บทที่ 912 ความกล้าหาญทะยานขึ้นฟ้า

ท่านอาวุโสแปดเห็นว่าเย้นหว่านไม่เอ่ยพูดเสียทีจึงเรียกด้วยความสงสัย "คุณเย้น?"

"อ๊ะ?"

เย้นหว่านถึงได้สติกลับคืนมา รีบร้อนเก็บงำอารมณ์ความรู้สึกที่ยุ่งเหยิงในใจเอาไว้ ใบหน้าแย้มรอยยิ้มบางๆอย่างมีมารยาท

"ฉัน ฉันก็ไม่ค่อยทราบชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องงานแต่งงานเท่าไรนักค่ะ"

"ไม่เป็นไร ผมเตรียมอัลบั้มมาแล้ว คุณสามารถดูแล้วเลือกจากในนั้นได้"

ท่านอาวุโสแปดยิ้มให้อย่างสุภาพอ่อนโยน เขายืนอยู่ที่หน้าประตู ประคองอัลบั้มเอาไว้ในมือ

เย้นหว่านเห็นการกระทำของเขาแล้ว ถึงได้สังเกตเห็นว่า ท่านอาวุโสแปดยืนอยู่หน้าประตูมาโดยตลอด คล้ายกับว่าถูกจำกัดให้ไม่สามารถเข้ามาในห้องของเธอได้ตามอำเภอใจ

เย้นหว่านแปลกใจเล็กน้อย คนปกติหลังจากพูดคุยกันแล้วก็จะเดินตรงเข้ามาในห้อง

ยิ่งไปกว่านั้น สถานะของฝ่ายตรงข้ามก็คือตำแหน่งท่านอาวุโสแปดของตระกูลหยู

แต่เห็นได้ชัดว่าการจัดการเรื่องราวต่างๆล้วนเต็มไปด้วยความระมัดระวัง

เย้นหว่านเอ่ยยิ้มๆในทันที "เชิญคุณเข้ามาก่อนค่ะ มานั่งคุยกัน"

"ครับ รบกวนแล้ว"

ท่านอาวุโสแปดถึงได้เดินเข้ามาในห้อง และเลือกนั่งบนโซฟาตรงข้ามกับเย้นหว่าน

หลังจากนั้นก็วางอัลบั้มเล่มหนาๆเล่มหนึ่งลงตรงหน้าเย้นหว่านอย่างเรียบร้อย

เขาเอ่ยแนะนำ "ด้านในเป็นภาพดีไซน์แบบร่างงานแต่งงานในสไตล์ที่แตกต่างกัน สถานที่ในการจัดงานก็มีโบสถ์ ชายหาด สนามหญ้า ป่า เป็นต้น คุณดูก่อนว่ามีแบบที่ชอบหรือไม่ ถ้าไม่มีล่ะก็ ผมจะให้นักออกแบบจัดการออกแบบใหม่"

เย้นหว่านที่ถืออัลบั้มเล่มหนาอยู่นั้นก็ตกตะลึงไปในทันที

ด้านในเป็นภาพงานแต่งงาน แต่กลับมอบหมายให้นักออกแบบออกแบบเป็นพิเศษอย่างนั้นหรือ อีกทั้งยังหนาเป็นตั้งด้วย

คนอื่นจัดงานแต่งงาน ส่วนใหญ่ล้วนจัดหาภาพงานแต่งงาน หรือไม่ก็รูปแบบการตกแต่งของโรงแรม ส่วนของเธอทุกขั้นตอนล้วนให้นักออกแบบดีไซน์แบบร่างงานแต่งงานออกมาด้วยความพิถีพิถัน เพื่อให้เธอเลือกเอาตามใจชอบ

สมกับที่เป็นตระกูลหยู ใจกว้าง ไม่ตระหนี่ถี่เหนียวในการใช้เงินจริงๆ

เย้นหว่านทอดถอนใจ เปิดอัลบั้มดู แค่เห็นภาพแรกก็ถูกการตกแต่งอันงดงามที่ชายหาดเบื้องหน้าทำให้ตกตะลึงเสียแล้ว

เบื้องหลังคือทะเลสีฟ้าท้องฟ้าสีคราม เวทีงานแต่งปกคลุมไปด้วยดอกไม้สด จัดออกมาในรูปแบบที่งดงามเป็นอย่างมาก คล้ายกับว่ายืนอยู่ท่ามกลางหมู่มวลดอกไม้อย่างไรอย่างนั้น

เจือไปด้วยกลิ่นอายมายาแห่งเทพเซียน

ส่วนด้านหน้าทางเดิน ข้างๆก็มีทะเลสาบน้ำสีเขียวใสอยู่แห่งหนึ่งที่มีเรือลำเล็กอันงดงามประณีตจอดอยู่ลำหนึ่ง

นักออกแบบคนนี้ ต้องการจะให้เธอนั่งเรือลำนี้เข้ามา และเดินขึ้นไปบนเวทีงานแต่งที่ประดับไปด้วยดอกไม้สด

ทุกขั้นตอนล้วนเป็นภาพจินตนาการที่สวยงามมาก

เย้นหว่านดูแค่เพียงภาพนี้ก็สามารถจินตนาการภาพงานแต่งงานที่สวยงามงานหนึ่งออกมาได้แล้ว

เธออดไม่ได้ที่จะเกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาว่า แบบร่างภาพแต่งงานภาพแรกสวยถึงขนาดนี้ ด้านหลังยังหนาอีกเป็นตั้งนั้นจะเป็นอย่างไรกัน

เธอพลิกหน้าถัดไปด้วยความคาดหวังเต็มอก ภาพถัดไปแต่ละภาพล้วนไม่ได้ทำให้เธอผิดหวัง

เพียงแค่หมวดหมู่ชายหาดชายทะเล ก็มีสไตล์ที่แตกต่างกัน มีทั้งดอกไม้สด มีทั้งความงดงามสดใสของสีเขียว มีสไตล์นอร์ดิกหรูหรา มีแนวอาร์ต และมีสไตล์หรูหราตระการตาเช่นกัน...

เกือบจะทั้งหมดที่เย้นหว่านสามารถนึกถึง ในอัลบั้มดีไซน์แบบร่างงานแต่งงานเล่มนี้แทบจะมีหมด

อีกทั้งแต่ละแบบก็มีสไตล์ที่แตกต่างกัน การออกแบบตกแต่งก็ไม่เหมือนกัน ไม่มีความเหมือนกันเลยแม้แต่น้อย แต่ละภาพล้วนทำให้ผู้คนตกตะลึง

เย้นหว่านที่ดูแต่ละภาพแล้วก็รู้สึกว่าสวยมาก มองไปมองมาก็ลืมเลือกสถานที่จัดงานแต่งงานให้กับตัวเอง แต่เป็นการชื่นชมทุกภาพ ทุกวิวทิวทัศน์แทน

เมื่อดูถึงภาพสุดท้าย เย้นหว่านก็รู้สึกว่าได้สัมผัสและเพลิดเพลินไปกับความงดงามด้วยสายตา

ท่านอาวุโสแปดมีความอดทนสูงมาก ยิ้มน้อยๆ มองมาทางเย้นหว่าน "คุณเย้น ชอบแบบไหนหรือ"

เย้นหว่านสับสน "ชอบหมดเลยค่ะ"

ท่านอาวุโสแปดยิ้ม สีหน้าท่าทางเมตตาอ่อนโยนเป็นอย่างมาก

"งานแต่งงานจัดได้เพียงแค่ครั้งเดียว เลือกแบบที่ชอบที่สุดออกมาแบบหนึ่งเถอะครับ"

"อย่างนั้น ฉันจะดูอีกหน่อยค่ะ"

เย้นหว่านอุ้มอัลบั้มขึ้นมาพลิกดูต่ออีกรอบ

พวกนี้น่าจะเป็นภาพดีไซน์แบบร่างที่ให้นักออกแบบงานแต่งงานหัวกะทิทำออกมา ดังนั้นทุกใบแทบจะเรียกได้ว่าเป็นงานชั้นยอด สวยงามเป็นอย่างมาก

เย้นหว่านที่ต้องเลือกออกมาอันหนึ่งจากในบรรดาภาพทั้งหมดนี้นั้นก็ลำบากใจเป็นอย่างมาก

ถ้าหากว่าตอนนี้โห้หลีเฉินอยู่ด้วยก็ดี เขาจะได้แสดงความคิดเห็นในสิ่งที่เขาชอบ แบบนี้ก็จะเลือกได้ง่ายกว่าเยอะมาก เพราะสิ่งที่สามารถทำให้เขาชื่นชอบได้นั้นมีจำกัดมากเกินไป