บทที่713 พลิกฟ้าพลิกแผ่นดิน

ถึงแม้ในประเทศนี้ผู้หญิงไม่มีฐานันดรศักดิ์อะไรเลย แต่อยู่ในหมู่ผู้หญิง เดิมทีฐานันดรศักดิ์ของท่านดัชเชสก็จะค่อนข้างสูงกว่าอยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นท่านดัชเชสที่ครอบครองป้ายดยุกอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนด้วย

ในใจของคุณป้า เคียดแค้นและเจ็บใจ แต่ภายใต้สถานการณ์ตอนนี้ ทำให้เธอถึงต่อต้านมากแค่ไหน ก็จะต้องอดทนกับความกล้ำกลืนนี้

“ฮื้อ”

คุณป้าคนนี้ฮื้อทีหนึ่งด้วยความโกรธ จากนั้นได้พูดด้วยสีหน้ามืดครึ้ม “ผู้ชายพวกนี้ ฉันก็ฝืนใจทนให้พวกมันอยู่ที่นี่ก็แล้วกัน เย้นหว่าน ฉันขอเตือนแกไว้เลยนะ อย่าทำเรื่องนอกกรอบอีก ไม่งั้นฉันก็ไม่เกรงใจกับแกเหมือนเดิม”

เย้นหว่านจนปัญญา เธอเคยมีความเกรงใจตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

แต่ยังดีที่ไม่ต้องราวีกับเธอแล้ว เย้นหว่านเม้มปากและไม่พูดจาอีก

คุณป้าหันไปมองพวกบอดี้การ์ดที่สูงใหญ่และสู้ไม่ไหวอีก ทีนี้ จากนั้นถึงจากไปด้วยความเจ็บใจ

เพิ่งเดินไปสองก้าว เธอกลับพบว่าฉู่ฉู่ยังยืนอยู่ที่นั่น ทันใดนั้นก็ด่าทอขึ้นมาอย่างหงุดหงิดอีก “แกยังยืนเซ่ออยู่ที่นั่นทำไม? รีบไปสิ ยังมีเสื้อผ้าที่แกต้องซักอีกเป็นกองเลย”

ฉู่ฉู่รีบผายมือ พร้อมอธิบายว่า “หนูไปไม่ได้ค่ะ วันนี้คุณโห้ให้หนูอยู่ข้างกายเย้นหว่านอย่างไม่ให้ห่างแม้แต่ก้าวเดียวค่ะ”

เย้นหว่านประหลาดใจ ไม่นึกเลยว่าโห้หลีเฉินจะให้ฉู่ฉู่อยู่เป็นเพื่อนเธอ? คือกลัวเธออยู่คนเดียวแล้วจะเบื่อเกินไปเหรอ

นี่เป็นประกันภัยสองชั้นเลยเชียวนะ ไม่เพียงจัดเตรียมบอดี้การ์ด แถมยังจัดเตรียมฉู่ฉู่มาให้ด้วย

คุณป้ากลับเบิกตากว้างอย่างไม่สามารถเข้าใจได้ “แกจะอยู่เป็นเพื่อนเย้นหว่านทำไม? รีบไปเดี๋ยวนี้”

ฉู่ฉู่ส่ายหัวอย่างเด็ดขาด “นี่เป็นคำสั่งการของคุณโห้ แม่เป็นคนสอนหนูเองว่าห้ามฝ่าฝืนคำพูดของผู้ชาย”

แค่คำพูดเดียว ก็พูดจนคุณป้าถึงกับพูดไม่ออกเหมือนคนใบ้

มองลูกสาวตัวเองที่ยืนอยู่ข้างกายของเย้นหว่านอีกครั้งก็อารมณ์ขึ้นเลย แต่คุณป้าจะฝ่าฝืนความประสงค์ของผู้ชายไม่ได้ ความคิดนี้เป็นรากที่ฝังแน่น ได้บดขยี้ความโกรธของเธออย่างแข็งกร้าว

คุณป้าหันหลังจากไปอย่างหน้าเขียวหน้าดำ

เธอเกลียดเย้นหว่านที่สุดจริงๆด้วย เย้นหว่านไม่ทำตามกฎ ทำให้เธอเจอเรื่องเฮงซวยแต่เช้าเลย

หวังแค่ว่าเธอจะรีบแต่งงานกับท่านดยุก และไสหัวไปไกลๆหน่อย ทำให้เธอไม่ต้องรู้สึกรกหูรกตาอีก

เห็นสุภาพสตรีที่แต่งงานจากไปแล้ว เย้นหว่านรู้สึกโล่งอก ทีนี้ถึงเตรียมจะกลับห้องนอน

เพิ่งไป ฉู่ฉู่ก็คอยเดินตามเธอเหมือนหาง

เย้นหว่านอึ้ง “เธอจะไม่ห่างกับฉันแม้แต่ก้าวเดียวจริงๆเหรอ?”

ฉู่ฉู่พยักหน้าอย่างเฉียบขาด“ใช่ คุณโห้สั่งการแล้วว่านอกจากเข้าห้องน้ำ ฉันอยู่ห่างจากคุณได้ไม่เกินสามเมตรค่ะ”

“เธอรู้มั้ยทำไมคุณโห้ถึงให้เธอคอยติดตามฉัน?”

เย้นหว่านแปลกใจ

ฉู่ฉู่พูดอย่างไม่ปิดบังเลยสักนิด “คุณโห้บอกว่าถึงแม้มีบอดี้การ์ดอยู่ แต่ยังไงซะผู้ชายก็ไม่สะดวกเข้าห้องนอน และไม่สามารถคอยดูคุณได้ตลอดเวลาค่ะ”

“มีฉันคอยติดตาม ถึงอยู่ในห้อง ตอนที่คุณนอน ก็ไม่มีใครกล้าทำอะไรคุณค่ะ”

จัดเตรียมได้รอบคอบจริงๆ

เย้นหว่านยิ้มอย่างจนปัญญา หรือว่าโห้หลีเฉินกลัวเซอร์ยุนซีจะแอบปีนหน้าต่างเข้ามา และมาคุยเล่นกับเธอ?

พอนึกถึงผู้ชายที่เสเพลไม่เดินตามเส้นทางปกติ เย้นหว่านก็ขนลุกแล้ว

“งั้นเธอก็อยู่กับฉันเถอะ”

จู่ๆเย้นหว่านเองก็รู้สึกว่าให้ฉู่ฉู่คอยติดตามถึงจะปลอดภัยกว่า

อาศัยการจัดเตรียมของโห้หลีเฉิน สองวันนี้เย้นหว่านได้ใช้ชีวิตอย่างราบรื่นไม่มีอะไรติดขัด

ในขณะเดียวกันเธอก็ได้รู้ผ่านฉู่ฉู่ว่า แค่ระยะเวลาสองวัน ด้านนอก

ก็พลิกฟ้าพลิกแผ่นดินแล้ว

ขณะนี้ ฉู่ฉู่กำลังเอาขนมกองโตวางอยู่บนโต๊ะตรงหน้า และเรียกเย้นหว่านมากิน “คุณลองชิมอันนี้ดูสิ ว่ากันว่ารสชาติไม่เลวเลย”