บทที่ 960 นี่มันสายตาอะไรของเธอ

"ไม่ ไม่มีอะไร"

กู้จื่อเฟยรีบเก็บงำความรู้สึกบนใบหน้า เอ่ยยิ้มๆราวกับไม่มีเรื่องอะไร "อีกครู่หนึ่งฉันจะไปห้องพักผู้ป่วย แล้วค่อยวิดีโอคอลให้เธอดู"

เห็นท่าทางของกู้จื่อเฟยแล้ว เย้นหว่านก็มักจะรู้สึกว่าผิดปกติ แต่กลับไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดจากตรงไหน

ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เย้นหว่านก็เอ่ยอย่างจริงจังว่า

"จื่อเฟย เธออยู่ที่นั่นมีอะไรที่ไม่ราบรื่นใช่หรือไม่? ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไร ก็อย่าปิดบังฉัน โอเคไหม"

แม้ว่าเธอจะอยู่ห่างไกล แต่เย้นหว่านยังพยายามที่จะแบ่งปันความรู้สึกนั้นด้วย

กู้จื่อเฟยรีบส่ายหน้า "ที่นี่มีอะไรทำให้ฉันไม่ราบรื่นกัน พี่ชายเธออยู่ข้างกายฉัน เป็นเพราะเพิ่งจะมาถึงตระกูลเย้นจริงๆ คุณพ่อเธอถูกยิงเข้าเลยวุ่นวายไปหมด จึงยุ่งมากเป็นพิเศษเท่านั้นเอง ไม่มีเรื่องอื่นๆเลยจริงๆ"

เย้นหว่านมองกู้จื่อเฟยด้วยความลังเล "จริงหรือ?"

"สาบานด้วยคุณธรรมของฉันเลย เป็นความจริงแท้แน่นอน"

กู้จื่อเฟยชูนิ้วขึ้นมาสองนิ้ว สาบานด้วยสีหน้าจริงจัง

จริงจังเสียจนบรรยากาศถูกเธอทำลายลง

เย้นหว่านยิ้มอย่างจนปัญญา "ที่เธอทำนั้นมันเย้ๆต่างหาก"

"เธอยังสามารถถือโอกาสถ่ายรูปฉันเอาไว้ด้วยได้ เก็บท่าทางสวยงามของฉันเอาไว้ไง"

กู้จื่อเฟยถือโอกาสได้คืบเอาศอก ล้อเล่นไปเรื่อย

เห็นท่าทางยิ้มแย้มในคลิปวิดีโอของเธอ พูดจายิ้มแย้มโวยวายได้ ก็คล้ายกับว่าไม่มีอะไรแตกต่างจากปกติ

เย้นหว่านจึงฝืนวางใจลงเล็กน้อย บางทีเธออาจจะคิดได้แล้ว

ไม่ง่ายเลยที่เย้นโม่หลินจะมีความรัก แต่งภรรยาตามที่คุณพ่อคุณแม่เฝ้ารอ ตอนนี้ไม่รู้ว่าชื่นชอบกู้จื่อเฟยมากขนาดไหนแล้ว

แม้ว่าพี่ชายจะเย็นชา แต่ว่าโดยสัญชาตญาณแล้วสามารถปกป้องดูแลกู้จื่อเฟยได้เป็นอย่างดี ไม่มีทางที่จะให้เธอได้รับความไม่เป็นธรรม

อาจจะเป็นความรู้สึกที่คิดไปเองเพราะยุ่งเกินไปจริงๆ

กู้จื่อเฟยเห็นเย้นหว่านมีทีท่าเหมือนคิดอะไร ก็ถามยิ้มๆว่า

"เสี่ยวหว่าน สถานการณ์ทางฝั่งเธอในตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง"

เมื่อเอ่ยถึงสถานการณ์ของตัวเอง เย้นหว่านก็มองท้องของตัวเองตามจิตใต้สำนึก ใบหน้าก็แย้มรอยยิ้มหวานซึ้งที่ปิดบังเอาไว้ไม่มิด

เธอเม้มริมฝีปาก เอ่ยเสียงเบาว่า

"จื่อเฟย ฉันตั้งครรภ์แล้ว"

"ตั้งครรภ์แล้ว?"

กู้จื่อเฟยมีท่าทีตื่นตะลึงทันที จากนั้นก็ยินดีจนเกือบจะกระโดดตัวลอย "จริงหรือ? เสี่ยวหว่าน นี่เป็นข่าวดีที่สุดที่ฉันได้ยินในช่วงนี้เลยจริงๆ!"

ยาทั้งสามประเภทของโห้หลีเฉินเพิ่งจะหาได้ครบ เย้นหว่านก็ตั้งครรภ์แล้ว

เรื่องดีๆทยอยตามกันมาไม่หยุด อนาคตเบื้องหน้าก็จะเจิดจรัสงดงาม

เย้นหว่านพยักหน้ายิ้มๆ "ฉันก็ประหลาดใจมากเช่นกัน คิดไม่ถึงเลยว่าจะตั้งครรภ์ในตอนนี้ เป็นไปได้ว่าเด็กคนนี้จะสงสารคุณพ่อของเขา คิดอยากจะเกิดเร็วหน่อยเพื่อให้คุณพ่อมีสุขภาพแข็งแรงเร็วขึ้น"

"จะต้องเป็นแบบนี้แน่นอน ฮ่าๆ"

กู้จื่อเฟยอารมณ์ดีด้วยความจริงใจ เมื่อคิดถึงอะไรบางอย่างได้ ก็รีบถามว่า

"เธอยังติดต่อเย้นโม่หลินไม่ได้ใช่ไหม"

"ใช่แล้ว ติดต่อไม่ได้ตลอดเลย"

"เขากำลังยุ่งน่ะ หลายวันมานี้ คาดว่ากระทั่งโทรศัพท์มือถือก็คงไม่มีเวลาดู ฉันจะช่วยเธอโดยการไปบอกเขาเอง"

กู้จื่อเฟยพูดและเริ่มออกเดิน

เย้นหว่านมองกู้จื่อเฟยด้วยความตื้นตันใจ ติดต่อเธอได้แล้วก็ดี ในที่สุดเธอก็สามารถติดต่อกับคนในครอบครัวได้แล้ว

ได้เห็นคุณพ่อ ได้บอกกับพวกเขาเรื่องข่าวคราวที่เธอตั้งครรภ์

เย้นหว่านเอ่ยว่า "เธอไม่ต้องรีบ เดินระวังหน่อย ฉันวางสายก่อนนะ เธอเดินดีๆ อย่าล้มเสียล่ะ"

กู้จื่อเฟยพยักหน้ารับคำแล้วถึงได้วางสายโทรศัพท์

เมื่อวางสาย รอยยิ้มบนใบหน้าของกู้จื่อเฟยก็เลือนหายไปในชั่วพริบตาตามไป