บทที่1 ผมไม่แต่งงานกับคุณหรอก

บทที่1 ผมไม่แต่งงานกับคุณหรอก

“อย่าแตะต้องฉัน คุณอย่ามาถูกเนื้อต้องตัวฉัน! ถอยไปไกลๆ........”

ในห้องที่มืดมน เย้นหว่านหลบที่ไปขาเตียงอย่างตื่นตกใจจนทำอะไรไม่ถูก แต่เธอถอยก้าวหนึ่ง เงาสูงใหญ่ของผู้ชายตรงหน้าก็ยิ่งเข้าใกล้มาหาเธอ

เหมือนปีศาจชั่วร้ายที่แยกเขี้ยวยิงฟันจะฉีกเธอให้แหลกเป็นเสี่ยงๆ

“อย่าเข้ามา......ขอร้องคุณล่ะ ขอร้องคุณปล่อยฉันไปเถอะนะ.......”

“ เฮอะ ”

เสียงหัวเราะที่ทุ้มต่ำแหบแห้งปลดปล่อยออกมาในความมืดมน

น้ำเสียงสบประมาทและอันตราย จู่ๆมือใหญ่ที่มีเรี่ยวแรงบีบคางเธอไว้

ใบหน้าของผู้ชายใกล้เข้ามาทีละนิดท่ามกลางความมืด

ลมหายใจของเขาร้อนเหมือนเผาคนได้ “กล้าหาเรื่องฉัน ก็ต้องชดใช้ค่าตอบแทนกับสิ่งที่ทำไป”

ค่าตอบแทน? ต้องชดใช้ค่าตอบแทน?

เย้นหว่านกลัวจนสมองเชื่องช้า เธอใช้สองมือทุบตีอย่างสุดชีวิต “อย่า.......” ยังพูดไม่ทันจบ

เสียงของเธอก็ถูกริมฝีปากและลิ้นที่เร่าร้อนกลืนกินไปหมด

ช่วงชิงทุกวิธีที่เธอจะขัดขืนหมดไปให้สิ้นซาก “ไม่!” จู่ๆ เย้นหว่านลืมตาขึ้นมา

แสงแดดเจิดจ้านอกกระจกรถแยงตาจนเธอรีบเอามือบังไว้ สีหน้าเธอขาวซีด

บนหน้าผากมีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อย แววตายังมีความหวาดกลัวที่ตกใจไม่หายเปล่งประกายอยู่

คือความฝัน ฝันแบบนี้อีกแล้ว แต่ความรู้สึกเจ็บที่ระหว่างขาของเธอยังไม่จางหายไป

ย้ำเตือนความจริงที่เธอถูกข่มขืนคืนก่อนอย่างโหดร้าย และตอนที่เธอตีเขาบาดเจ็บแล้วหนีไป

เสียงที่กัดฟันพูดของเขา “ผมไม่มีทางปล่อยคุณแน่!”

เขาไม่มีทางปล่อยเธอ นี่ไม่ใช่แค่คำข่มขู่แน่นอน!

เพราะ เย้นหว่านรู้สึกได้ถึงอันตรายที่ไม่มีทางต่อต้านจากตัวเขา

ไม่นานเขาคงจะมาหาเธอ มือของ เย้นหว่านสั่นเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้ เธอกลัวจนกุมศีรษะไว้

พยายามอยากรื้อฟื้นความทรงจำให้ได้ว่าคืนนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่เธอเมาจนภาพตัด

ยังไงก็นึกไม่ออก เธอไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร? ยิ่งไม่รู้ว่าเธอไปหาเรื่องเขายังไง?

“คุณเย้นครับ ถึงแล้วครับ” คำพูดของคนขับรถทำลายสมาธิของเธอ

เธออึ้งเล็กน้อย เงยหน้าก็เห็นร้านกาแฟไฮคลาสนอกกระจกรถ อารมณ์เธอตื่นเต้นและกังวลใจเล็กน้อย

ตอนนี้คนที่เธอจะไปเจอคือว่าที่สามีที่พรุ่งนี้เธอจะหมั้นด้วย ----คุณชายที่เป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งในเมืองเฉิงหนาน CEOคนปัจจุบันของโห้ถิงกรุ๊ป โห้หลีเฉิน

ว่ากันว่าเขาใช้เวลาเพียงแค่ห้าปีจากโห้ถิงกรุ๊ป

ที่เป็นมหาเศรษฐีในประเทศจนกลายมาเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ที่สะเทือนไปทั่วโลก

กลายเป็นตำนานของยุคสมัยนี้ที่ดึงดูดความสนใจจากทั่วโลก

วิธีของเขาก็ยิ่งขึ้นชื่อว่าแข็งกร้าวและเผด็จการไม่เหลือทางเลือกให้คนอื่น

ทำให้คนแค่ได้ยินต่างก็กลัวจนตัวสั่น ผู้หญิงมีชาติตระกูลนับไม่ถ้วนอยากไต่เต้าเป็นคุณ

ผู้หญิงของตระกูลโห้ แต่คนที่ได้เกียรติยศพิเศษนี้กลับเป็น เย้นหว่านที่มีฐานะทางบ้านธรรมดามาก

เพียงเพราะเธอเป็นหลานสะใภ้ที่ถูกคุณท่านโห้เลือกไว้ เย้นหว่านไม่รู้ว่าทำไมโห้หลีเฉิน

ต้องเจอเธอก่อนวันหมั้นหนึ่งวัน แต่สำหรับเธอแล้วนี่ก็ถือเป็นโอกาสพอดี

โอกาสที่จะได้ขอยกเลิกงานหมั้น ถึงนี่จะเป็นงานหมั้นที่ผู้หญิงนับไม่ถ้วนใฝ่ฝัน

แต่ถูกลวนลามก่อนงานหมั้น ความอับอายขายหน้าแบบนี้ทำให้เธอไม่สามารถเป็นเจ้าสาวคนนี้ได้

แต่ว่า เธอจะบอกถอนหมั้นต่อหน้าผู้ชายที่สูงส่งเหมือนยอดเจดีย์ทองคำคนนี้ได้ยังไง?

เย้นหว่านจัดผ้าพันคอตัวเองอย่างกินปูนร้อนท้อง เธอซ่อนรอยจูบที่คืนนั้นผู้ชายคนนั้นทิ้งไว้ให้เธอเป็นอย่างดี

---------นาทีนี้ ในร้านกาแฟไคลด์ที่ให้บริการเฉพาะลูกค้าไฮโซที่มานั่งชิวๆ

เงียบจนไม่มีลูกค้าสักคน แม้กระทั่งพนักงานก็ไม่มี ที่นั่งใกล้ริมหน้าต่างที่มีความเป็นส่วนตัวมาก

มีผู้ชายสง่าผ่าเผยนั่งอยู่คนหนึ่ง ชุดสูทลายสีดำเข้มเสริมให้รูปร่างเขาเพอร์เฟคจนไร้ที่ติ

ขาที่เรียวยาวนั่งไขว่ห้างอยู่อย่างชิวๆ พอมองขึ้นไปอีกคือใบหน้าที่หล่อเหลาจนทำให้ผู้หญิงคลั่งไคล้

คางที่แข็งแรงได้รูป ริมฝีปากที่บางแต่เซ็กซี่ จมูกที่คมสันและนัยน์ตาสีฟ้ามีแสงเย็นที่แหลมคมเปล่งประกายอยู่

แค่มองทีเดียวก็ทำให้คนตะลึงในความหล่อ แต่ที่ยิ่งกว่าคือทำให้คนหวาดกลัว

ในมือของเขาถือกาแฟไว้แก้วหนึ่ง ริมฝีปากมีรอยยิ้มที่ทำให้คนกลัว “หาตัวไม่เจอ?”

ผู้ช่วยส่วนตัวอย่างเว่ยชีอยู่ตรงหน้าเขาสั่นไปทั้งตัว ทันใดนั้นรีบโน้มตัวลงเก้าสิบองศา

เหงื่อบนหน้าผากไหลพรากลงมาไม่หยุด “ขอโทษครับคุณท่าน