บทที่ 1082 แยกย้ายกันทำงาน

อีกคนพูดอย่างเย็นชา “พวกเราทำตามคำสั่ง กลับไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นอย่าหาว่าข้าโหดเหี้ยม”

“พวกเจ้านี่บังอาจกันจริงๆ!”

อินชิงเสวียนตั้งพิณการเวกบนพื้น พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ข้าอยากเห็นจริงๆ ว่าพวกเจ้ามีความสามารถแค่ไหน”

“แม่นางอิน นี่เป็นเรื่องภายในของสำนักของเรา เจ้าไม่ควรเข้ามาก้าวก่ายจะดีกว่า”

อินชิงเสวียนพูดอย่างเย็นชา “สองคนนี้เป็นเพื่อนของข้า วันนี้ข้าจะปกป้องพวกนางให้ได้”

มือเรียวของนางดึงสายเบาๆ เสียงพิณดังชัดเจนทำให้ทุกคนเลือดลมพลุ่งพล่าน

ศิษย์หลายคนก้าวถอยหลังอีก

คิดไม่ถึงว่าอินชิงเสวียนที่อายุยังน้อย แต่ทักษะวรยุทธ์กลับสูงส่งถึงเพียงนี้

“ในเมื่อแม่นางอินยืนกรานดื้อดึง งั้นพวกเราก็มีแต่ต้องบอกผู้อาวุโสหันให้มาจัดการเท่านั้น”

อินชิงเสวียนพูดอย่างเย็นชา “ตามสะดวก”

ทั้งหมดมองดูพวกนางทั้งสามอย่างเกลียดชัง และจากไปอย่างรวดเร็ว

อินชิงเสวียนเก็บพิณการเวก แล้วหันกลับมาถามว่า “ผู้อาวุโสทั้งสองจะไปที่ใด”

เฟิงเอ้อร์เหนียงกล่าวว่า “พวกเรากำลังจะไปพบผู้อาวุโสคุมกฎ แต่ถูกศิษย์ที่ลาดตระเวนเหล่านี้พบเข้า”

นางหยุดชั่วคราวแล้วพูดว่า “หากผู้อาวุโสหันรู้ว่าศิษย์พี่ฉุยฟื้นคืนสติแล้ว จะทำอย่างไรดี”

อินชิงเสวียนพูดเบาๆ “ไม่เป็นไร พวกท่านบอกความจริงก็พอ โจรเฒ่าหันตอนนี้ยังมีเรื่องที่ต้องขอร้องข้าอยู่ ย่อมไม่กล้าทำอะไรข้าแน่”

ตอนนี้นางไม่ได้ถูกผู้อาวุโสหันควบคุมอีกต่อไปแล้ว จึงไม่กลัวที่จะแตกหักกับพวกเขาเลย

“ถ้าผู้อาวุโสทั้งสองสะดวก ช่วยพาข้าไปด้วยได้ไหม”

ฉุยอวี้ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ผู้อาวุโสคุมกฎมีนิสัยแปลกๆ เกรงว่าจะไม่พบกับคนนอกง่ายๆ เหตุผลที่เราไปเยี่ยมเขาก่อน ก็เพราะเขามีนิสัยที่ตรงไปตรงมา ถ้ารู้สาเหตุและผลกระทบของสิ่งเหล่านี้ อาจจะออกหน้านำความยุติธรรมมาสู่ตำหนักเทพก็ได้”