บทที่7 secret love ความรักที่ต้องซ่อนไว้(มิกกี้)

“อืม! ออกหมดแล้ว” ไทเกอร์รีบขยับตัวออกห่าง เพราะเขาเผลอขยับตัวเข้าไปใกล้มิกกี้อย่างเผลอๆ และดึงผ้าห่มมาคลุมให้ร่างเล็ก

มิกกี้ปรือตามองคนตัวโต “พี่หนูหิวน้ำ”

“โอเคพี่จะไปหยิบน้ำ แล้วก็จะกลับไปนอนแล้วนะ คงไม่มีอะไรจะใช้พี่แล้วใช่ไหม” ว่าจบก็เดินออกไปจากห้องนอนเพื่อไปหยิบน้ำดื่มให้มิกกี้ และรีบกลับเข้ามา

มิกกี้พยุงตัวเองขึ้นนั่ง แล้วก็ดื่มน้ำ มองหุ่นพี่เขาอย่างอดไม่ได้ แล้วก็ส่งแก้วน้ำคืนให้เขา หยุดคิดมิกกี้ฉันเลิกชอบเขาไปตั้งนานแล้ว เลิกจ้องsixpackเขาสักที คนอื่นก็มีแบบนี้เยอะแยะ ทำไมต้องชอบแค่ของเขา

“นอนได้ยัง” ไทเกอร์วางแก้วน้ำลงที่โต๊ะข้างเตียง มองมิกกี้ที่ยังนั่งอยู่ไม่ยอมนอน

“พี่ไทเกอร์ ทำไมพี่ไม่มีแฟน”

“แล้วเราล่ะมิกกี้ ทำไมถึงไม่มี”

“หนูเหรอ ก็กำลังออดิชั่น อยู่นะ คิดว่าอาจจะมีเร็วๆ นี้ แล้วพี่ล่ะจะมีเมื่อไหร่”

“คงไม่มี”

“ทำไมละคะ”

“ก็แค่ไม่อยากมี แบบนี้ก็ดีแล้ว”

“พี่ชอบที่มีผู้หญิงเข้ามาวุ่นวายเยอะๆ งั้นเหรอคะ”

“ก็ไม่ได้วุ่นวายนะ พี่จัดการระบบได้”

“ชอบให้ผู้หญิงทะเลาะกันเพราะแย่งพี่แบบนั้นเหรอคะ” มิกกี้พูดด้วยน้ำเสียงเหมือนประชด โดยที่ไม่รู้ตัว

“ใครจะมาแย่งพี่ ในเมื่อไม่มีใครเป็นเจ้าของพี่สักหน่อย”

“อ๋อ! แบบนั้นเองเหรอคะ แบบแบ่งๆ กันใช้แบบนั้นน่ะเหรอ ดีจังเลยเนอะ เป็นพี่นี่คุ้มดีจริงๆ”

“นอนเถอะมิกกี้ พี่จะออกไปแล้ว”

มิกกี้มองตามหลังเขาอย่างรู้สึกหงุดหงิด บ้าที่สุดฉันนึกโมโหตัวเองที่เอาแต่คิดแต่เรื่องที่เขาพูด

“พี่คงมีเยอะสินะผู้หญิงน่ะ โอ๊ย! กวนใจชะมัด”

@เขาใหญ่

“อากาศดีจังเลย สดชื่นจังเลยค่ะ” มิกกี้ลงจากรถสูดอากาศแล้วยิ้มให้พี่ๆ ฉันขับรถมาเอง เพราะคิดว่าถ้าอยากกลับก่อนก็จะได้สะดวก

“สวัสดีนะคะ พี่เจ้าขุน พี่แจบอม พี่จินเย่ ยินดีที่ได้ร่วมทริปด้วยกันนะคะ”

ทุกคนทักทายมิกกี้แล้วพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง

“ยินดีครับน้องมิกกี้ พี่ช่วยยกกระเป๋านะครับ” แจบอมอาสาเดินมาช่วยยกกระเป๋าลงจากรถให้เธอ

“แจบอมมิกกี้พักอีกหลังนายเอากระเป๋าไปหลังโน่นบ้านลุงเลโอ ส่วนพวกเราพักหลังนี้” มาโก้บอกเพื่อนๆ แล้วก็เดินนำทุกคนเข้าบ้าน

“น้องมิกกี้พักบ้านนี้คนเดียวงั้นเหรอ” แจบอมเอ่ยถาม และเดินตามมิกกี้ไปที่บ้านอีกหลังที่อยู่ไม่ไกลกัน

“อ๋อ! เดี๋ยวพี่พายุกับพี่สายฟ้าตามมาค่ะ ไม่เหงาแน่ค่ะทริปนี้” มิกกี้ยิ้มหวานให้แจบอม

“ครับ”