บทที่ 939 เจ้าคนที่ทั้งอ่อนแอและขี้เกียจคนนี้

บอดี้การ์ดบางคนก็มีลังเลใจบ้าง สายตาพากันมองไปยังพี่ใหญ่ของพวกเขา

กำลังวังชาหัวหน้าบอดี้การ์ดก็มีเมื่อยล้าบ้าง "พวกนายสองสามคนไปเถอะ อย่าสูบนานไปล่ะ ทุกคนก็ผลัดเปลี่ยนกันไปผ่อนคลาย"

ตอนนี้เป็นช่วงเช้า คนที่ออกจากเมืองมีไม่มาก พวกเขาคาดการณ์ว่าเย้นโม่หลินไม่กล้าออกมาในเวลานี้อย่างมั่นใจ

เขาจะต้องฉวยโอกาสมาตอนที่คนออกเมืองเยอะอย่างตอนกลางวันกับตอนเย็นอย่างแน่นอน ปะปนอยู่ในฝูงชน คนเยอะจะยิ่งยุ่งวุ่นวาย โอกาสที่เขาหนีออกไปสำเร็จก็มากขึ้น

"พี่ใหญ่ พี่ก็ไปสูบสักสองมวนกับพวกเราสิ?"

"ไม่ล่ะ เบื้องบนกำชับไว้ ต้องรักษาการณ์อย่างเคร่งครัดตลอดเวลา ต้องรักษาความตื่นตัวสูงสุด แม้ว่าตอนนี้คนจะน้อย ฉันก็ต้องเฝ้าตรวจสอบที่นี่อย่างละเอียด"

รักษาความตื่นตัวสูงสุดอยู่ตลอดเวลา จึงจะเกิดความผิดพลาดได้ยาก

แต่ตอนนี้รถน้อย พวกพี่น้องออกไปสูบบุหรี่พักผ่อน คนน้อยก็น่าจะพอถูไถผ่านไปได้

พวกบอดี้การ์ดก็ไม่พูดโน้มน้าวต่อ เดินเกาะไหล่อ้อมไปด้านนอกทางด่วนสูบบุหรี่พักผ่อนกัน

คนที่เหลือก็ไร้เรี่ยวแรง คอยเฝ้าอย่างเกียจคร้าน รถมาคันหนึ่งก็ไปตรวจสอบคันหนึ่ง

"เอ๊ะ มีรถบรรทุกมาขบวนหนึ่ง "

บอดี้การ์ดชี้ถนนข้างหน้า

เห็นเพียงรถบรรทุกคันใหญ่ห้าคันค่อยๆ ขับมา

หัวหน้าบอดี้การ์ดยืนตรงทันที พลางออกคำสั่ง "ขวางรถตรวจสอบ"

"ครับ"

พวกบอดี้การ์ดก็รีบเดินไปอย่างรวดเร็ว

รถบรรทุกให้ความร่วมมืออย่างดี ต่างจอดอยู่ที่ข้างทางทีละคัน

หัวรถทั้งหมดมีจำนวนสองคน ผู้ชายวัยกลางคนผิวคล้ำหนึ่งคน และหนุ่มน้อยที่ดูอายุไม่ถึงยี่สิบปีหนึ่งคน

หลังจากผู้ชายวัยกลางคนลงจากรถ ก็ยื่นเอกสารทุกอย่างของตัวเองอย่างทันทีไม่รอช้า เอ่ยอย่างยิ้มๆ

"นายท่าน ผมขับรถขนส่งวัว บัตรผ่านอะไรต่างมีครบหมดครับ"

หัวหน้าบอดี้การ์ดประเมินผู้ชายด้วยสายตาคมกริบหนึ่งรอบ แล้วมองหนุ่มน้อยอายุน้อยคนนั้นที่อยู่ข้างๆ หลังจากนั้นจึงจะพลิกดูเอกสารพวกนี้ทันที

เอกสารครบถ้วน อีกทั้งขนส่งที่ถนนเส้นนี้ตลอดปีด้วย

ไม่มีปัญหา

หัวหน้าบอดี้การ์ดคืนเอกสารให้เขา พลางเอ่ย "เราต้องตรวจรถทีละคัน"

"หา? ยังต้องตรวจเหรอ?"

ชายวัยกลางคนเหนือความคาดหมายเล็กน้อย แต่ก็ยอมรับโดยไม่สะทกสะท้านทันที ท่าทางพูดจาด้วยง่ายมาก "นายท่าน เชิญคุณตรวจได้ตามสบายเลยครับ ที่ด้านหลังบรรทุกไว้เป็นวัวทั้งหมด มันนิสัยเจ้าอารมณ์ ตอนที่คนของคุณดู ระวังหน่อยนะครับ เดี๋ยวจะบาดเจ็บเอา"

หัวหน้าบอดี้การ์ดยกมือให้สัญญาณ บอดี้การ์ดคนอื่นมุ่งไปด้านหน้าทันที แยกคนออกเป็นกลุ่มไปที่รถห้าคัน

ให้คนขับรถของทุกคันลงจากรถ ตรวจสอบเอกสารทีละคัน

ทว่ารถคันที่สามเกิดปัญหาเล็กน้อยนิดหน่อย

ด้านในมีแค่ผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่คนหนึ่งลงมา ลำตัวมีผิวสีคล้ำ ใบหน้าเรียบเฉย มองดูแล้วโหดๆ

บอดี้การ์ดถามเขา "ในรถคนนี้มีแค่คุณคนเดียวเหรอ?"

ในรถสี่คันที่เหลือ ต่างมีคนขับสองคน เพราะระยะทางไกล ต้องเปลี่ยนคนขับ

ชายร่างสูงเอ่ยด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ "ยังมีอีกคน"

"อยู่ไหนล่ะ?" บอดี้การ์ดซักถาม

ชายร่างสูงเอ่ยอย่างหงุดหงิด "คุณดูเอาเอง"

พูดจบ เขาก็เดินตรงไปพิงด้านข้างตัวรถ ใบหน้าอึมครึมท่าทีไม่อยากสนใจใคร

เป็นครั้งแรกที่บอดี้การ์ดถูกปฏิบัติด้วยใบหน้าเย็นชาเช่นนี้

หากรู้ว่าการตรวจถนนเส้นนี้ พวกเขาคนเยอะทรงอิทธิพล ทั้งยังเป็นคนของตระกูลหยู ไม่ว่าตรวจสอบรถของใคร ต่างปฏิบัติด้วยความอ่อนน้อม กลัวว่าจะให้ความร่วมมือได้ไม่ดี

ทว่าคนนี้ แม้จะให้ความร่วมมือ แต่ว่าไม่ไว้หน้าให้เลยแม้แต่นิดเดียว นิสัยเจ้าอารมณ์เสียยิ่งกว่าพวกเขา

บอดี้การ์ดอยากสั่งสอนเขาตรงนี้สักรอบ

"อย่าให้ฉันตรวจเจออะไรผิดปกติล่ะ ไม่อย่างนั้นฉันเอาคุณตายแน่"