บทที่ 1175 เดาอย่างมั่นใจ

“ฉะนั้น ข้าถึงได้บอกว่าคนผู้นี้น่าสงสัยมาก ถ้าเขารู้วิชาฝังโลหิตจริงๆ อาจจะเป็นไปได้หรือไม่ว่า ความจริงแล้วเขาเป็นคนอื่น?”

หลังจากได้ยินคำพูดของอินชิงเสวียน หัวใจของเย่จิ่งอวี้ก็เต้นรัว

“เป็นไปได้ไหม...ว่าเขาคือตู้เยี่ยน?”

อินชิงเสวียนหันหน้ามอง ดวงตาทั้งสองคู่มองสบตากัน และทั้งคู่ก็พยักหน้าพร้อมกัน

“เป็นไปได้”

น้ำเสียงของเย่จิ่งอวี้เย็นชาเล็กน้อย พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “ต้องหาวิธีทดสอบเขา ถ้าเขาคือตู้เยี่ยนจริงๆ เราควรแก้ไขโดยเร็ว เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา”

อินชิงเสวียนพยักหน้า

“อื้ม แม้ว่าเขาจะไม่ใช่ตู้เยี่ยน แต่เขาไม่ใช่คนดีอย่างแน่นอน”

“คืนนี้ข้าจะลองทดสอบเขาดู”

อินชิงเสวียนส่ายหัว

“ไม่ได้ ในตำหนักเทพหอทองคำ ฉางเฮิ่นเทียนไม่มีความสำคัญ หากท่านลงมือ จะดึงดูดความสนใจจากเขาอย่างแน่นอน”

เย่จิ่งอวี้เลิกคิ้วขึ้น

“แล้วจะทำอย่างไรล่ะ”

“ข้ายังไม่ได้คิดเรื่องนี้เลย ถึงอย่างไรเราก็ยังไม่จากเร็วๆ นี้ ค่อยๆ คิดก็ได้”

เย่จิ่งอวี้ถอนหายใจเบาๆ และพูดว่า “ผู้อาวุโสเหมยดูเหมือนจะไม่ต้อนรับข้า”

อินชิงเสวียนจับมือของเขา แล้วพูดด้วยสีหน้ารักลึกซึ้ง “ไม่หรอก ถ้านางไม่ต้อนรับท่าน ข้าก็จะไม่อยู่ ท่านและข้าสามีภรรยาเป็นหนึ่งเดียวกัน ท่านจะอยู่ที่ไหน ข้าย่อมอยู่ที่นั่นอยู่แล้ว”

เย่จิ่งอวี้ได้ยินเช่นนี้ก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจ กอดอินชิงเสวียนไว้ในอ้อมแขน

“เสวียนเอ๋อร์ ขอบคุณนะ”

อินชิงเสวียนเงยหน้าขึ้นมอง ผลิยิ้มอย่างสดใส

“พูดไร้สาระอีกแล้ว กับข้ายังต้องพูดขอบคุณอีกหรือ”

เย่จิ่งอวี้โน้มตัวลง และจูบบนหน้าผากอันเกลี้ยงเกลาของอินชิงเสวียน

“ถูกต้อง ระหว่างเราไม่จำเป็นต้องกล่าวขอบคุณ เสวียนเอ๋อร์พูดถูก จากนี้ไปเราจะจับมือกันไว้ ไม่มีวันแยกจากกัน”

“อื้ม”

ในขณะที่ทั้งสองรักกันหวานซึ้ง ในที่สุดเสี่ยวหนานเฟิงก็สังเกตเห็นเด็จพ่อและเด็จแม่ของเขา

“เด็จพ่อ เด็จแม่ อุลตร้าแมนของลูกเอาชนะทรานส์ฟอร์มเมอร์สได้”

อินชิงเสวียนอุ้มเสี่ยวหนานเฟิงขึ้นมานั่งบนตัก