บทที่​710 พ่อหนุ่ม คุณ​คิดไปไกลจริงๆ​

โห้หลีเฉินยิ้มเยาะที่มุมปากของเขาแล้วพูดว่า “ฉันเป็นคนต่างชาติ ท่านดยุกเซอร์รู้ได้ไหมครับ”

เซอร์ยุนซีพยักหน้ารับ “ผมรู้ครับ”

ในตอนแรกเขาไม่รู้ว่าเย้นหว่านเป็นชาวต่างชาติ แต่ระหว่างทางที่มาที่นี่เขาส่งคนไปตรวจสอบและรู้ข้อมูลของเย้นหว่าน

หลังจากได้เห็นโห้หลีเฉิน เขาก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้น

โห้หลีเฉินผู้มีความสามารถทุกด้านที่เดินทางมาจากต่างประเทศ จนกลายเป็นที่ชื่นชอบของคนในราชวงศ์ หลังจากนั้นไม่กี่วันเขาก็ได้ยินเรื่องนี้เข้าหู

เป็นที่ทราบกันดีว่าโห้หลีเฉินปฏิเสธข้อเสนอการแต่งงานกับเจ้าหญิงโดยไม่แม้แต่จะคิด ดังนั้นเขาจึงโชคดีอย่างยิ่งที่ข้อเสนอของเขาไม่ถูกปฏิเสธโดยตรง

โห้หลีเฉินกล่าวอย่างเคร่งขรึม “เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม ผมปฏิบัติตามกฎของคุณที่นี่ แต่กฎของทางเราก็ไม่สามารถเพิกเฉยได้”

“เย้นหว่านของเรา ถูกเลี้ยงดูอย่างดีมาตั้งแต่เด็ก เป็นสิ่งสำคัญที่ปกป้องไว้ในฝ่ามือมาอย่างดี แม้ว่าเธอจะแต่งงานแล้ว เธอก็จะไม่สามารถรับใช้หรือดูแลผู้ชายหรือจะเป็นวัวหรือม้ารับใช้ผู้ชายไม่ได้ “

“ถ้าคุณต้องการแต่งงานจริงๆ คุณต้องยกเลิกระบบการปกครองแบบชายที่เหนือกว่า และความต่ำต้อยของเพศหญิงในครอบครัวเธอสำคัญที่สุด คุณไม่สามารถปล่อยให้คนอื่นรังแกหรือนินทาเธอได้ คุณทำได้หรือเปล่า”

เมื่อคำพูดเหล่านี้ออกมาเซอร์ยุนซีก็ตะลึงงันไป

เขาครุ่นคิดเกี่ยวกับคำขอต่างๆ มากมาย แต่เขาไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องนี้

ความคิดที่ว่าผู้ชายเหนือกว่าผู้หญิงนั้นฝังแน่นอยู่ในประเทศเบียนหนานและเป็นเรื่องธรรมดาในประเทศของเขา

จะให้เขาตัดแนวคิดนี้ตอนนี้ง่ายๆได้อย่างไร

ถ้าแต่งงานกับเธอในอนาคต ทุกอย่างต้องเชื่อฟังเธอ เอาอกเอาใจเธออยู่ตลอด

เรื่องพวกนี้ไม่เคยมีมาก่อนในประเทศเบียนหนานและไม่เคยมีแบบอย่างให้เห็น

แม้แต่ซาอินติที่เพิ่งตามมาก็ยังตกใจเมื่อได้ยินแบบนี้

เธอบ่นพึมพำ “เป็นไปไม่ได้ จะเป็นแบบนั้นได้อย่างไร ไม่มีทางหรอก”

แนวคิดนี้ฝังรากลึกเข้าสู่กระดูก มีเพียงไม่กี่คนในโลกที่มีความกล้าหาญที่จะต่อต้านได้

ยิ่งไปกว่านั้น เซอร์ยุนซียังคงเป็นบุคคลยิ่งใหญ่ที่มีผลต่อประเทศเป็นอย่างมาก

เย้นหว่านมองไปทางโห้หลีเฉินด้วยความตกใจและชื่นชมนับถือ

ก่อนจะเข้าใจ ว่านี่เป็นมาตรการรับมือของโห้หลีเฉิน

ตั้งแต่แรกเริ่มที่โห้หลีเฉินไม่ได้ปฏิเสธออกไปโดยตรง แต่บอกว่าไม่มีใครคู่ควรกับเธอ ดังนั้นเขาจึงเริ่มลงมือจัดการเซอร์ยุนซี ทีละขั้นตอน จนถึงปัจจุบันข้อเรียกร้องสามประการคือบันไดที่ เซอร์ยุนซีไม่สามารถปีนข้ามไปได้

อยู่ที่นี่ ถ้าผู้หญิงปฏิเสธคำขอแต่งงานของผู้ชาย ก็จะมีจุดจบที่เลวร้ายมาก แต่ถ้าฝ่ายชายยอมแพ้โดยสมัครใจ ก็จะเป็นอีกผลลัพธ์หนึ่ง

โห้หลีเฉินพยายามบังคับเซอร์ยุนซีให้ละทิ้งความคิดริเริ่มเอง

ซาอินติมองไปที่เซอร์ยุนซีอย่างร้อนรน จากนั้นก็มองไปที่โห้หลีเฉินแล้วพูดชักชวน

“หลีเฉินคะ คำขอของคุณค่อนข้างลำบากใจ และเป็นไปไม่ได้ที่จะทำแบบนั้น คุณเปลี่ยนคำเรียกร้องของคุณได้ไหมคะ”

“เฮอะ ถ้าคุณทำไม่ได้ คุณไม่มีสิทธิ์แต่งงานกับเย้นหว่าน”

โห้หลีเฉินพูดอย่างเย็นชา แววตาของเขาเต็มไปด้วยความดูถูกประชดประชัน

เซอร์ยุนซีขมวดคิ้วแน่นมองไปที่เย้นหว่านที่ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังโห้หลีเฉินด้วยสายตาที่สับสนมาก

เธอเป็นผู้หญิงที่โดดเด่นที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา

บางทีอาจเป็นเพราะเธอเป็นชาวต่างชาติ อิทธิพลทางวัฒนธรรมที่เธอได้รับจากวัยเด็กนั้นแตกต่างกับที่นี่ และนั่นคือเหตุผลที่เธอปฏิบัติต่อเขาเช่นนี้

เป็นเพราะเหตุนี้ เขาจึงจะชื่นชมและชอบเธอ

การเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบที่มีมาแต่โบราณเป็นสิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ แม้แต่เซอร์ยุนซีก็ไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย

แต่ตอนนี้เพื่อให้ได้แต่งงานกับเย้นหว่าน เขายินดีที่จะคิดทบทวนเกี่ยวกับเรื่องนี้

เซอร์ยุนซีเม้มริมฝีปาก เขามองตรงไปที่โห้หลีเฉิน แล้วพูดอย่างหนักแน่นและจริงใจ

“โอเคครับ ผมเห็นด้วย จากนี้ไปในบ้านของผมเซอร์ยุนซีคนนี้ จะไม่มีความคิดที่ว่าผู้ชายมีอำนาจเหนือกว่าผู้หญิงอีกต่อไป เย้นหว่านจะเป็นภรรยาที่มีจุดยืนเท่าเทียมกับผม เป็นภรรยาที่ผมจะรักและเอาแต่ใจไปตลอดชีวิต”

ทันทีที่พูดจบ ทุกคนที่ได้ยินก็พากันถกเถียงจนเกิดเสียงดังไปทั่วงาน

พอผู้คนที่อยู่ใกล้เคียงได้ยิน พวกเขาทั้งหมดพาหันมองไปที่เซอร์ยุนซีด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ