ตอนที่ 500
บทที่500 การรักษาที่ต่างจากปกติ
October 21, 2026
บทที่500 การรักษาที่ต่างจากปกติ
“รอก่อน ฉันไป.....”
“นายจัดการซะก่อนสิ เจ็บมากนะ ถ้าหลังจากนี้พิการไปก็จบกันแล้ว”
เย้นหว่านคะยั้นคะยอด้วยความรีบร้อน
ป่ายฉีมองท่าทางเล็กๆที่กังวลของเธอ ก็ขมวดคิ้วอย่างลังเล
ผู้หญิงคนนั้นยังตะโกนเรียกอยู่ในห้องเครื่องมือ ไม่รู้เลยว่าเขาออกมาแล้ว เขาส่งเสียง เรียกให้เธอออกมาก็พอแล้วมั้ง?
จะว่าไปห้องเครื่องมือก็ใหญ่มาก ไม่ใช่ว่าเธอเข้าไปวิ่งหนึ่งรอบ ก็จะทำอะไรพังได้
คิดแบบนี้ ป่ายฉีก็ตะโกนเสียงดังหนึ่งที “ไม่ต้องเรียกแล้ว ฉันอยู่นี่”
“ที่แท้คุณอยู่ด้านนอกนี่เอง ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”
กู้จื่อเฟยตอบด้วยความดีใจ วิ่งออกมาทางด้านนอกทันที
แบบนี้ป่ายฉีถึงวางใจได้ เดินไปทางโห้หลีเฉิน “ยื่นมือมา ให้ฉันดูหน่อย”
โห้หลีเฉินสีหน้านิ่งเฉย ยื่นแขนที่บาดเจ็บออกไป
ลมหายใจของเย้นหว่านถี่ขึ้นมาทันที มองไปทางห้องเครื่องมือด้วยความประหม่า
กู้จื่อเฟยเร็วหน่อยสิ เร็วหน่อยสิ!
ขั้นตอนการวินิจฉัย สำหรับป่ายฉีแล้วเป็นของกล้วยๆ เขายื่นมือออกไปสบายๆจะจับแขนของโห้หลีเฉิน----
“เพล้ง----!”
ทันใดนั้น เสียงที่ดังอึกทึกก็ดังสวนออกมาจากในห้องเครื่องมือ
ป่ายฉีสะดุ้งสุดตัว สีหน้าซีดขาวทันที
เขาตัวแข็งทื่อ ถัดจากนั้น ก็หันตัวทันที ตะโกนเสียงดัง “เธอทำอะไรลงไป?!”
เสียงอ่อนแอของผู้หญิงดังสวนมาจากในห้องเครื่องมือ “ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ ฉัน.....เอ่อ.....”
พร้อมกับเสียงร้องแหลม ในห้องเครื่องมือยังมีเสียง “ปังปัง” ติดต่อกันหลายครั้ง
เส้นประสาทของป่ายฉีเต้นตาม
เขาอยู่ไม่สุขแล้ว
สนใจเรื่องอื่นไม่ได้แล้ว หน้าดำทะมึน เข้าห้องเครื่องมือไปเร็วดั่งลม
เดินเข้าไป เห็นฉากในห้องเครื่องมือ ดวงตาเขาขาวโพลน แทบจะเป็นลมล้มพับไป
เห็นแค่ในห้องเครื่องมือ เครื่องมือที่เดิมที ถูกจัดวางเรียบร้อยสมบูรณ์แบบ มีหลายชิ้นที่ตกลงพื้นจนดูไม่ได้ อันหนึ่งลากอีกอันหนึ่ง หล่นลงพื้น
แล้วพวกเครื่องมือที่ละเอียดอ่อน ก็พังไปไม่น้อย
ป่ายฉีโกรธจนตัวสั่นไปทั้งตัว ส่งเสียงอย่างเกรี้ยวกราด “กู้จื่อเฟย ฉันจะฆ่าเธอ!”
กู้จื่อเฟยเองก็ดูเหมือนจะล้มแรง ถูกสายไฟหลายเส้นพันรอบข้อเท้า เธอนั่งหมอบอยู่ที่พื้น ใบหน้าไร้ความผิด
“ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันไม่ระวังล้มลง จะไปรู้ได้ยังไง ว่าของพวกนี้ของนาย จะ.....จะไม่มั่นคงแบบนี้ เกือบจะกระแทกฉันแล้ว”
“ทำไมไม่กระแทกเธอให้ตายไปเลย!”
ไฟโกรธของป่ายฉี เป็นเหมือนสิ่งชั่วร้ายพุ่งเข้าใส่กู้จื่อเฟย
เครื่องมือพวกนี้ล้วนเป็นของล้ำค่าของเขา เป็นเนื้อหัวใจของเขา สวรรค์รู้ดีว่าเขาลงแรงไปแค่ไหนเพื่อหามา แล้วยังมีอีกมากที่ไหว้วานปรมาจารย์ด้านเครื่องกลหลายคนวิจัยสั่งทำออกมา
กลับถูกนังผู้หญิงคนนี้ ทำหล่นพังไปมากมายขนาดนั้น!
เขาจะต้องบีบคอเธอให้ตาย ฝังไปพร้อมกับเครื่องมือล้ำค่าเหล่านี้ของเขา
กู้จื่อเฟยมองท่าทางดุร้ายที่พุ่งเข้ามาของป่ายฉี กลัวจนใบหน้าขาดสี พูดเสียงดัง “นายอย่าเข้ามา.....ช่วยด้วย จะฆ่าคนแล้ว ช่วยด้วย.....”
เย้นหว่านได้ยินขมับก็เต้นอย่างเบิกบาน
เรื่องที่โห้หลีเฉินให้กู้จื่อเฟยไปสร้างความเสียหาย เธอรู้สึกเพียงว่าวิธีนี้ทำได้ สามารถลากจูงป่ายฉีไว้ แต่คิดไม่ถึงว่า ไฟโกรธของป่ายฉีจะมากขนาดนี้ เกรงว่าจะโกรธถึงขีดสุดแล้ว
เขาคงไม่โกรธจนเสียสติ ฆ่าฟันกู้จื่อเฟยไปหรอกนะ?
เย้นหว่านลุกลี้ลุกลน คิดจะรีบเข้าไปห้ามไว้ พอเธอกำลังจะไป กลับถูกโห้หลีเฉินจับแขนไว้
เย้นหว่านสงสัย “ทำไมล่ะ? ฉันต้องไปช่วยจื่อเฟย”
“ไม่จำเป็น จะมีคนไปเอง”