ตอนที่ 5 ย้ายเข้าอพาร์ตเมนต์หรู

หลังสำรวจพื้นที่เก็บของเสร็จ แคโรไลน์กลับมาที่สมุดบันทึก

เธอนั่งจดอยู่นาน

ข้อแรกที่ต้องทำคือทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น

แม้เรเว่นจะคอยปกป้อง แต่เธอไม่อาจพึ่งพามันได้ทุกอย่าง

ในชาติที่แล้วแคโรไลน์ฝึกใช้มีดจนชำนาญ ความระแวดระวังและทักษะจากการต่อสู้จริงเป็นสิ่งมีค่าที่ช่วยให้รอดชีวิต

แต่ร่างกายตอนนี้ยังอ่อนแอ เธอต้องสร้างกล้ามเนื้อ เพิ่มความทนทาน

ต่อไป เธอต้องเตรียมเสบียงให้พร้อม ทั้งอาหาร ของกินเล่น ยาไว้ใช้ยามอากาศแปรปรวน เสื้อผ้า ของใช้ประจำวัน และแน่นอน อาหารเม็ด ขนม และเสื้อผ้าของเรเว่นด้วย

เธอยังจดรายการยานพาหนะสำหรับสถานการณ์ฉุกเฉินไว้ด้วย ไม่ว่าจะเป็นพายุหิมะ น้ำท่วม หรือแผ่นดินไหว ซึ่งหมายความว่าเธอต้องเตรียมรถบ้านไว้หลายคัน รถเลื่อนที่เรเว่นสามารถลากได้ รถออฟโรด และเรือต้องพร้อม

เต็นท์ ไฟตั้งแคมป์ พลั่ว แผงโซลาร์ เครื่องกำเนิดไฟฟ้า และเครื่องกรองน้ำ ทั้งหมดเป็นสิ่งจำเป็น

จากนั้นเธอคิดเรื่องปรับปรุงที่พัก

บ้านของเธอที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ ค่อนข้างกว้างประมาณ 1,500 ตารางฟุต ทำเลดีมาก อยู่กลางเมืองเลย

แต่พื้นกลับต่ำเกินไป

ฝนกรด น้ำท่วม หรือแม้แต่พายุหิมะอาจสูงขึ้นถึงชั้นยี่สิบ ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย เธอต้องอยู่อาศัยเหนือชั้นที่ 20 ขึ้นไป ยิ่งถ้าเป็นชั้นบนสุดยิ่งดี

เพราะนั่นหมายความว่าเธอจะขึ้นไปชั้นดาดฟ้าได้ไวเมื่อเกิดเหตุ มันเป็นเกราะป้องกันพิเศษ

ขณะที่คิดอยู่นั้น แคโรไลน์ก็นึกถึงความทรงจำจากชีวิตในชาติก่อน

ประมาณหนึ่งเดือนหลังโลกเริ่มล่มสลายขึ้น ฝนกรดตกไม่หยุด ถนนหลายสายถูกน้ำท่วมจนต้องใช้เรือแทนการเดินทาง

สังคมล่มสลาย ผู้คนส่วนใหญ่ขาดแคลนอาหาร

ทุกคนออกตามหาอาหารกินโดยไม่รู้ว่าชะตากรรมต่อไปจะเป็นอย่างไร

เธอกับเพื่อนกลุ่มเล็กๆ เคยออกค้นหาเสบียง

จนได้ไปเจออพาร์ตเมนต์สูงสิบสองชั้นตึกหนึ่ง

ชั้นล่างสองชั้นโดนน้ำท่วมหนัก พวกเขาเลยขึ้นไปชั้นสาม แล้วพบว่าพื้นที่ชั้นล่างเคยเป็นศูนย์จัดส่ง ส่วนนิติชั้นบนเป็นบริษัทไลฟ์สด

ชั้นบนเต็มไปด้วยสินค้าสารพัดอย่าง!

แต่หลังฝนตกหนัก ตึกนั้นก็พังลงมา ทรัพยากรชั้นล่างเสียหายเพราะน้ำท่วม

ทุกอย่างเปียกน้ำจากฝนกรดจนเสื่อมสภาพหมด

อาคารนั้นเก่า ระบบกันน้ำก็แย่ มีรอยรั่วไปทั่ว ชั้นบนที่เก็บเสบียงจำนวนมากก็ถูกทำลายไปด้วย

ถึงจะได้ของกลับมามาก แต่ทุกคนก็เสียใจที่เห็นข้าวของเสียหายไป

เมื่อคิดถึงเรื่องนั้น แคโรไลน์ก็หยิบโทรศัพท์มาเปิดแผนที่ พยายามนึกชื่ออาคารจากความทรงจำ หลังพยายามอยู่สักพัก เธอเห็นภาพถ่ายดาวเทียม ป้ายชื่อโผล่ขึ้นมาว่า “นิวเครสต์ทาวเวอร์”

“เจอแล้ว!”

แคโรไลน์ดีดตัวลุกขึ้นด้วยความตื่นเต้นจนทำปากกาหล่นจากมือ

ข้างๆ กันนั้น เรเว่นกำลังเคี้ยวของเล่นรูปแกะอยู่ พอเห็นเธอขยับตัวแรงก็สะดุ้งเฮือก มองขึ้นมาทั้งที่ยังมีของเล่นคาอยู่ในปาก ท่าทางดูตลกไม่น้อย

“เรเว่น ไปข้างนอกกัน!”

แคโรไลน์รีบวิ่งเข้าไปกอดคอมันแน่น

เรเว่นตกใจจนตัวแข็ง นั่งหลังตรงจ้องหน้าเธอเหมือนกำลังคิดว่าเจ้านายของมันบ้าไปแล้ว

แต่แคโรไลน์ไม่สนใจ เธอคว้าสายจูง หยิบกุญแจรถ แล้วออกไปอย่างร่าเริง มุ่งตรงไปยังนิวเครสต์ทาวเวอร์