บทที่714 กลับมาเร็วหน่อย

“ฉันเนี่ยนะ?”

ฉู่ฉู่เบิกตากว้างอย่างตะลึงงัน ราวกับได้ยินคำพูดที่เหลือเชื่อมาก จากนั้นตามมาด้วยรีบส่ายหัวอย่างลนลาน “ฉันไม่ไหวหรอกค่ะ จะเป็นไปได้ยังไงคะ”

ปฏิกิริยาของเธออยู่ในความคาดหมายของเย้นหว่าน เย้นหว่านยิ้มและพูดว่า “ตอนนี้ฉันเองก็อยู่ที่ประเทศเบียนหนานเหมือนๆกับพวกเธอ ก็ไม่มีอะไรที่ไม่ต่างกันเลย”

“ฉันยังสามารถใช้ชีวิตแบบนี้ได้เลย เธอก็ได้เหมือนกัน”

ฉู่ฉู่เบิกตากว้างอย่างเซ่อๆ แววตาระยิบระยับอย่างรุนแรง

เธอก็สามารถ?

เธอก็สามารถใช้ชีวิตแบบนี้เหรอ?

แค่คิด เธอก็ตื่นเต้นจนตัวสั่นแล้ว

เธอไม่เคยคิดชีวิตที่เท่าเทียมกับผู้ชายเลย แต่แค่คิดก็ทำให้เธอตื่นเต้นและใฝ่ฝันอย่างสะกดไม่อยู่แล้ว

เย้นหว่านมองฉู่ฉู่อย่างเงียบๆ รู้ว่าในใจเธอก็หวั่นไหวแล้ว

จากฐานะทางสังคมที่ชายสูงส่งหญิงต่ำต้อยมาจนถึงชายหญิงเท่าเทียมกัน ในฐานะที่เป็นผู้หญิง คงไม่มีคนไหนไม่หวั่นไหวหรอกมั้ง

ใครก็ไม่ยอมเป็นทาสตลอดชีวิตและถูกคนเหยียบย่ำหรอก

ถ้าหากฉู่ฉู่สามารถยอมรับแนวความคิดที่เท่าเทียมกัน วันข้างหน้าก็สามารถใช้ชีวิตให้มีความสุขกว่านี้แล้ว

ราวกับฉู่ฉู่ยังคงทำสงครามอยู่ในใจอย่างดุเดือด เธอไม่ได้คิดมากก็พูดออกมาเรื่อยเปื่อย “สองวันนี้ ฉันเห็นเพื่อนของฉันและผู้หญิงมากมาย ล้วนมีความคิดและพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปแล้ว อย่างน้อยฉันพบว่าในคำพูดของพวกเธอไม่ได้นึกว่าผู้ชายมีความจำเป็นขนาดนั้นแล้ว แม้กระทั่ง ฉันยังได้ยินมาว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งได้ทะเลาะกับสามีของเธอด้วย”

ระหว่างพูด สีหน้าแววตาของฉู่ฉู่ค่อนข้างกระดี๊กระด๊า“นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ได้ยินว่าผู้หญิงกล้าทะเลาะกับสามี หล่อนช่างกล้าหาญจริงๆเลย ถ้าเป็นเมื่อก่อน จะต้องถูกคนอื่นด่าจนสงสัยชีวิตแน่นอน แต่ตอนนี้คนในคอลัมน์พูดขึ้นมาก็มีคนสนับสนุนอยู่นะ”

เย้นหว่านถือโอกาสถามว่า “ทำไมยังสนับสนุนให้ทะเลาะกันด้วย?”

ถึงแม้ผู้หญิงได้ทำให้ฐานันดรศักดิ์ของตัวเองสูงศักดิ์ขึ้น แต่ถ้าครอบครัวขัดแย้งกันจนระบาดหนักเพราะเหตุนี้ ทะเลาะกันทุกวันไม่นับว่าเป็นเรื่องดีนะ

“เพราะสามีของหล่อนเป็นขี้เหล้า ถ้าไม่ด่าหล่อนก็ตบตีหล่อนอยู่เป็นประจำ ครั้งนี้คงจะได้รับผลกระทบจากข่าวเหล่านั้นของท่านดยุก อารมณ์ขึ้นก็เลยทะเลาะกับสามียกใหญ่เลย”

“ได้ยินมาว่าขี้เหล้าคนนั้นตกใจจนไม่กล้าตบตีหล่อนอีกเลย”

คนที่ชินกับการรังแกคนที่อ่อนแอกว่าและกลัวคนที่ดุร้ายกว่า พออีกฝ่ายแข็งกร้าวขึ้นมากะทันหัน เขาก็ขี้ขลาดตาขาวขึ้นมาทันทีเลย

เย้นหว่านแทบจะสามารถจินตนาการภาพนั้นได้ ถ้าผู้หญิงคนนั้นแข็งกร้าวต่อ หัวหน้าครอบครัวของผู้หญิงคนนั้นจะต้องมีการเปลี่ยนแปลงแน่นอน

จากผู้ถูกทารุณ จะกลายเป็นผู้ควบคุมอำนาจ

“แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ไม่ใช่เหรอ?”เย้นหว่านถามฉู่ฉู่

ฉู่ฉู่พยักหน้าด้วยจิตใต้สำนึก ต่อมา ก็รีบส่ายหัวพร้อมพูดอย่างลังเลอีก “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”

ถึงแม้อิจฉา แต่แนวความคิดที่รากฝังลึกและแน่น สุดท้ายก็ใช่ว่าจะสามารถถอนรากถอนโคนได้ง่ายขนาดนั้น

เย้นหว่านเม้มปากอย่างจนปัญญา มองนอกหน้าต่างอย่างครุ่นคิดหนัก

ความเคลื่อนไหวที่โห้หลีเฉินขัดขวางเซอร์ยุนซีแต่งงานกับเธอ กลับก่อให้เกิดผลกระทบเหมือนโดมิโน โห้หลีเฉินเคยคาดการณ์ไว้มั้ย?

ดูข่าวพวกนี้ การเปลี่ยนแปลงของผู้หญิงพวกนี้ จิตใต้สำนึกของเย้นหว่านมักจะรู้สึกว่านี่ไม่ใช่แค่บังเอิญแน่นอน

เดี๋ยวคืนนี้เธอจะต้องถามโห้หลีเฉินดูให้ได้

ระหว่างที่เย้นหว่านคิด จู่ๆก็นึกถึงอีกเรื่องหนึ่ง

วันนี้เป็นวันที่สามอีกแล้ว

วันที่เธอกับโห้หลีเฉินจะต้องมีอะไรกัน

หลังจากคืนนั้น โห้หลีเฉินกลับมาดึก ก็เลยนอนที่อีกห้องหนึ่งตลอด

อยู่ในบ้านหลังนี้ อาจจะถูกคนพบเห็นได้ทุกเมื่อ แบบนี้ก็ไม่มีอะไรจะสามารถตำหนิแล้ว

แต่คืนนี้ไม่เหมือนกัน เธอจะต้อง.....กับเขา

“เย้นหว่าน ทำไมจู่ๆหน้าของคุณถึงได้แดงขนาดนี้?”

จู่ๆเสียงแปลกใจของฉู่ฉู่ดังขึ้น

เย้นหว่านตกใจแทบแย่ อายจนหน้ายิ่งแดงเข้าไปใหญ่ ไม่นึกเลยว่ากลางวันแสกๆเธอก็คิดเรื่องอย่างว่าแล้ว

“อ๋อ เปล่าๆ ไม่มีอะไร คงจะเพราะร้อนมั้ง”

เย้นหว่านคอยใช้มือพัดหน้า จากนั้นได้ถือโอกาสหยิบขนมขบเคี้ยวขึ้นมาถุงหนึ่ง

ฉู่ฉู่ยิ่งข้องใจเข้าไปใหญ่ เธอมองเย้นหว่าน แล้วหันไปมองสายลมเย็นที่พัดอยู่ด้านนอก

ร้อน?