บทที่2

“ผมจะทำอะไรรึอยู่กับใคร คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาตามหวงผมนะเฟย์ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน และเลิกปล่อยข่าวว่าเราเป็นแฟนกัน เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอเฟย์”

“ตกลงอะไรกันคะ เฟย์ไม่สนหรอก ก็ภีมไม่มีใครมีแค่เฟย์ แล้วทำไมเราจะเป็นแฟนกันไม่ได้”

“เฟย์ถึงผมจะไม่มีใคร ก็ไม่ได้หมายความว่าผมอยากมีแฟน ถ้าเราคุยกันไม่รู้เรื่องแบบนี้ก็จบกันไปดีกว่า ผมไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวาย”

“จบงั้นเหรอคะ เป็นเพราะเด็กคนนั้นงั้นเหรอภีม”

“ไม่เกี่ยวกับใครทั้งนั้นเฟย์ อย่าพาล จบคือจบ มันเป็นเพราะความต้องการของเราไม่ตรงกันแล้วต่างหาก ผมยังไม่อยากมีใคร ถ้าคุณจะคิดจริงจังขนาดนั้นผมให้คุณไม่ได้หรอก”

“ไม่นะคะภีม เฟย์รักคุณนะคะ” เธอเดินเข้ามากอดเขา

“อย่ารักผมให้เจ็บเลยเฟย์ ผมรักใครไม่เป็นหรอก ผมเป็นแบบนี้มันก็ดีอยู่แล้ว คุณไปเจอคนดีๆ เถอะ” ภีมจับบ่าเล็กดันออก และเดินออกไปจากตรงนั้นโดยที่ไม่หันมาสนใจเฟย์อีกเลย

เขาตกลงกันกับเธอไว้ตั้งแต่ตอนแรกที่เธอเข้ามาพัวพันกับเขา ว่าจะคบกันแบบไหน เธอบอกว่าเธอโอเค เธอชอบความสัมพันธ์แบบFWBเหมือนกัน ไม่มีอะไรผูกมัด ไม่มีเรื่องส่วนตัว ไม่มีการหึงหวง มีแค่เซ็กซ์ อยากได้ก็ทักหาแล้วก็จบ แต่ในเมื่อเธอเริ่มจะล้ำเส้นเข้ามาเรื่อยๆ เขาก็ควรตัดปัญหา

@Storm Club

“มินนี่พอแล้วจะดื่มอะไรเยอะแยะ” มาโก้พยายามแย่งแก้วที่มีน้ำสีอำพันมาจากมือของน้อง

“พี่มาโก้ไม่ต้องมาห้ามเลยนะ มินนี่จะดื่ม จะมาเป็นห่วงอะไร นี่ร้านของพี่พายุ มินนี่เมาก็ไม่เป็นอะไรหรอก”

“ดื้อชะมัด เดี๋ยวพี่พายุจะดุเอาไง”

“จะมาดุอะไรนักหนามินนี่โตแล้ว วันนี้พี่พายุก็ไม่เข้าร้านหรอก พี่มาโก้ก็ไม่ต้องบอกสิ มินนี่เมาก็ไปนอนคอนโด ไม่มีใครรู้หรอก พี่แค่ขับรถไปส่งที่คอนโดก็พอแล้ว”

“โอเคก็ได้ ว่าแต่เรามีเรื่องอะไรทำไมถึงต้อง มาลงกับเหล้าบอกพี่หน่อย” มาโก้ถามน้องด้วยความเป็นห่วง

“ก็เฮียภีมนะสิ เขามีแฟนแล้ว วันนี้หนูเจอผู้หญิงคนนั้นด้วย มันเจ็บมาเลยพี่มาโก้ เฮียภีมเขาหลอกหนูเขาไม่รักษาสัญญา”

“ฮือ!” ว่าจบคนตัวเล็กก็ร้องไห้

“มินนี่ใจเย็น เฮียภีมเขาโตกว่าเราเยอะ การที่เฮียเขาจะมีแฟนมันก็เรื่องปกติ เราไปเรียนตั้งหลายปี อย่าไปจริงจังขนาดนั้นเลยนะพี่ว่า”

“พี่มาโก้แต่หนูชอบเฮียภีมจริงๆ นะตอนอยู่ที่อเมริกา พี่ก็เห็นว่าหนูปิดกั้นทุกคนที่เข้ามา เพราะหนูชอบเฮียภีมมากไง ฮือ!”

“โอเคๆ พี่เข้าใจ แต่ถ้าเฮียเขามีคนอื่นแล้ว เราก็ไม่ต้องไปสนใจดีไหม ตัดใจเถอะนะ คนเราไม่ใช่คู่กันจะทำยังไงได้ละ ไม่ต้องร้องแล้วนะ” มาโก้ไม่รู้จะทำยังไงได้แต่ปลอบน้อง เพราะตอนนี้มินนี่เอาแต่ร้องไห้

“พี่ให้หนูร้องเถอะ ก็หนูเสียใจ แล้วหนูก็ไม่รู้ว่าจะชอบใครได้เท่าเฮียภีมอีกไหม”

“มานี่มา” มาโก้อ้าแขนกอดน้องลูบหลังเบาๆ เป็นการปลอบ