บทที่ 1084 แขกแย่งบทเจ้าภาพ

ฉางเฮิ่นเทียนพูดด้วยน้ำเสียงทื่อตรง “ไม่ทราบแน่ชัด ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องฝังโลหิตมาก่อน”

“ไม่เคยได้ยินมาก่อนจริงๆ หรือ”

อินชิงเสวียนถามขณะขมวดคิ้ว

ฉางเฮิ่นเทียนกล่าวว่า “จริง”

อินชิงเสวียนหรี่ตาลงและถามอีกครั้ง “แล้วเรื่องระหว่างเจ้าเมืองอิ๋นเฉิงกับธิดาเทพแห่งตำหนักเทพล่ะ เจ้าเคยได้ยินมาก่อนหรือไม่”

ฉางเฮิ่นเทียนก้มศีรษะลงแล้วพูดว่า “รู้ ทั้งสองรักใคร่กันมาก และมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน ความรักที่เขามีต่อธิดาเทพแห่งตำหนักเทพเป็นเพียงความรู้สึกชั่ววูบ ไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นความรักผูกพัน”

อินชิงเสวียนขมวดคิ้ว

“กล่าวจริงหรือ”

“จริงแท้”

ทันใดนั้นอินชิงเสวียนก็พูดว่า “เจ้าเงยหน้าขึ้น”

ฉางเฮิ่นเทียนเงยหน้าขึ้น ดวงตาทื่อตรง

อินชิงเสวียนมองไม่เห็นสิ่งผิดปกติจริงๆ ใบหน้ามืดมนอยู่มิวาย

คิดไม่ถึงว่าเจ้าเมืองอิ๋นเฉิงจะเป็นคนเช่นนี้ เหมยชิงเกอตาบอดจริงๆ

นางยื่นมือออกไปดีดนิ้ว ทำให้ฉางเฮิ่นเทียนรู้สึกตัวขึ้นทันที

“หืม? ข้า หลับไปหรือ”

อินชิงเสวียนพูดเรียบๆ “เปล่า เจ้าแค่เหม่อลอยนิดหน่อย นี่ก็ดึกแล้ว กลับไปเถอะ”

“ขอบคุณแม่นางอิน”

ฉางเฮิ่นเทียนประกบมือคำนับแล้วจากไป เมื่อไปถึงที่ประตู อินชิงเสวียนก็พูดอีกว่า “ระหว่างเจ้ากับผู้อาวุโสหันเป็นความสัมพันธ์แบบใด เจ้าอยู่ฝ่ายไหนกันแน่”

ฉางเฮิ่นเทียนยืนนิ่ง เหลือบมองไปด้านข้างแล้วพูดว่า “ถ้าแม่นางอินเต็มใจที่จะปกป้องข้า ข้าจะยืนอยู่ข้างแม่นางอินอย่างแน่นอน”

“ดีมาก หากมีความจำเป็น ข้าจะติดต่อเจ้าไปใหม่”

“งั้นข้าต้องขอตัวก่อน”

อินชิงเสวียนมองส่งฉางเฮิ่นเทียนไปจนสุดสายตา จากนั้นก็เริ่มขบคิดอีกครั้ง

เดิมทีนางอยากไปพบอินหลี แต่เมื่อผ่านไปได้ครึ่งทาง ถึงนึกขึ้นได้ว่ามีนัดกับฉางเฮิ่นเทียน เขาน่าจะเข้าใจสัญญาณมือที่นางบอกใบ้เป็นความหมายว่าให้มาพบกันตอนเที่ยงคืน

แม้ว่าจะเสียน้ำพุวิญญาณไปหนึ่งขวด แต่ก็ยังถือว่าได้ผลประโยชน์มหาศาล นางไม่มีความรู้สึกใดๆ กับพ่อคนนี้ตั้งแต่แรก บัดนี้ยิ่งมารู้ว่าเจ้าเมืองอิ๋นเฉิงเป็นคนห่วยเช่นนี้ ก็ยิ่งรู้สึกรังเกียจมากขึ้นไปอีก