บทที่6 secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้(มิกกี้)

“พี่พายุ ยัยตัวแสบคอพับไปแล้วเอาไงดี ผมไม่มีแรงแบกไปที่รถหรอกนะพูดเลย” มาโก้เท้าสะเอวมองไปที่มิกกี้

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวพี่อุ้มไปเอง พี่ไทเกอร์ไปครับกลับด้วยกัน รถพี่กับรถมิกกี้ทิ้งไว้ที่นี่แหละ เดี๋ยวผมจัดการให้ลูกน้องขับตามกลับไปให้” พายุอุ้มมิกกี้ เดินนำออกจากร้านตรงไปขึ้นรถตู้ของตัวเอง ที่มีคนขับรถเปิดประตูยืนรออยู่ วางคนตัวเล็กลงบนเบาะเรียบร้อย

“เล่นซะผมปวดแขนเลย เห็นตัวเล็กๆ หนักกว่าเจ้าเอยอีก” พายุหันมาพูดกับไทเกอร์

“ถ้าไงเดี๋ยวถึงคอนโดแล้วพี่อุ้มมิกกี้ไปส่งให้ที่ห้องก็ได้พายุ อยู่ชั้นเดียวกันอยู่แล้ว”

“แบบนั้นก็ดีครับพี่ไทเกอร์”

@คอนโด

ไทเกอร์อุ้มมิกกี้ เข้ามาในห้องตัวเอง เพราะเขาปลุกคนตัวเล็กเพื่อจะถามรหัสเข้าห้อง มิกกี้ก็โวยวายใส่เขา ไทเกอร์วางมิกกี้ลงบนเตียงกว้าง เท้าสะเอวอย่างไม่รู้จะทำยังไงดี แต่ก็ต้องปลุกเธออีกครั้ง

“มิกกี้ตื่นหน่อยถึงคอนโดแล้ว” ไทเกอร์เขย่าคนตัวเล็กเบาๆ

“อื้อ! ง่วงนอน กวนอะไรนัก”

“ตื่นก่อน รหัสห้องเรารหัสอะไรพี่จะอุ้มไปส่ง” ไทเกอร์จับแขนเล็กเขย่าเบาๆ

“โอ๊ย! อะไรเนี่ย” มิกกี้ปรือตามองแล้วก็ดันตัวเองลุกขึ้นนั่ง เงยหน้ามองคนตัวสูงที่ปลุกคนง่วงนอนไม่เลิก “นี่นายเป็นใครมาเสียงดังทำไม ฉันจะนอน อย่าให้ฉันได้ยินเสียงนายอีกนะ โดนแน่” ว่าจบก็ล้มตัวลงไปนอนเป็นเตียงนุ่มต่อ

ไทเกอร์ที่เท้าสะเอวมองอยู่ถึงกับอดยิ้มไม่ได้ ส่ายหัวอย่างรู้สึกเอ็นดู

“มิกกี้นี่พี่เอง ลืมตาดูดีๆ แล้วบอกรหัสห้องเรามา”

“พี่คนไหน มีพี่ตั้งหลายคน ใครกันก็บอกชื่อมาเซ่” มิกกี้พูดเสียงอู้อี้แล้วก็พยายามลืมตาขึ้นมอง

“พี่ไทเกอร์ไง จำได้ยัง” ไทเกอร์กอดอกถาม

“อ้อ! พี่ไทเกอร์นี่เอง ถึงว่าทำไมสูงจัง”

“ไปลุกขึ้นกลับห้องเราพี่จะอุ้มไปส่ง บอกรหัสห้องเรามาด้วย” ไทเกอร์จับแขนเล็กดึงให้เธอนั่งและทำท่าจะอุ้ม

“ไม่ต้องหนูจะเดินเอง”

“เราเดินไม่ไหวมิกกี้เดี๋ยวก็ล้มหรอก”

“หนูเดินเองได้ไม่ต้องมาใกล้ หนูได้กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงจากตัวพี่ ไม่ชอบ ได้กลิ้นแล้วจะอ้วก ถอยไป” มิกกี้นั่งอยู่บนเตียงเขาและเมื่อก้าวลงจากเตียง

โครม! มิกกี้ล้มลงไปกองที่พื้น

“เป็นไงล่ะ ไม่ไหวแล้วยังจะดื้อ” ไทเกอร์เท้าสะเอวมองคนดื้ออย่างรู้สึกโมโห ขยับเข้าไปใกล้จะอุ้มมิกกี้อีกรอบ

“ถอยไปไงบอกว่าเหม็นน้ำหอม คนอะไรน้ำหอมผู้หญิงตีกันให้วุ่น” มิกกี้รีบผลักเขาออก

ไทเกอร์ได้ยินเธอพูดแบบนั้นรีบถอดเสื้อตัวเองแล้วโยนทิ้งไป อย่างไม่สนใจ และขยับตัวเข้าไปหามิกกี้อีกครั้ง “ทีนี้ให้พี่อุ้มได้รึยัง” ไทเกอร์อุ้มคนตัวเล็กขึ้นในท่าเจ้าสาว และก้าวยาวๆ พาเธอออกมาจากห้องนอนของตัวเอง

มิกกี้มองแผงอกกว้าง และความใกล้ๆ ชิดที่แนบไปทั้งตัวระหว่างเขากับฉันแบบนี้แล้วรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ดึกตัก! ตึกตัก! บ้าจริงใจฉันจะเต้นแรงอะไรขนาดนี้ พี่ไทเกอร์จะรู้รึเปล่านะ

“มิกกี้รหัสประตูอะไรบอกพี่หน่อย” ไทเกอร์หยุดยืนตรงหน้าประตูห้องมิกกี้แล้วก้มลงถาม