บทที่ 959 จื่อเฟยผิดปกติ

เมื่อมีลูกแล้ว โห้หลีเฉินก็ไม่ได้มีอายุขัยจำกัดเพียงแค่สามปีอีกแล้ว

ดูจากอาการของเขาในตอนนี้แล้ว ร่างกายของเขาก็มีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น มีแต่จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้นเรื่อยๆ ในภายหลังหยูฉู่สองคิดอยากจะทำลายเขาก็ยากแล้ว

แม้ว่าถึงตอนนั้นเขาจะได้ยาแก้พิษจากตระกูลเย้นมา ทำให้สามารถควบคุมหลานชายที่มีสิทธิ์เป็นผู้สืบทอดต่อได้ แต่ตอนนี้ก็อาจจะไร้ซึ่งหนทางในการดึงโห้หลีเฉินลงจากตำแหน่ง

แม้ว่าเขาจะเป็นผู้นำตระกูล

หยูฉู่สองรู้สึกได้ว่าอำนาจของตัวเองกำลังถูกท้าทายครั้งยิ่งใหญ่

เด็กคนนี้ ไม่ควรปรากฏตัวขึ้นในตอนนี้

เขา ไม่ควรมีชีวิตอยู่

ทั่วทั้งร่างหยูฉู่สองแผ่กลิ่นอายเย็นยะเยือก แววตาเต็มไปด้วยพายุอันบ้าคลั่งที่โหมกระหน่ำ และค่อยๆตัดสินใจอย่างไร้ความปรานี

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายภายใน เอ่ยเสียงเย็นชา

"พ่อบ้าน ทำให้เย้นหว่านแท้งลูกโดยไม่ต้องสนใจว่าจะต้องจ่ายค่าตอบแทนมากเท่าใด"

เมื่อสูญเสียเด็กคนนี้ไป เย้นหว่านยังสามารถตั้งครรภ์ได้อีก เพียงแต่ตั้งครรภ์ในตอนที่เหมาะสมก็พอ

ตระกูลหยูก็จะอยู่ในความควบคุมของเขาตลอดไป

"เดี๋ยวก่อน"

เสียงแหบต่ำของชายชราดังขึ้นบริเวณชั้นหนังสือหลังห้องในห้องหนังสือกะทันหัน

หยูฉู่สองมองไปยังทิศทางของห้องหนังสือด้วยสายตาเย็นชา เสียงเย็นเยียบ "คุณคิดจะพูดอะไร"

"ไม่ต้องฆ่าเด็กคนนี้"

เสียงของชายแก่โหดเหี้ยมเต็มไปด้วยแผนการราวกับงูพิษ "หลังจากเด็กคนนี้เกิดมาแล้ว จะต้องมีสายเลือดที่ใช้เปิดคลังสมบัติร้อยเปอร์เซ็นต์ ได้ตัวเขามา ก็ควบคุมได้ง่ายกว่าคนอื่น ทั้งยังถูกหลักทำนองคลองธรรมด้วย"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยูฉู่สองก็ลุกขึ้นยืน มองไปทางคนที่อยู่บริเวณชั้นวางหนังสือด้านหลังด้วยสายตาตกตะลึงพรึงเพริด

เอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า "คุณแน่ใจหรือว่าเด็กคนนี้จะสามารถเปิดคลังสมบัติได้ร้อยเปอร์เซ็นต์?"

"แน่นอนว่าผมแน่ใจ"

หยูฉู่สองแย้มรอยยิ้มพึงพอใจ โทสะและความกดดันเมื่อครู่นี้ได้เลือนหายไปหมด

"สวรรค์ให้ความช่วยเหลือผมจริงๆ"

"ขอเพียงแค่เด็กคนนั้นอยู่ในมือผม โห้หลีเฉินก็ไม่มีคุณค่าที่จะใช้ประโยชน์อะไรอีกแล้ว"

"ผมก็ไม่ต้องอดทนต่อการท้าทายอำนาจของผมจากเขาอีก ฮ่าๆๆ"

......

หมอหญิงที่มีความชำนาญจากแผนกสูตินารีเวชเป็นหญิงสาววัยกลางคน มองดูแล้วรู้เรื่องทุกอย่างชัดเจน มีความช่ำชองในเรื่องฝีมือการรักษาเป็นอย่างมาก

เธออธิบายเรื่องที่จำเป็นต้องระวังให้กับเย้นหว่านฟังเยอะแยะมากมาย เพื่อให้เย้นหว่านบำรุงครรภ์ให้ดี

เย้นหว่านก็ได้รู้ว่า เธอรู้สภาพครรภ์นี้แล้ว

เป็นเพราะความไม่สบายใจที่สะสมอยู่ในจิตใจ ไร้ซึ่งทางระบายออก วิตกกังวล และก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้บำรุงให้ดี ครรภ์ก็ยังไม่แข็งแรงเท่าไร ต่อไปบำรุงรักษาให้ดีก็พอ

ในเวลาเดียวกัน วันแต่งงานก็ใกล้เข้ามาแล้ว ท่านอาวุโสแปดก็จัดการเรื่องที่เคยทำเอาไว้ก่อนหน้านี้ หยิบเอกสารต่างๆและคัดเลือกแต่ละแบบ มาให้เย้นหว่านได้เลือก

เพียงแต่สิ่งที่ไม่เหมือนกันในครั้งนี้ก็คือ เวลาส่วนใหญ่โห้หลีเฉินล้วนอยู่เป็นเพื่อนข้างกายเย้นหว่าน คัดเลือกไปพร้อมกับเธอ เพื่อเตรียมเรื่องงานแต่งงาน

เมื่อได้ปรึกษาหารือเกี่ยวกับเรื่องงานแต่งงานอย่างละเอียดกับเขา รายละเอียดเล็กน้อยที่น่าเบื่อพวกนั้นก็ทำให้เย้นหว่านรู้สึกได้ถึงความยินดีและความสุขของการแต่งงาน

ทำให้เธอรู้สึกได้อย่างแท้จริงว่า เธอจะแต่งให้เขาจริงๆแล้ว

เพียงแต่มีสิ่งที่ไม่สมบูรณ์แบบเล็กน้อยก็คือ ผู้เข้าร่วมงาน ไม่มีคุณพ่อคุณแม่และพี่ชายของเธอ

กระทั่งเพื่อนสนิทและเพื่อนๆก็ล้วนไม่สามารถมาเข้าร่วมงานด้วยได้

สองวันมานี้ ขอเพียงแค่มีเวลา เย้นหว่านก็จะโทรศัพท์หาพวกเย้นโม่หลิน คิดจะติดต่อกับพวกเขา

ดูว่าอาการบาดเจ็บของคุณพ่อเป็นอย่างไรบ้าง และก็จะได้บอกข่าวคราวที่เธอตั้งครรภ์กับพวกเขาด้วย

รวมไปถึงวันแต่งงานที่ได้กำหนดเอาไว้ด้วย

เพียงแต่สิ่งที่ทำให้เย้นหว่านเป็นทุกข์ก็คือ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสาเหตุใด ในบางครั้งถึงโทรศัพท์หาพวกเขาไม่ติด และวิดีโอคอลไม่ติดเช่นกัน

บางครั้งโทรติดแล้ว กลับต้องรอจนเสียงริงโทนดังจนจบ แต่ไม่มีใครรับสาย

ถ้าหากไม่ใช่ว่าโห้หลีเฉินบอกกับเธอด้วยความจริงใจและน่าเชื่อถือว่า พวกเย้นโม่หลินกลับถึงตระกูลเย้นได้อย่างปลอดภัย เย้นเจิ้นจื๋อก็ถูกช่วยเอาไว้ได้แล้ว เธอก็คงอดไม่ได้ที่จะคิดฟุ้งซ่านไปแล้ว

วันนี้ เย้นหว่านโทรศัพท์หาที่บ้านอีกครั้ง

ตั้งแต่เย้นโม่หลินไปจนถึงเย้นเจิ้นจื๋อ กงจืออวี ป่ายฉี ล้วนไม่มีคนรับสาย

เธอโทรจนแทบจะชินชากับความผิดหวัง