บทที่3 ความอิจฉาสามารถทำลายคนๆนึงได้

บทที่3 ความอิจฉาสามารถทำลายคนๆนึงได้

แต่เธอก็ไม่ได้คิดมาก จากนั้นก็ควงแขนของโห้หลีเฉินไว้ตามประสาคนรักใคร่กัน

หน้าแดงเล็กน้อยยืนอยู่ข้างกายเขา พวกที่ล้อมรอบอยู่ในเหตุการณ์ต่างก็รีบร้อนหลีกทางให้

โห้หลีเฉินด้วยเคารพและเกรงกลัวจากใจจริง โอวน่อหย่ามองดูเย้นหว่านควงแขนของโห้หลีเฉิน

แล้วรู้สึกเกิดความริษยาและความเกลียดชังอย่างไม่อาจทนไม่ได้ เพราะฐานะทางบ้านไม่ดี เย้นหว่าน

เลยถูกเธอเหยียบให้จมดินตลอด คนชั้นต่ำแบบนี้ก็ควรจะที่ต่ำๆตลอดชีวิตสิ

แต่ทำไมตอนนี้เธอกลับได้หมั้นกับโห้หลีเฉินที่สูงส่งกว่าสามีเธอไม่รู้กี่เท่า!

ไม่ เธอมีสิทธิ์อะไรที่ได้ดิบได้ดีกว่าเธอ?

“ เย้นหว่าน ทำไมเธอต้องแต่งงานกับคุณโห้กะทันหันล่ะ? คืนก่อนเธอไม่ใช่ยังเปิดห้องกับผู้ชายที่โรงแรมซ่างผิ่นอยู่หรอ? เอ๊ะ! หรือว่าผู้ชายคนนั้นไม่ใช่แฟนของเธอ............”

ระหว่างพูด โอวน่อหย่าแกล้งทำเป็นปิดปากไว้อย่างตื่นตะลึง

ราวกับว่าเผลอพูดความลับใหญ่โตออกมาอย่างไม่ทันระวัง ทันใดนั้น เย้นหว่านแข็งทื่อไป

และหันมามองโอวน่อหย่าอย่างประหลาดใจ ไม่นึกเลยว่าเธอจะรู้เรื่องของโรงแรมซ่างผิ่น?

ในใจโห้หลีเฉินหวั่นไหวเล็กน้อย มองไปที่เย้นหว่านเหมือนกำลังครุ่นคิดอยู่ คืนนั้นเธอก็อยู่ที่นั่นหรอ?

“คุณโอวครับ ข้าวกินมั่วได้แต่คำพูดๆมั่วไม่ได้นะครับ พูดให้ร้ายกับว่าที่ภรรยาของคุณโห้

ทำลายชื่อเสียงของตระกูลโห้ คุณรู้ไหมต้องเจอกับบทลงโทษยังไง?”

เว่ยชีก้าวออกมาจากข้างหลังโห้หลีเฉิน ต่อว่าด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม ท่าทางทรงพลังมีพลานุภาพมาก

วันนี้เป็นวันหมั้นของโห้หลีเฉิน มีคนนับไม่ถ้วนดูอยู่

จะให้เกิดเรื่องเหนือความคาดหมายหรือเรื่องเสื่อมเสียชื่อเสียงไม่ได้เด็ดขาด

จู่ๆสีหน้าซือหนานเปลี่ยนไปทันที เขารับดึงโอวน่อหย่า “อย่าพูดเหลวไหล”

โอวน่อหย่ารู้สึกกลัวไม่น้อย แต่เห็น เย้นหว่านแล้วยังไงก็กลืนความแค้นนั้นไม่ลง

“ที่จริงฉันก็ไม่อยากพูดหรอกนะคะ แต่ไม่ว่ายังไงตระกูลโห้ก็เป็นตระกูลที่มีหน้ามีตา

ถ้าแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่บริสุทธิ์โดยที่ไม่รู้ความจริง แบบนี้สิถึงจะยิ่งทำให้ชื่อเสียงของตระกูลโห้เสียหาย”

เธอสะบัดซือหนานออก แล้วหยิบรูปถ่ายใบนึงออกมาจากกระเป๋า “นี่ก็คือหลักฐานที่เย้นหว่าน

เปิดห้องกับผู้ชายค่ะ” เดิมทีเธออยากเอาให้ซือหนานดู จะได้ทำลายภาพลักษณ์ที่อยู่ในใจของซือหนานอย่างสิ้นเชิง