บทที่​709 สามข้อเรียกร้อง​

ริมฝีปากของโห้หลีเฉินกระตุกเล็กน้อย “... “

นี่เธอกำลังสารภาพผิดหรือกำลังชมเชยตัวเองกันแน่ เพราะเสน่ห์ของตัวเองทำให้เกิดเรื่อง แต่ท่าทางของเธอเหมือนจะภูมิใจมาก

เมื่อตระหนักได้ถึงความโกรธที่เพิ่มม่กขึ้นของชายหนุ่มตรงหน้า เย้นหว่านเริ่มร้อนใจ ทำไมโห้หลีเฉินถึงได้ง้อยากอย่างนี้นะ

เธอรีบพูดต่อ“ไม่ค่ะไม่ เป็นเพราะตาบ้านั่นตาบอด ที่มาตกหลุมรักฉัน”

ริมฝีปากของ โห้หลีเฉินกระตุกอีกครั้ง รู้สึกว่าไฟในอกของเขาไม่สามารถดับลงได้เลย

แล้วที่เขาตกหลุมรักเย้นหว่าน หมายความว่าเขาตาบอดด้วยหรือเปล่า

โห้หลีเฉินไม่อยากคุยกับเย้นหว่านอีกต่อไป ไม่อย่างนั้นเขายังไม่ทันจะหึงหวง ก็ถูกเธอทำให้โกรธขึ้นมาซะก่อน

“เต้นรำ”

โห้หลีเฉินพูดเสียงแข็ง แล้วดึงเย้นหว่านเพื่อจะเต้นต่อ

เย้นหว่านจะยอมได้ยังไง การเต้นร็อคบ้าบออะไรก็ไม่รู้ เต้นจนเธอจะกลายเป็นคนโง่อยู่แล้ว

เธอกอดเขาแน่นขึ้นติดหนึบเหมือนปลาหมึก ตอนนี้เหลือแค่ขาทั้งสองข้างที่ยังไม่กระโดดขึ้นรัดเอวของเขาไว้

เธอพยายามบิดเบือนหัวข้อ “ถ้าฉันไม่เต้นแล้ว ฉันจะไม่เต้น ถ้าคุณยังไม่ยอมยกโทษให้ฉัน ฉันก็จะกอดคุณไว้แบบนี้และไม่ปล่อยจริงๆด้วย”

โห้หลีเฉินมองลงไปที่หัวเล็ก ๆในอ้อมกอดของเขา ไฟที่เดือดในอกของเขาก็ดับลงอย่างรวดเร็ว

เขาพูดเตือนด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า “พวกเรายังอยู่บนฟลอร์เต้นรำ ทุกคนกำลังดูอยู่นะครับ”

เอ่อ

เย้นหว่านตกตะลึง แล้วหันศีรษะไปมองเล็กน้อย พอเห็นว่าคนข้างๆเธอยังคงเต้นอยู่ ส่วนเธอ ...

หากยังอยู่ในสภาพนี้ต่อไป เธอกับโห้หลีเฉินกลัวว่าจะกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนในงานแทน

น่าขายหน้าตายเลย

แก้มของเย้นหว่านแดงขึ้นมาทันที เธอรีบคลายกอดที่เอวของโห้หลีเฉินออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกะพริบแล้วมองไปที่เขาอย่างเขินอาย

โห้หลีเฉินจับมือเย้นหว่านอย่างจนใจ แล้วพาเธอที่เต้นไม่เป็น เต้นไปตามเขา

ทำนองร็อคแอนด์โรลแตกต่างจากการเต้นรำอื่น ๆ เล็กน้อย พอเริ่มเต้น ฟลอร์เต้นรำก็จะดูมีชีวิตชีวา และดูวุ่นวายมากขึ้น

ดังนั้นแม้ว่าตอนนี้เขาจะกอดกับเย้นหว่าน แต่ก็ไม่มีใครสังเกตเห็นมากเกินไป

เย้นหว่านไม่รู้เล่ห์เหลี่ยมเหล่านี้ ความรู้สึกโดยตรงของเธอ ก็คือการเต้นรำนี้บ้าบอนี้กำลังการท้าทายขีดจำกัดของเธออยู่

เธอจับมือของโห้หลีเฉินไว้แน่นมาก แล้วมองเขาอย่างน่าสงสาร

“ เต้นช้า ๆ หน่อยได้ไหมคะ”

การเคลื่อนไหวของโห้หลีเฉินหยุดลงทันที

พอเห็นใบหน้าเล็ก ๆ ที่น่าสงสารของหญิงสาวตรงหน้า เขาก็ไร้หนทางต่อต้าน

สมรรถภาพร่างกายของเธอ จะอ่อนแอเกินไปหรือเปล่า

ถึงแม้จะตำหนิ แต่การเคลื่อนไหวของโห้หลีเฉินเริ่มช้าลง อ่อนโยนมากขึ้น เขาเปลี่ยนจากการเต้นรำที่รุนแรงเป็นเชื่องช้าลง

เพราะแบบนั้น บนฟลอร์เต้นรำในตอนนี้ พวกเขากลายเป็นจุดเด่นมาก

เซอร์ยุนซีที่เต้นรำอยู่กับซาอินติ แต่จิตใจของเขาอยู่ที่ตัวของเย้นหว่านตลอดเวลา และเขาสังเกตพวกเขาในระหว่างการเต้นรำอยู่ตลอด

เมื่อเห็นว่าทั้งสองเต้นอย่างเชื่องช้า จึงนึกว่าพวกเขาไม่ถนัดเต้นแนวนี้

เขาจึงพูดเสียงดังว่า “คุณพี่ชาย เปลี่ยนคู่เต้นกันครับ”

หลังจากพูดจบ เขาก็ปล่อยมือซาอินติไป ส่วนซาอินติก็หันไปหาโห้หลีเฉินเตรียมพร้อมเปลี่ยนคู่เต้นรำกัน

เย้นหว่านชะงักงัน เธอไม่เต็มใจเป็นอย่างมาก

เธอไม่อยากเต้นรำกับเซอร์ยุนซีและเธอก็ไม่ชอบให้โห้หลีเฉินเต้นรำกับผู้หญิงคนอื่นด้วย

แต่ว่า การแลกเปลี่ยนคู่เต้นรำบนฟลอร์เต้นรำนั้น ไม่สามารถปฏิเสธได้

ถึงแม้เย้นหว่านจะไม่พอใจ แต่ก็ทำได้แค่ทนยอม

เธอรู้สึกหดหู่และเตรียมที่จะถูกปล่อยตัวมือ แล้วเดินไปทางเซอร์ยุนซี แต่โห้หลีเฉินกลับจับมือเธอไว้ไม่ยอมปล่อย

จากนั้นโห้หลีเฉินก็หยุดนิ่ง และก่อนที่ซาอินติจะเดินมาตรงหน้าเขา เขาก็เดินจูงมือเย้นหว่านออกไปนอกฟลอร์เต้นรำอย่างรวดเร็ว

เย้นหว่านมองไปที่ร่างสูงของโห้หลีเฉินด้วยความประหลาดใจ

จะไม่เต้นแล้วเหรอ

จะทำตัวตามอำเภอใจไปหรือเปล่า

เมื่อมองไปที่ซาอินติที่ถูกทิ้งไว้ที่นั่น และไม่มีใครรับต่อ ในใจของเย้นหว่าน มีความสุขราวกับว่าดอกไม้กำลังเบ่งบาน