บทที่ 900 รู้สึกอาย...นิดหน่อย

"อะไรนะ?ล่วงหน้ายังไงคะ?"

เย้นหว่านหูดีได้ยินคำนี้ สายตาที่ตื่นตาตื่นใจได้มองไปทางฝู้ยวนที่อยู่ข้างนอก

"หนังสือเล่มนี้ได้บันทึกไว้ครับ ผมเห็นพอดี"

ฝู้ยวนชี้หนังสือในมือตัวเอง แต่กลับไม่ได้เดินเข้าไปใกล้ห้องนั้นทันที แต่ได้มองไปที่หยูฉู่สองด้วยสายตาสอบถาม

เขารู้ตัวดีมาก ตอนนี้หยูฉู่สองอยากจะไล่เขาออกไปจากที่นี่จนใจแทบขาดอยู่แล้ว ไม่อยากให้เขาเห็นสิ่งของอย่างอื่นอีก

หยูฉู่สองสีหน้าบูดบึ้ง แต่สุดท้ายก็ได้พยักหน้าอยู่

เกี่ยวพันถึงเรื่องช่วยชีวิตของโห้หลีเฉิน เขาได้แต่อดทนต่อไป

ทีนี้ฝู้ยวนถึงถือตำราการแพทย์เดินเข้าไป

จากการต้อนรับด้วยสายตาลุกวาวของเย้นหว่าน ฝู้ยวนได้กางหนังสือในมือออก พร้อมชี้ในหนังสือแล้วพูดว่า "นี่เป็นบันทึกของตำราการแพทย์ บอกว่าดอกหวงต่านผลิบานต้องใช้เวลาสามถึงห้าปี ออกผลต้องใช้เวลาสิบปีครับ"

ระหว่างพูด เขาได้มองดอกหวงต่านที่อยู่ข้างบ่อน้ำพุร้อนพร้อมส่ายหัว "นี่เพิ่งออกดอกตูมได้ไม่นาน ถ้าจะให้ผลิบาน อย่างน้อยก็ต้องรออีกสองปีครับ"

ส่วนออกผลนั้น ก็ยิ่งนานเข้าไปอีก

เย้นหว่านฟังคำนี้แล้วหน้าซีดทันที ดอกหวงต่านเป็นนาจาหรือไง แค่ออกดอกยังต้องใช้เวลาตั้งสามปี

โห้หลีเฉินไม่มีเวลามารอนานขนาดนั้นหรอก เธอรีบถามว่า "แล้วคุณบอกว่าสามารถล่วงหน้า ล่วงหน้ายังไงคะ?"

"อยู่นี่ครับ"

ฝู้ยวนชี้เนื้อหาท่อนล่างในหนังสือ "ในนี้บอกว่า คนที่ต้องการดอกไม้นี้ ก็จะเกิดฮอร์โมนบางอย่างที่ดึงดูดซึ่งกันและกันกับดอกชนิดนี้ ถ้าคนคนนั้นแช่อยู่ในน้ำพุร้อนนี้ติดต่อกันเป็นเวลาสามวัน ก็จะทำให้ดอกหวงต่านผลิบานออกดอกอย่างรวดเร็วครับ"

"มหัศจรรย์ขนาดนี้เลย?"

เย้นหว่านตะลึงจะแย่อยู่แล้ว นี่เพิ่งจะได้ยินเป็นครั้งแรกว่ามีการดำเนินการแบบนี้ด้วย

เธอแหงนหน้าขึ้นไปดูในหนังสือ เห็นในหนังสือได้เขียนไว้แบบนี้จริงๆด้วย

ส่วนที่อื่น ก็ได้แนะนำดอกหวงต่านอย่างละเอียดมาก แม้กระทั่งมันสามารถรักษาโรคอะไร จะเข้ากันยังใช้ยังไงต่างก็ได้บันทึกไว้อย่างละเอียดยิบ

ถึงเธอที่เป็นคนนอก ดูแล้วก็ยังรู้สึกว่ามีเหตุผลเลย

หยูฉู่สองหัวเราะอย่างพึงพอใจ "ถ้าเป็นแบบนี้ก็ดีมากเลย ใช้เวลาแค่สามวันดอกหวงต่านก็ผลิบานแล้ว เฉิน โรคของหลานมีทางรักษาหายแล้ว"

ต่อจากนี้ ก็แค่ให้เย้นหว่านตั้งครรภ์มีลูก โห้หลีเฉินก็จะอยู่เย็นเป็นสุขตลอดชีวิต

โห้หลีเฉินเม้มปากแล้วพูดกับฝู้ยวนว่า "ผมขอดูหนังสือเล่มนี้หน่อยได้มั้ย?"

"เอิ่ม......" ฝู้ยวนลังเลไปครู่หนึ่ง จากนั้นได้พูดอย่างลำบากใจว่า "ได้สิครับ แต่หนังสือเล่มนี้พิเศษ ตอนนี้มีแค่ผมเท่านั้นที่สามารถเปิดได้ ถ้าคุณดู ก็เลยสามารถเห็นแค่นี้ครับ

แน่นอน ถ้าคุณอยากดูอย่างอื่น ถ้าไม่รู้สึกว่าวุ่นวาย ผมสามารถช่วยคุณพลิกหน้าหนังสือ ให้คุณดูได้ครับ"

ระหว่างที่พูด ฝู้ยวนก็ได้ยื่นหนังสือมาที่มือของโห้หลีเฉินอย่างเคารพนอบน้อม

เหมือนที่เขาพูดเลย ตอนนี้หนังสือเล่มนี้สามารถเห็นเนื้อหาของสองหน้านี้เท่านั้น พอพลิกไปหน้าอื่น ก็เป็นหนังสือภูมิศาสตร์เดิมอีกเช่นเคย

การตั้งค่าที่เป็นความลับนี้ช่างประณีตจริงๆ

ถึงคนอื่นแย่งหนังสือเล่มนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์ เพราะดูเนื้อหาด้านในไม่ได้เลย

ส่วนฝู้ยวนเปิดหนังสือเล่มนี้ได้ยังไง นี่ถือเป็นความลับของเขา เขาก็ไม่บอกหรอก

โห้หลีเฉินได้ดูหนังสือสองหน้านี้อย่างละเอียด ได้จำการแนะนำของดอกหวงต่านไว้ในใจ เสร็จแล้วได้เปิดไปหน้าอื่นอย่างเรื่อยเปื่อย จากนั้นได้ยื่นให้ฝู้ยวนพร้อมพูดว่า "เปิด"

"ได้ครับ"

ทันใดนั้นฝู้ยวนได้ยื่นมือมาจับหนังสือหน้านั้นไว้ เนื้อหาของหนังสือหน้านั้นได้เปลี่ยนไปทันที

ได้แสดงยาสมุนไพรที่ล้ำค่าอีกชนิดหนึ่งออกมา พร้อมบันทึกทุกอย่างที่เกี่ยวกับยาสมุนไพรตัวนี้ และสถานที่เจริญเติบโตของมัน

ในขณะเดียวกัน หนังสือหน้าที่เดิมทีบันทึกดอกหวงต่านไว้ ได้เปลี่ยนกลับมาเป็นหนังสือภูมิศาสตร์อีกครั้ง โห้หลีเฉินลองพลิกหรือว่าจับต้องดู ก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอันใดเลย

เป็นวิธีบันทึกชิปที่ไฮเทคจริงๆ

อีกอย่างเนื้อหาในนี้ก็น่าจะเป็นของจริงอยู่

หลังจากตรวจสอบหนังสืออย่างละเอียดรอบหนึ่งแล้ว โห้หลีเฉินได้คืนหนังสือให้ฝู้ยวนแล้วพูดว่า "ออกไปก่อนเถอะ"