหรอ

อย่าใจร้อนเหรอ!

เธอคิดว่าโห้หลีเฉินตอนนี้ก็จะทำ ไม่ง่ายที่เธอจะเกลี้ยกล่อมตัวเองได้ และยังเป็นฝ่ายรุกไปจูบก่อน โห้หลีเฉินกลับบอกเธอว่าอย่าใจร้อน……