บทที่ 947 นายน้อยก็คือเทพเจ้าที่ทำได้ทุกอย่าง

"กฎคือสิ่งที่มนุษย์กำหนดขึ้นมา ฉันเป็นผู้นำตระกูล สิ่งที่ฉันพูด ก็สามารถเป็นกฎได้เหมือนกัน"

เสียงดุดันของหยูฉู่สอง ทำให้ทุกคนเงียบกริบในทันที

รังสีของเขาทรงพลังเป็นอย่างมาก "เรื่องนี้กำหนดมาอย่างนี้แล้ว ห้ามใครเห็นต่างเด็ดขาด แยกย้าย!"

ท่านอาวุโสสามเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าหยูฉู่สองจะตัดสินใจแหกกฎต่อหน้าคนทั้งตระกูลอย่างนี้

ทั้งเผด็จการ และ.....สะเทือนใจผู้คน

ท่านอาวุโสสามขมวดคิ้วมุ่น รู้สึกใจไม่ดี ทำได้เพียงรีบเดินตามไปติดๆ

ท่านอาวุโสหกเดินตามต้อยๆ

ท่านอาวุโสรองตบโต๊ะพร้อมกับสบถอย่างโมโห "ท่านประมุขทำเกินไปแล้ว ในเมื่อจัดประชุมตระกูลขึ้นมา ก็ควรที่จะปฏิติบัติตามความคิดเห็นของทุกคนในตระกูลสิ

ทำไมถึงทำอะไรตามใจตัวเองอย่างนี้ ดึงดันจะโจมตีตระกูลเย้นให้ได้เลยหรือไง?

เป็นแบบนี้ มีแต่จะทำให้ตระกูลหยูเสียหาย เศรษฐกิจถดถอย การได้เป็นที่หนึ่งของโลก ยังจะหวังได้อยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้?"

เสียงพูดของท่านอาวุโสรองไม่ใช่เบาๆ ดังสะท้อนเข้ามาในหูของทุกคนในหอประชุม

เมื่อพวกเขาได้ยินดังนั้น ก็พากันครวญครางเสียงเบา พร้อมกับถกเถียงกัน

ท่านประมุขที่เดิมทีสูงส่ง น่าเกรงขามและมีความเที่ยงธรรม พอเจออย่างนี้ ดูเหมือนจะไม่ใช่อย่างที่คิดแล้ว

ในใจของทุกคนต่างคิดไปต่างๆนานา

คนที่เลือกอยู่ตรงกลางส่วนหนึ่ง มองหยูฉู่สองที่กำลังเดินจากไป พร้อมกับส่ายหน้าและถอนหายใจอย่างปลงๆ

หลังจากออกมาจากสถานที่ประชุม ท่านอาวุโสรองและท่านอาวุโสแปดก็เดินตามโห้หลีเฉินเข้าไปในตึก

ท่านอาวุโสรองมองไปรอบๆ หลังจากแน่ใจว่าไม่มีคนอยู่ ก็เอ่ยถามอย่างสงสัยว่า

"นายน้อย คุณทำได้ยังไงกัน? น้องสามบิดเบือนความจริงในที่ประชุม แต่คุณกลับไม่พูดขัดอะไรสักอย่าง แล้วทำไมคนในตระกูลถึงสนับสนุนคุณเยอะขนาดนั้นล่ะ?"

โห้หลีเฉินเม้มปาก ฝีเท้าชะงักชั่วครู่ จากนั้นก็ก้าวเดินไปข้างหน้าต่อ

ท่านอาวุโสแปดรีบอธิบายว่า

"นั่นก็เพราะว่านายน้อยของเราเก่งยังไงล่ะ ก่อนเริ่มประชุม นายน้อยสำรวจข้อมูลของผู้เข้าร่วมประชุมมาหมดแล้ว โดยแบ่งเป็นคนสนิท ผู้ติดตาม คนที่ไม่ชอบท่านประมุข เพราะถูกปฏิบัติอย่างลำเอียง รวมไปถึงคนที่เป็นกลาง"

"จากนั้นเขาก็ให้คนของตัวเอง แอบส่งสารให้คนที่ไม่ชอบท่านประมุขและคนที่เป็นกลาง อธิบายที่มาที่ไปและผลที่จะตามมาของเรื่องนี้ รวมไปถึงผลประโชน์ที่ต้องเสียไป ให้คนพวกนั้นตัดสินใจเอาเอง"

"จริงๆแล้วหลายปีมานี้ ท่านประมุขเผด็จการกับคนอื่น ยกเว้นคนใกล้ชิดของตัวเอง คนเบื้องล่างจำนวนมากได้รับการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม คนที่ไม่ชอบเขาไม่ได้มีแค่หนึ่งพันสามร้อยคนหรอก แต่หลายๆคนยังต้องไตร่ตรองสารพัดเรื่อง และต้องคิดให้รอบคอบ รวมไปถึงเฝ้ามองท่าทีของทั้งสองฝ่าย เลยไม่ได้สนับสนุนนายน้อย ดังนั้นผลสุดท้ายจึงออกมาเท่ากันยังไงล่ะ"

ท่านอาวุโสแปดมองโห้หลีเฉินอย่างเคารพนับถือ แล้วพูดต่อว่า "การผลที่ออกมาเสมอกัน นายน้อยเองก็คำนวณได้ตั้งนานแล้ว ถึงขั้นคาดการณ์ได้ว่าท่านประมุขอาจจะแหกกฎ ดึงดันที่จะโจมตีตระกูลเย้นให้ได้ เมื่อเป็นแบบนี้ ท่านประมุขจึงเกณฑ์คนไปได้แค่ครึ่งหนึ่ง สำหรับตระกูลเย้น จึงเป็นการลดภาระลงเยอะ อีกอย่าง การที่ท่านประมุขแหกกฎเองแบบนี้ คนที่เป็นกลางในและเฝ้ามองสถานการณ์ในตอนแรกก็คงผิดหวังกับเขาไม่มากก็น้อย จากนั้นก็จะหันมาติดตามนายน้อยของเรา

ถึงจะจงรักภักดี แต่ก็คงฝังใจแล้วส่วนหนึ่ง

ดังนั้นหลังจากเรื่องในครั้งนี้ เราจะไม่ใช่แค่สามารถบีบให้ท่านประมุขล้มเลิกการใช้หน่วยพิทักษ์กฎตระกูลมาเล่นงาน แต่เรายังจะได้รับกำลังเสริมจากตระกูลหยูมากกว่าครึ่งอีกด้วย"

ได้ยินดังนั้น ท่านอาวุโสรองก็อ้าปากค้างอย่างช็อกๆ

ตอนนี้เขาเพิ่งได้เข้าใจย้อนหลัง ว่าแผนเล่นกับใจคนของโห้หลีเฉินมันเป็นแบบนี้นี่เอง

มันคือแผนซ้อนแผน ทำให้หยูฉู่สองเสียเปรียบ ซ้ำยังเสียกำลังจากตระกูลหยูไปมากกว่าครึ่งแบบนามธรรม

"นายน้อย ผมขอคารวะคุณด้วยความนับถือตลอดไปเหมือนสายน้ำไม่มีวันหยุดไหล สำหรับผมคุณสูงส่งยิ่งกว่ายอดเขาเอเวอเรสต์......."