บทที่4

“ไงละมึงถึงกับซึม” ไทเกอร์ได้แต่เอ่ยแซวเพื่อน เมื่อมาโก้พามินนี่กลับไปแล้ว

“ซึมอะไรละ พรุ่งนี้สร่างเมาก็มาวอแวกูเหมือนเดิม” ภีมพูดอย่างที่เมื่อก่อนมันเป็นแบบนั้นมาตลอด มินนี่ไปสนามแข่งเห็นสาวๆ ตามเขาก็งอนใส่ เห็นเขาคุยกับใครก็โกรธ แล้วสุดท้ายคนตัวเล็กก็โกรธเองหายเองตลอด

“น้องชอบมึงมากนะเอาไง เรียนจบกลับมาแล้วด้วย ถ้าไม่อะไรก็ปฏิเสธให้ชัดเจนไป” ไทเกอร์เตือนเพราะเขารู้สึกว่ามินนี่เสียใจจริง ไม่ใช่แค่ตามประสาเด็กเดี๋ยวก็หายเหมือนเมื่อก่อน

“แล้วช่วงนี้มึงมีใคร ที่น้องโวยวายว่ามึงมีแฟน ใครกันภีม”

“ไม่ใช่แฟนหรอก เฟย่น่ะ แต่นางดันไปปล่อยข่าวว่าเป็นแฟนกู คงเข้าหูมินนี่ วันนี้ก็เลยตามไปโวยวายกูที่ร้าน แล้วเฟย๋ก็มาพอดี ก็เลยเจอกัน”

“แล้วมึงเอาไงกับเฟย์ ทำไมปล่อยให้สร้างเรื่องขนาดนั้น” ไทเกอร์ถามเพราะรู้ๆ กันอยู่ว่าผู้หญิงที่คบหาด้วยในสถานะที่รู้กัน ถ้ามีปัญหาแบบนี้พวกเขาจะเลิกยุ่งด้วยทันที

“กูเลิกยุ่งไปละ บอกไปเรียบร้อย ปวดหัวฉิบหาย” ภีมบ่นแล้วก็ยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นกระดกรวดเดียวหมดแก้ว

“แล้วมึนนี่ละมึงคุยกับน้องว่ายังไง” ไทเกอร์ถามทั้งที่พอจะเดาออกจากอาการของมินนี่แต่ก็ยังอยากจะฟังจากปากเพื่อน

“มึงก็รู้ว่ามินนี่เด็ก กูก็ปฏิเสธไปเหมือนที่มึงปฏิเสธมิกกี้นั่นแหละ” ภีมตอบตามความรู้สึกตัวเอง เพราะยังไงมินนี่กับเขาก็อายุต่างกันพอสมควร

“ก็จริง” ไทเกอร์เห็นด้วย

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

“เบื่อชะมัด ทำไมพูดไปขนาดนั้นแล้วเฮียภีมถึงไม่สนใจเลยนะ คนนิสัยเสีย เงียบไปเป็นอาทิตย์แล้วเนี่ยยังไม่รู้สึกอีกรึไง” มินนี่นั่งบ่นกับตัวเอง แล้วก็เริ่มคิดถึงเขาขึ้นมา

“อยากเห็นหน้าเขาจัง”

“ถ้าจะแวะไปที่โชว์รูมเขาหน่อยคงไม่เป็นไรมั้ง ใช่ฉันจะไปซื้อรถ ทำไมจะไปไม่ได้” คิดได้แบบนั้นแล้วก็ลุกขึ้นรีบไปอาบน้ำแต่งตัวสวย รีบออกไปหาเขา

@โชว์รูมรถหรูของภีม

“สวัสดีค่ะ” พนักงานทักทายมินนี่

“ฉันอยากดูรถคันนี้ แต่ไม่อยากได้สีนี้ แล้วก็อยากคุยกับคุณภีมบอกคุณภีมหน่อย ว่าคุณมินนี่จะมาซื้อรถ อยากให้เขามาดูแลหน่อย ได้ไหม”

“แต่ว่าคุณภีม…”

ตึก!

ตึก!

ภีมเปิดประตูและเดินเข้ามาพอดี

“อ้าว! คุณภีมมาพอดีเลยค่ะ” พนักงานยิ้มและเดินเข้าไปทักทายเขา “คุณภีมคะ คือคุณผู้หญิงท่านนี้จะขอคุยกับคุณภีมเรื่องสีรถค่ะ”

เขาพยักหน้า “อืม! คุณไปเถอะผมรู้จักเธอเดี๋ยวผมคุยกับลูกค้าเอง” ภีมเดินเข้าไปหามินนี่

คนตัวเล็กเดินไปรอบๆ รถไม่ได้สนใจหันมามองเขา จนภีมเดินเข้ามาใกล้ๆ

“ชอบรถคันนี้เหรอ”

“ค่ะ แต่อยากได้สีเทา” มินนี่หันมามองเขานิดหนึ่งแล้วก็หันไปสนใจรถต่อ ทำเป็นไม่สนใจเขาไปเลยดีกว่าเดี๋ยวจะมาจับได้ว่าฉันอยากมาเห็นหน้าเขา